Allemaal Utrechters - Melody Deldjou Fard: ‘De culturele sector is nog te eenzijdig’ | De Utrechtse Internet Courant Allemaal Utrechters - Melody Deldjou Fard: ‘De culturele sector is nog te eenzijdig’ | De Utrechtse Internet Courant

Allemaal Utrechters – Melody Deldjou Fard: ‘De culturele sector is nog te eenzijdig’

Allemaal Utrechters – Melody Deldjou Fard: ‘De culturele sector is nog te eenzijdig’
Op een eigenzinnige manier heeft Melody de Nederlandse taal geleerd. Foto: Robert Oosterbroek
Allemaal Utrechters is een reeks interviews met in het buitenland geboren Utrechters. We vragen ze naar hun achtergrond en hun ideeën over Utrecht en tonen zo de diversiteit van onze stad. De reeks is een samenwerking van DUIC en Culturele Zondagen, mogelijk gemaakt door Stichting Dialoog en Gemeente Utrecht. We streven ernaar alle Utrechtse nationaliteiten te portretteren. Deze keer: Melody Deldjou Fard (38) uit Iran.

Allemaal Utrechters is een reeks interviews met in het buitenland geboren Utrechters. We vragen ze naar hun achtergrond en hun ideeën over Utrecht en tonen zo de diversiteit van onze stad. De reeks is een samenwerking van DUIC en Culturele Zondagen, mogelijk gemaakt door Stichting Dialoog en Gemeente Utrecht. We streven ernaar alle Utrechtse nationaliteiten te portretteren. Deze keer: Melody Deldjou Fard (38) uit Iran.

Paspoort

Naam: Melody Deldjou Fard
Land: Iran
Plaats: Teheran

Levensmotto: ‘Kijk niet naar de vorm, maar naar de inhoud’

Met behulp van de Amerikaanse soapserie The Bold and the Beautiful leerde Melody Deldjou Fard (38) Nederlands. De vijftienjarige kon niet terecht in de vluchtelingenschool, die zat vol. Dus schreef ze woorden die ze in de ondertiteling zag op en ploegde ze ijverig door het woordenboek. Elke dag stampte ze een stuk of dertig woorden in haar hoofd. “Daarna was mijn Nederlands net goed genoeg om naar een gewone school te mogen.” Ze zegt geluk gehad te hebben dat het zo gelopen is. “Vluchtelingenkinderen die naar speciale scholen gaan, groeien los van de samenleving op. Het is voor hun ontwikkeling veel beter om met Nederlandse kinderen te mengen.”

De van oorsprong modevormgeefster (Melody studeerde cum laude af aan de HKU) werkt steeds minder met haar handen en meer met haar hoofd. Geen modedesign meer – overigens werkte ze wel altijd rond maatschappelijk geëngageerde thema’s – maar social design. Een nieuw begrip. De Iraanse wil met creatieve denkkracht de arbeidspositie van ‘makers’, kunstenaars en ontwerpers, versterken. Ze is één van hen en kent de problemen in de sector. “Wist je dat makers tot de armste bevolkingsgroepen van Nederland behoren?”

Melody gelooft dat taaie maatschappelijke vraagstukken kunnen worden opgelost met creativiteit. Dus sloot ze zich aan bij de landelijke denktank LinC (Leiderschap in Cultuur), waarin ze zich richt op het thema diversiteit. Ze observeert en overlegt met beleidsmakers over de toekomst van Utrecht. Misschien moet er wat minder geld naar stichtingen en wat meer naar ‘al die talenten’ die de stad voortbrengt, suggereert de social designer. “Die moet je hier houden!”

Diversiteit op elk vlak
Melody woont in een zijstraat van de Oudegracht (“Als ik ver uit mijn raam hang, kan ik ’m zien!”), houdt kantoor in de Vlampijpateliers in Zuilen, heeft werkelijk overal wel eens gegeten (van De Artisjok tot El Mundo) en gaat vaak naar arthousefilms in LHC, Springhaver en ‘t Hoogt, want daar zijn Iraniërs nou eenmaal dol op. En haar vriendengroep is een dwarsdoorsnede van de samenleving: de één maakt schoon, de ander zit in de gemeenteraad en ze komen uit alle windstreken – van Ghana tot Bunnik. “In mijn werk blijf ik streven naar dezelfde diversiteit.”

Sinds dit jaar heeft Melody een eigen stichting: Atelier Social Design. Ze geeft workshops aan vluchtelingenkinderen, spreekt met de Universiteit Utrecht over een mogelijk nieuw verdienmodel voor makers en begint binnenkort een nieuw project: een ‘filmische’ portretreeks over kunsttalenten in Utrecht met een andere achtergrond en cultuur. “Zij krijgen vaak niet de erkenning die ze verdienen, omdat de sector nog erg eenzijdig is”, zegt Melody. “Er is weinig kleur. Vaak stromen deze mensen twee jaar na hun afstuderen door naar een andere sector, omdat hun kunst niet begrepen wordt.”

“Het is geen discriminatie”, legt Melody uit, “maar onbegrip. Dat is menselijk. Met het project wil ik begrip creëren.” Ook wat dit onderwerp betreft spreekt ze uit ervaring. “Ik heb in Nederland een achterstand van vijftien jaar en die zal er altijd zijn. Maar gelukkig heb ik dankzij die moeilijke achtergrond empathie voor mensen die in hetzelfde schuitje zitten. Én heb ik me het doel gesteld de wereld een stukje positiever te maken.”

Jezelf of iemand anders aandragen voor Allemaal Utrechters kan! Bekijk op de wereldkaart hieronder of jouw nationaliteit al geweest is en mail naar redactie@duic.nl

geen Reacties

Reageren

Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Plaats een reactie

Lees voor u reageert onze algemene voorwaarden. Alle reacties worden vooraf gemodereerd. Uw IP adres is geregistreerd (wordt niet gepubliceerd).