Het bedrijf Klépierre, voorheen Corio geheten, is een grote speler in Utrecht. Als eigenaar van winkelcentrum Hoog Catharijne is het medeverantwoordelijk voor het beeld dat Utrechters en bezoekers van de stad hebben. Het heeft veel rechten die niet altijd stroken met wat sommige Utrechters willen.
Heeft Klépierre te veel macht in het centrum van Utrecht? Dat is de vraag
Een bekend voorbeeld: Klépierre heeft zich verzet tegen het idee om trappen vanaf de Moreelsebrug naar de perrons te laten lopen. PvdA en CDA hebben onlangs schriftelijke vragen gesteld over een glazen muur die tussen de tramhalte en de binnenstad moet komen – reizigers zullen honderden meters via de stationshal moeten omlopen.
De partijen willen weten of dit komt door afspraken met Klépierre. Het van origine Franse bedrijf heeft in de stad dus een flinke vinger in de pap. Heeft Klépierre te veel macht in het centrum van Utrecht? Dat is de vraag.
André van Schie - VVD-raadslid
‘Onze ambtsvoorgangers hebben ooit democratische besluiten genomen’
“Zonder enige twijfel hebben de activiteiten van Klépierre in Utrecht een enorme impact op het centrum. Het winkelcentrum is enorm en strategisch gelegen en de belangen – economie, werkgelegenheid, bereikbaarheid, toerisme – zijn groot. En er is een probleem waar de gemeenteraad keer op keer mee te maken heeft als het gaat om de invloed van Klépierre. Er zijn in het – soms verre – verleden tal van vergaande en ingewikkelde afspraken gemaakt tussen de gemeente en de verschillende eigenaren van Hoog Catharijne. Dit betekent in de praktijk dat als er vernieuwde inzichten zijn over de inrichting van het stationsgebied, de huidige gemeenteraad soms graag iets wil wat afwijkt van de afspraken die ooit gemaakt zijn. Dat is een democratisch dilemma; onze ambtsvoorgangers hebben ooit democratische besluiten genomen en die willen wij nu terugdraaien, of anders interpreteren. In de praktijk blijkt dat lastig; over de rechten van Hoog Catharijne moet worden onderhandeld en dan zijn nieuwe inzichten plots heel duur.
Gelukkig is het belang van Utrecht vaak ook het belang van Hoog Catharijne en is het mogelijk samen te werken aan een nieuw en goed werkend stadshart. De VVD vindt dat een betrouwbare overheid afspraken moet nakomen. Dat geeft Klépierre veel invloed en vaak ook méér dan het huidige bestuur wenst. De gemeente heeft echter ooit met die macht ingestemd. De macht is alleen te groot als ze er écht niet meer samen uitkomen.”
Erik Derksen - Vice-voorzitter Koninklijke Horeca Nederland
‘Klépierre zou moeten zoeken naar wederzijdse meerwaarde’
“We kunnen de vergelijking trekken met Airbnb en hotels; het afschermen van de markt voor Airbnb lijkt logisch en gevoelsmatig oké. Maar tegelijkertijd brengt Airbnb heel veel naar de stad en maakt het zodoende de taart voor iedereen groter. Het werkt ook zo met TivoliVredenburg; enerzijds heeft die een grote machtsfactor die veel lijkt af te snoepen van andere partijen, anderzijds brengt TivoliVredenburg bij samenwerking veel met zich mee. Hetzelfde geldt voor de Jaarbeurs. En dus Klépierre. De organisatie probeert zichzelf te beschermen, maar toch maakt-ie de taart voor de stad groter. Wat er nu echter te zien is, is dat TivoliVredenburg en de Jaarbeurs op zoek zijn naar een wederzijdse meerwaarde. Klépierre daarentegen probeert zich juist af te schermen. De vraag is dan ook eerder of het Klépierre wat imago betreft wel ten goede komt om zich zo op te stellen. In de horeca weten we dat dienstbaarheid naar de wensen van de consument of gast altijd uitbetaalt.”
Tim Schipper - SP-raadslid
‘SP’s grap ‘Welkom in Corio-city’ is waarheid geworden’
“Als je iets wilt met de spullen van anderen, dan ben je afhankelijk van hun medewerking. Je moet niet vreemd opkijken als die anderen allerlei wensen hebben over wat ermee gebeurt. Dat is niet anders in het Utrechtse stationsgebied. Vanaf begin jaren negentig kwam de gemeente met grootse plannen voor het gebied, terwijl de gemeente nauwelijks een eigendomspositie heeft. Pal voor de raadsverkiezingen van 2006 ondertekende toenmalig wethouder Lenting de overeenkomsten voor de herontwikkeling van het station, de Jaarbeurs en Hoog Catharijne. Daarin werden de afspraken vastgelegd over wie wat mag en wie wat betaalt. Publiek vermengd met privaat, dus – dat kost het publiek in de regel geld.
Nu, tien jaar later, is het duidelijk wat de marktpartijen mochten: het referendum over het Stationsgebied de prullenbak in, kleine ondernemers eruit, een 120 meter brede overkapping van de uitgegraven Catharijnesingel en een verbod op de aanleg van trappen aan de Moreelsebrug, want iedereen moet en zal door Hoog Catharijne heen lopen. En straks, bij de discussie over de herinrichting van het Westplein, duikt ongetwijfeld de afspraak weer op over optimale autobereikbaarheid van de parkeergarages van Klépierre vanaf de Westkant. Nog een voorbeeld: Klépierre, vroeger Corio, kreeg ook de eerste rechten op het winkelcentrum in Leidsche Rijn Centrum. De gemeente zou maximaal 70 miljoen euro bijdragen, maar inmiddels staat de teller op ruim 130 miljoen euro. Toegegeven, Corio/Klépierre heeft ook aardig wat geld geïnvesteerd, maar dat had het nooit gedaan als het verlies zou opleveren. ‘Welkom in Corio City’, stond er op 1 april 2005 op alternatieve borden die de SP had opgehangen aan de randen van de stad. Die grap is behoorlijk waarheid geworden.”
Eva Lambooij - Woordvoerster Klépierre
‘Over de route door Hoog Catharijne bestaan misverstanden’
Ondanks herhaaldelijk aandringen is het Klépierre niet gelukt om binnen een paar dagen met een inhoudelijke reactie te komen. Wel wilde Lambooij dit kwijt: “Overigens hoef je als tram- en of treinreiziger niet per se door Hoog Catharijne om in de binnenstad te komen. Als je het station uitkomt, heb je drie opties. Je kunt naar links of naar rechts lopen – beide routes gaan via het Stationsplein en dus volledig buiten Hoog Catharijne om – of rechtdoor door het winkelcentrum. Ik merk dat daar veel misverstanden over bestaan.”
