Aline Barnhoorn woont al sinds 1998 in het spoorweghuisje aan de Zonstraat in Utrecht. Na verschillende renovaties besloot zij in 2008 de buitenmuur te schilderen in de kleur antraciet. Nu, twaalf jaar later, moet Barnhoorn van de gemeente het huis terugbrengen naar de originele staat.
Aline Barnhoorn heeft in 2008 haar huis antraciet geschilderd; Nu blijkt dat niet te mogen
Toen Barnhoorn het markante huisje in 1998 kocht was het naar eigen zeggen een bouwval. “Ik heb het toentertijd helemaal moeten verbouwen. De vloer moest eruit en het dak moest eraf. Het huis verkeerde in een heel slechte conditie.”
Wat echter onveranderd bleef waren de buitenmuren. Omdat er in de loop der jaren verschillende soorten steen zijn gebruikt was de muur een soort lappendeken geworden.
Daarnaast zag een schilder dat de kwaliteit van de stenen na jarenlange blootstelling aan de elementen achteruit was gegaan. Hij adviseerde in 2008 dan ook om het huis opnieuw te schilderen, waardoor de muur ook weer beschermd werd.
Antraciet
Omdat de ‘lappendeken’ altijd al een doorn in het oog van Barnhoorn was koos zij ook maar meteen voor een andere kleur. “Ik ben in het centrum van Utrecht gaan kijken om inspiratie op te doen. Uiteindelijk heb ik gekozen voor antraciet. Dat bleek achteraf een goede keus want het huis is er écht op vooruit gegaan.”
Dat bleek onder andere uit de vele positieve reacties die Barnhoorn ontving. “Mensen begonnen mij te herkennen als bewoner van dat leuke huisje. Vanwege de nieuwe kleur kreeg het huis dus echt meerwaarde voor de buurt.”
Brief
Dat lijkt nu allemaal op te houden. In het voorjaar van 2020 ontving Barnhoorn namelijk een brief van de gemeente Utrecht. Daarin stond onder andere dat het huis een monument is en een status heeft van beschermd stadsgezicht. De uiterlijke wijzigingen moeten daarom ongedaan gemaakt worden. Naast een andere kleur voor de buitenmuur had Barnhoorn ook zonnepanelen op het dak laten leggen.
(Tekst loopt door onder afbeelding)
“Dat die zonnepanelen eraf moeten snap ik ergens wel. Die zijn natuurlijk niet zo mooi. Al is het in deze tijd, waarin alles duurzamer moet, wel een lastige boodschap. Maar dat de verf van mijn muren af moet waardoor die lappendeken weer zichtbaar wordt snap ik niet. Ik ben groot voorstander van het behoud van erfgoed, maar je kunt twisten over wat de beste manier is om dat te doen.”
Petitie
Barnhoorn heeft het er overigens niet bij laten zitten en heeft hulp ingeroepen. Daarnaast is ook de buurt in actie gekomen. Zij zijn een petitie gestart die inmiddels 135 keer is ondertekend.
“Van een onopvallend pandje is het een markant herkenningspunt geworden waar iedereen blij mee is, zeker ook door de kleur. Er blijven zelfs toeristen bij staan. ‘Herstel’ van de kale steen zou door de buurt als een verlies worden ervaren”, is te lezen op de website van de petitie.
Wethouder
De gemeente zegt in een reactie de betrokkenheid van de buurt te begrijpen. “Dit pand is echter beschermd stadsgezicht en een monument. De toegebrachte wijzigingen mogen vanwege die status niet. We hebben de eigenaar daarom verzocht de wijzigingen ongedaan te maken.”
Barnhoorn heeft ook een gesprek aangevraagd bij de wethouder. Zij wil de petitie overhandigen en nog een keer benadrukken dat het huis in deze staat meerwaarde heeft voor de hele buurt. “Ik hoop dat de gemeente kan inzien dat het huis in deze vorm voor iedereen een meerwaarde heeft.”
