'Door het Huishoudboekje hoef ik me geen zorgen meer te maken’ - De Utrechtse Internet Courant 'Door het Huishoudboekje hoef ik me geen zorgen meer te maken’ - De Utrechtse Internet Courant

‘Door het Huishoudboekje hoef ik me geen zorgen meer te maken’

‘Door het Huishoudboekje hoef ik me geen zorgen meer te maken’
Onder de Mensen is een serie verhalen van DUIC waarin we zoeken naar voorbeelden van hulp, ondersteuning en initiatieven in Utrecht. Bij wie kun je terecht voor een steuntje in de rug om je leven weer op de rit krijgen? Hoe ondersteunen en helpen mensen elkaar om een stapje verder te komen? Wie zijn de enthousiaste initiatiefnemers die opstaan voor hun buurt? Deze keer deel 47: Tamara Verhoef.

Onder de Mensen is een serie verhalen van DUIC waarin we zoeken naar voorbeelden van hulp, ondersteuning en initiatieven in Utrecht. Bij wie kun je terecht voor een steuntje in de rug om je leven weer op de rit krijgen? Hoe ondersteunen en helpen mensen elkaar om een stapje verder te komen? Wie zijn de enthousiaste initiatiefnemers die opstaan voor hun buurt? Deze keer deel 47: Tamara Verhoef.

Tamara Verhoef (31) heeft een zoontje van bijna twee en werkt sinds kort via een uitzendbureau bij een zwembad in Utrecht. Vanaf januari maakt ze gebruik van het Huishoudboekje, net als twintig andere Utrechters. De gemeente zorgt voor het betalen van de belangrijkste vaste lasten uit Tamara’s inkomen. Het geld dat overblijft, krijgt ze op haar eigen rekening gestort. “Ik vind het heel fijn: het wordt voor me geregeld. Dat geeft rust.”

Vroeger zat Tamara bij Stadsgeldbeheer. “Zij beheerden mijn financiën toen ik nog schulden had. Daar ben ik nu al een hele tijd uit gelukkig, maar een jaar geleden merkte ik dat ik het lastig vond om overzicht te houden.” Ze had een gesprek met haar begeleider bij Stadsgeldbeheer en kwam uiteindelijk terecht bij het Huishoudboekje van de gemeente Utrecht.

“Ik hoef me geen zorgen meer te maken over de huur op tijd betalen, de energie, de zorgverzekering en het water: dat betaalt de gemeente voor mij van mijn inkomen. Mijn inkomen wordt naar hen gestort en zij betalen daar de grote vaste rekeningen van. Het bedrag dat overblijft, krijg ik op mijn eigen rekening. Daar betaal ik mijn andere uitgaven van. De druk is er nu een beetje vanaf en dat vind ik fijn.”

Iedere deelnemer krijgt een contactpersoon bij de gemeente. “Die kan je gewoon bellen of mailen als er iets is. En dan wordt je meestal op dezelfde dag nog teruggebeld.” Tamara raadt het Huishoudboekje vooral aan als je, in haar woorden, ‘stress krijgt van je financiën’. “Het is voor iedereen, ook voor mensen met een hoog inkomen.”

Samen met twintig andere Utrechters maakt Tamara gebruik van het Huishoudboekje, maar er is nog plek voor driehonderd deelnemers. “Ik dacht dat er wel een wachtlijst zou zijn, maar dat is niet zo”, vertelt ze verbaasd. In april heeft Tamara een eerste gesprek over hoe de eerste maanden zijn gegaan. “Dan nemen ze alles mee: een heel overzicht. Maar als je tussendoor een overzicht wil, kan dat ook gewoon.”

Ze hoopt in de toekomst haar financiën wel weer zelf te kunnen regelen. “Ik blijf dit niet altijd doen, maar wel tot alles goed loopt. En ik weer wat meer rust heb om het zelf allemaal op te pakken.”

Heeft u een verhaal voor deze serie?

Bijvoorbeeld over de hulp of ondersteuning die u heeft gekregen van een professional, kennis, vrijwilliger, familielid of buurtgenoot? Of heeft u zelf iemand verder geholpen of iets georganiseerd voor anderen? Dan past uw verhaal in deze serie. Mail uw verhaal in een paar zinnen naar onderdemensen@utrecht.nl en dan neemt de gemeente Utrecht of DUIC binnen twee weken contact met u op. Alvast bedankt!

2 Reacties

Reageren
  1. Utrechter2

    Het ‘working poor probleem’ is hiermee opgelost. Tenzij deze case niet representatief is voor de lange termijn.

  2. Hadjememaar

    Het neoliberale gedachtegoed gaat ervan uit dat iedereen zichzelf moet zien te redden. Dat lukt niet altijd, met grote sociale en maatschappelijke gevolgen tot gevolg. Dit is een mooi voorbeeld van de gemeente Utrecht die zich verantwoordelijk voelt voor al haar burgers, ook voor degene die niet zo goed voor zichzelf kunnen zorgen. Ik dit geval helpt de gemeente met een kleine dienst (het huishoudboekje) iemand om verder voor zichzelf te zorgen. Dat scheelt zo veel leed, zowel persoonlijk, voor Tamara, als voor de maatschappij.

    De armoedeval, die het gevolg kan zijn van “hulp”, blijft altijd een uitdaging, maar het huishoudboekje is geen financiële hulp en ik weet ook niet of die vervalt als Tamara werk vind.

Plaats een reactie

Lees voor u reageert onze algemene voorwaarden. Alle reacties worden vooraf gemodereerd. Uw IP adres is geregistreerd (wordt niet gepubliceerd).