Vorig jaar oktober werd bekend dat de Rabobank na alle onthullingen over doping geen geld meer in de wielersport zou stoppen. Dit, overigens erg late, besluit van de bank was maatschappelijk gezien onvermijdelijk. De heroïek die zo kenmerkend was voor het peloton, bleek alleen maar mogelijk door een goed georganiseerde en permanente distributie van verboden middelen. In mijn naïviteit vermoedde ik toen dat vanwege de schandalen rond deze sport, Utrecht zou afzien van de lobby voor een Tourstart. Niets van dit alles.
De tourstart: 7,5 miljoen euro voor een minuut lol
Wethouder den Besten en burgemeester Wolfsen gingen onverstoorbaar verder.
“Het Utrechts college sluit niet zijn ogen voor de dopingaffaire en houdt nauwlettend in de gaten welke ontwikkelingen zich nog voordoen”, verklaarde Den Besten. Er zijn sindsdien nogal wat ontwikkelingen geweest (Armstrong, Boogerd!) maar deze zijn kennelijk niet nauwlettend door het college in de gaten gehouden.
De lobby ging door.
Toen afgelopen week het nieuws kwam dat de Rabobank geen cent zal steken in “Le Grand Départ” was ik er van overtuigd dat zelfs de grootste lobbyist (laat ik zeggen, een Jeroen Wiellaert) een heel klein beetje zou gaan twijfelen. Welnee. De Rabobank, goed voor miljoenen, werd weggezet als een onbeduidende speler in het geheel. De lobby ging door. En, vreemd genoeg, heviger dan ooit.
Vervolgens werd bekend dat het hele evenement Utrecht zo’n 7,5 miljoen gaat kosten. En inderdaad, weer geen vuiltje aan de lucht. Business Peloton Utrecht meldt op haar website: “We zijn als stad nog nooit zo dicht bij een Tourstart geweest. In gezamenlijkheid werken de gemeente en het BPU aan het ‘feest voor stad, regio en land’, dat alsmaar dichterbij komt”.
Ook de rondvraag vandaag op DUIC leverde overwegend positieve reacties op. Utrecht wordt op de kaart gezet, het is een feest voor de stad en we moeten, als we geld tekort komen, maar een busje op de toonbank zetten. Kroegbazen zien de tap al eindeloos stromen. Dat de professionele wielrennerij volkomen verziekt is, speelt geen rol meer. En crisis? Hoezo crisis? Wie dan leeft…
Ik gun iedereen zijn feestje, mezelf niet op de laatste plaats.
Maar wat voor een feestje wordt dit voor de gewone inwoner? Bij de Giro-etappe in onze stad stond ik vol verwachting op het Janskerkhof en zag een minuut lang de wielrenners voorbij suizen. Dat was het dan.
Niet iedereen zal er zo over gedacht hebben. Er is altijd een andere wereld achter zo’n spektakel. En zo zal het bij een start van de Tour ook zijn. U kent dat wel; Champagne, gekoelde witte wijn en uitstekende hapjes in een aangename tent. Een soort haringparty in de overtreffende trap waar tout Utrecht elkaar ontmoet. Hoe dat werkt, weet Henk de Breij wel. Hij is bestuurslid van Utrecht Business Peloton en organiseert al jaren zulke feestjes op het terrein van Nijenrode.
De mensen op het trottoir hebben hun eigen minuutje.
