Allemaal Utrechters – Tomek Szugzdzinis: ‘Dikke ‘fok-off’ naar de mainstream’ | De Utrechtse Internet Courant Allemaal Utrechters – Tomek Szugzdzinis: ‘Dikke ‘fok-off’ naar de mainstream’ | De Utrechtse Internet Courant

Allemaal Utrechters – Tomek Szugzdzinis: ‘Dikke ‘fok-off’ naar de mainstream’

Allemaal Utrechters – Tomek Szugzdzinis: ‘Dikke ‘fok-off’ naar de mainstream’
Tomek in de keuken van restaurant Vaartsche Rijn
Allemaal Utrechters is een reeks interviews met in het buitenland geboren Utrechters. We vragen hen naar hun achtergrond en hun ideeën over Utrecht en tonen zo de diversiteit van onze stad. De reeks ‘Allemaal Utrechters’ is een samenwerking van DUIC en Culturele Zondagen, mogelijk gemaakt door Stichting Dialoog en Gemeente Utrecht. We streven ernaar alle Utrechtse nationaliteiten te portretteren. Deze keer: Tomek Szugzdzinis (33) uit Polen.

Allemaal Utrechters is een reeks interviews met in het buitenland geboren Utrechters. We vragen hen naar hun achtergrond en hun ideeën over Utrecht en tonen zo de diversiteit van onze stad. De reeks ‘Allemaal Utrechters’ is een samenwerking van DUIC en Culturele Zondagen, mogelijk gemaakt door Stichting Dialoog en Gemeente Utrecht. We streven ernaar alle Utrechtse nationaliteiten te portretteren. Deze keer: Tomek Szugzdzinis (33) uit Polen.

Paspoort

Naam: Tomek Szugzdzinis

Geboortedatum: 26-11-1983

Plaats: Wojcieszyce

Land: Polen

Levensmotto: ‘Wees jezelf, maar denk aan elkaar’

In de ene hand houdt hij een droge worst, in de andere een gepekeld runderhart. “Zelf gedroogd op zolder. Ga ik zo lekker mee experimenteren.” Wie weet kunnen de gasten van restaurant Vaartsche Rijn aan de Westerkade het resultaat vanavond proeven.

De van oorsprong Poolse chefkok Tomek heeft heel 2016 geen Albert Heijn vanbinnen gezien (want: ‘schandalig smakeloos eten’). Iedere maandag wandelt hij op zijn gemak van zijn huis aan de Graadt van Roggenweg naar zijn favoriete stukje Utrecht, de Kanaalstraat, om daar inkopen te doen bij de kleine zaakjes. De groenteboer kent hem en in de delicatessenwinkel maakt Tomek altijd eerst een praatje. Dat persoonlijke houdt-ie van. Hij koopt de producten waar hij zin in heeft (“Alleen van het seizoen!”) en bekijkt pas thuis wat hij ervan maakt. Anderen zouden ook meer tijd zouden moeten uittrekken voor hun eten, vindt hij. Voor alles, eigenlijk. “Nederlanders hebben het te druk. Zie de Utrechtse binnenstad; fietsers snijden elkaar af en rijden wandelaars omver, omdat ze haastig naar de supermarkt of naar huis gaan. Relax, geniet!”

In Polen ging alles rustig aan. Tomeks moeder rooide aardappelen bij de buren en verbouwde groente in de tuin. “Er waren geen winkels waar je alles kon kopen, je moest zelfvoorzienend zijn. Dáárom zijn Polen zo handig; ze moesten hun eigen klusjes opknappen.”

Tomek groeide op in een dorpje met duizend inwoners tussen de bossen en meren. “In Utrecht zijn geen plekjes met volledige rust.” Na zijn opleiding elektrotechniek ging hij een paar weken aardbeien plukken in de Betuwe. Een zomerbaantje. Daarna had een Poolse vriend ‘misschien’ werk voor hem in Utrecht. Tomek is nooit meer weggegaan – op bezoekjes aan zijn familie na, dan.
Integratie

In Nederland zag hij meer kansen. Die hield hij voor ogen als het even moeilijk was. “Het heeft vier jaar geduurd voor ik het gevoel had een beetje geïntegreerd te zijn; natuurlijk kostte de taal leren veel moeite, een lieve Nederlandse buurman heeft me daarbij geholpen. Maar ik merkte ook dat ik als Pool van het platteland méér moest leren om op dezelfde golflengte te komen als Utrechtse leeftijdsgenoten.” Wat hielp: geduld, een horeca-opleiding en vele avondjes uit.
“Mijn favoriete uitgaansgelegenheid was SJU: Stichting Jazz Utrecht, die bestaat niet meer. Er was live jazz, maar ook goeie hiphop van jochies uit Overvecht. Nu vind je me vaak in de ACU op de Voorstraat, daar komen fijne, niet-doorsnee mensen. Mij zie je niet in een Filemon. Dikke ‘fok-off’ naar de mainstream!”

Tomek heeft zijn plek in de stad gevonden; in restaurant Vaartsche Rijn kookt hij passievol met eerlijke en lokale producten en hij ziet dat steeds meer mensen net zo over voedsel denken als hij. “Ze begrijpen dat je niet elke dag vlees of vis hoeft te eten. Ik ben blij dat er steeds meer goede, bewuste restaurants in Utrecht verschijnen.” Maar over een jaar pakt Tomek zijn biezen. Zijn vriendin en hij gaan op wereldreis. Onderweg zullen ze uitkijken naar een nieuwe plek om zich eventueel te verankeren. “Minder westers en met meer rust en natuur.”

‘Allemaal Utrechters’ is geïnspireerd op het Amsterdamse idee van Ahmed Larouz, 180Amsterdammers. Iemand of jezelf aandragen voor een interview kan! Mail naar [email protected].

geen Reacties

Reageren

Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Plaats een reactie

Lees voor u reageert onze algemene voorwaarden. Alle reacties worden vooraf gemodereerd. Uw IP adres is geregistreerd (wordt niet gepubliceerd).