Onder de Mensen: ‘Toen mijn vrouw overleed raakte ik alles kwijt’ - De Utrechtse Internet Courant Onder de Mensen: ‘Toen mijn vrouw overleed raakte ik alles kwijt’ - De Utrechtse Internet Courant

Onder de Mensen: ‘Toen mijn vrouw overleed raakte ik alles kwijt’

Onder de Mensen: ‘Toen mijn vrouw overleed raakte ik alles kwijt’
Harry bij zijn woonplek aan de Oudlaan
Onder de Mensen is een serie verhalen van DUIC waarin we zoeken naar voorbeelden van hulp, ondersteuning en initiatieven in Utrecht. Bij wie kun je terecht voor een steuntje in de rug om je leven weer op de rit krijgen? Hoe ondersteunen en helpen mensen elkaar om een stapje verder te komen? Wie zijn de enthousiaste initiatiefnemers die opstaan voor hun buurt? Deze keer deel 38: Harry Grimminck, bewoner bij Amerpoort.

Onder de Mensen is een serie verhalen van DUIC waarin we zoeken naar voorbeelden van hulp, ondersteuning en initiatieven in Utrecht. Bij wie kun je terecht voor een steuntje in de rug om je leven weer op de rit krijgen? Hoe ondersteunen en helpen mensen elkaar om een stapje verder te komen? Wie zijn de enthousiaste initiatiefnemers die opstaan voor hun buurt? Deze keer deel 38: Harry Grimminck, bewoner bij Amerpoort.

Harry Grimminck (57) woont op de Oudlaan in Utrecht bij Amerpoort in een zelfstandige woonvorm. Hij krijgt daar ondersteuning nadat hij zes jaar geleden was ingestort. Zijn vrouw overleed en Harry kon niet meer functioneren. Hij raakte alles kwijt, maar probeert nu zoveel mogelijk bezig te blijven én anderen te helpen.

De stoel met daarop een slapende kat moet even aan de kant worden geschoven. Harry loopt naar zijn openstaande deuren om het uitzicht te laten zien. “Kijk, ik kan net de Dom niet zien door die gebouwen die ervoor staan. Dat is wel jammer.” Dan kijkt hij even rond in zijn knusse appartementje. “Verder is het wel goed hier hoor!”

Harry heeft een lichte verstandelijke beperking en woont in een appartement bij Amerpoort – een zorginstelling in de provincie Utrecht en Flevoland voor cliënten van jong tot oud en van licht tot ernstig meervoudig beperkt. De bewoners van Oudlaan hebben allen een licht verstandelijke beperking met soms bijkomende psychische, gedrags- en verslavingsproblemen.

‘De rouwverwerking blijft altijd’

Zes jaar geleden overleed Harry’s vrouw aan de gevolgen van diabetes. Harry vertelt er nog altijd erg somber over te zijn. “Ik functioneerde niet meer. Ik stortte in en werd opgenomen.” Hij kwam terecht op de Paaz, een psychiatrische afdeling van een algemeen ziekenhuis. “Het was zwaar. Veel gesprekken voeren en veel medicijnen nemen. Ik was nooit depressief geweest, maar nadat mijn vrouw overleed raakte ik alles kwijt.”

Hij vertelt dat hij nooit helemaal over het verlies van zijn vrouw zal komen. “De rouwverwerking blijft altijd. De ene keer is het moeilijker dan de andere keer, maar ik heb gelukkig een goede hulpverlener. Zij helpt me veel om de chaos in mijn hoofd minder te maken.” Naast de gesprekken en begeleiding is Harry ook druk bezig met allerlei activiteiten. Zo zit hij in de cliëntenraad van het gebouw aan de Oudlaan, is hij betrokken bij de introductiedagen voor nieuwe medewerkers of cliënten, geeft hij computercursussen en knapt hij allerlei klusjes op voor medebewoners.

Hij blijft zoveel mogelijk bezig. Dat helpt ook om niet teveel te piekeren. Zo is hij ook druk met het EdLoket bij Amerpoort – waar cliënten brieven en beleidsstukken lezen en vertalen. “Er zijn mensen die bijvoorbeeld brieven krijgen van de gemeente die ze niet snappen. Wij vertalen het dan en sturen het terug in begrijpelijke taal. Instanties zijn daar ook heel blij mee. We krijgen wel veel complimenten voor hoe we dat doen.”

“De cliënten hebben denk ik wel veel steun aan mij. Computers repareren of een lampie ophangen. Gaatje boren, dat soort dingen. Daarvoor komen ze vooral bij mij uit. Ik ben hartstikke druk”, vertelt Harry lachend. “Daarnaast ga ik drie keer per week naar mijn vrouw toe om bijvoorbeeld een plantje te brengen.”

Harry was ook mystery guest in de gemeente Utrecht voor het thema Toegankelijkheid. “We gingen verschillende instanties af om te kijken hoe toegankelijk ze zijn. Dan kan je denken aan buurtcentra of de jeugdzorg. Daarover hebben we een rapport gemaakt en aan de gemeente gegeven.” Dan met een brede grijns: “Waarom ze daarvoor bij mij uitkomen? Ik denk dat ik een goede toneelspeler ben.”

1 Reactie

Reageren
  1. GeenStijl@Utrecht

    Leuk en fijn dat er gelukkig een vangnet is voor deze mensen.

Plaats een reactie

Lees voor u reageert onze algemene voorwaarden. Alle reacties worden vooraf gemodereerd. Uw IP adres is geregistreerd (wordt niet gepubliceerd).