Karel V, het vijfsterrenhotel op steenworpafstand van de Visscherssteeg, diende na de explosie als noodopvang voor getroffen omwonenden en ondernemers. Het verwelkomen en verwennen van gasten is voor het hotel natuurlijk vertrouwd terrein, maar dit keer moest dat vanuit een totaal andere insteek gebeuren. “Je doet wat je denkt dat goed is”, aldus Leo Hollman, directeur van Karel V.
Leo Hollman, directeur Karel V, blikt terug op explosie: ‘Dan komt er een circus op gang waarvan je het scenario niet hebt’
“Iedereen die in het hotel was, heeft de explosie gehoord en gevoeld”, benoemt Hollman. Hij vertelt dat er onder hen mensen waren die het hele weekend nog last hadden van een bloedneus. Dit is iets dat vaker voor kan komen als gevolg van de plotselinge drukverandering die optreedt tijdens de schokgolf van een explosie.
Allereerst dacht Hollman dat de explosie in het hotel zelf plaatsvond. “Ik heb één minuut lang als een bezetene door het hotel gelopen om te vinden waar het vandaan kwam.” Nadat hij erachter kwam dat de explosie niet in het hotel was, liep Hollman samen met wat anderen naar buiten. “Toen wij op straat stonden, volgden de tweede en derde explosie. We zijn toen meteen teruggerend.”
Toen het rustiger werd, ging Hollman de buurt door. Hij vertelt dat een hotelmedewerker nog een dame met glasscherven in haar gezicht naar het ziekenhuis heeft gebracht. Hij bood daarnaast een aantal omstanders aan om bij het hotel naar binnen te komen. “Het was koud buiten en de paniek was groot. Wij wilden die mensen graag warmte bieden.” Zo’n dertig tot veertig mensen vonden vervolgens onderdak bij Karel V.
Noodopvang
Vervolgens belde de gemeente het hotel op, met de vraag of Karel V als noodopvang wilde dienen. “En dan komt er een circus op gang waarvan je het scenario niet hebt”, vertelt Hollman. “Je doet wat je denkt dat goed is.” Hij legt uit dat ze vanuit het hotel gewend zijn om mensen te ontvangen en te verwennen, maar dat dit deze keer wel vanuit een hele andere insteek gedaan moest worden. “We zijn meteen broodjes kroket gaan maken, en daarna ook pastabuffetjes.” Uiteindelijk heeft het hotel zo’n 175 personen voorzien van eten en drinken.
Aan de gasten van het hotel werd gevraagd of ze wilden verplaatsen naar een andere zaal of kamer. In totaal zijn zo’n 45 hotelkamers gebruikt voor opvang, vertelt Hollman. De meesten daarvan waren vrij en de reserveringen van sommige kamers werden geannuleerd. “Van de mensen die we hebben uitgeboekt, kregen we gelukkig de volle medewerking”, voegt hij toe.
Hollman laat weten dat hij de opvang als een heftige gebeurtenis heeft ervaren. “Je vangt mensen op die huis en haard kwijt zijn geraakt.” Daarnaast heerste er veel spanning, vertelt Hollman, omdat het op dat moment nog onduidelijk was of er slachtoffers waren gevallen. “Er was een soort luwte van informatiegebrek, waardoor iedereen begon te speculeren.” Ondanks dat het hotel niet getraind was op dergelijke situaties, is Hollman trots op hoe er gehandeld is. “En uiteindelijk is het vooral een zucht van verlichting dat er geen zwaargewonde slachtoffers zijn.”
