Oud-hoogleraar Universiteit Utrecht krijgt taakstraf voor plegen valsheid in geschrift

Afbeelding

Een voormalig hoofddocent van de Universiteit Utrecht (UU), Arie de Ruijter, is veroordeeld voor het plegen van valsheid in geschrift bij Tilburg University. Ook zijn neef, nicht en de echtgenoot van de nicht zijn hiervoor veroordeeld. De vier worden vrijgesproken van oplichting van de universiteiten.

De hoogleraar werkte sinds 2000 aan Tilburg University. Hij begeleidde onder meer veel promovendi en huurde daarvoor de hulp van zijn neef en nicht in. Toen De Ruijter jaren later bij Tilburg University vertrok, rezen er vragen over die inhuur en het geld dat daarmee gemoeid was.

Zo zouden er werkzaamheden in rekening zijn gebracht die niet werden uitgevoerd. Ook werd op facturen een onjuiste naam vermeld en stond op een van de facturen dat de nicht van De Ruijter een mastertitel had die ze nooit heeft behaald. Ze zouden daarmee de universiteit hebben opgelicht. Ook zou er geld zijn doorgesluisd naar de bedrijfjes van de familieleden.

Universiteit Utrecht

Aan de Universiteit Utrecht, waar De Ruijter ook werkte als hoogleraar, zou hij in 2006 en 2007 soortgelijke strafbare feiten hebben gepleegd. Het viertal maakte zich volgens het Openbaar Ministerie (OM) schuldig aan valsheid in geschrift en oplichting van zowel Tilburg University als de Universiteit Utrecht.

De rechter gaat daar niet helemaal in mee en oordeelt dat voor oplichting onvoldoende bewijs is. De rechtbank veroordeelt de vier wel voor het plegen van valsheid in geschrift. Volgens de rechtbank zijn de beschuldigingen die betrekking hebben op de UU verjaard, waardoor de verdachten er niet meer voor vervolgd kunnen worden.

Taakstraffen

De Ruijter krijgt een taakstraf van 180 uur en de nicht en neef krijgen taakstraffen van respectievelijk 72 en 54 uur. De echtgenoot van de nicht krijgt geen straf omdat zijn rol volgens de rechtbank beperkt was en het lang duurde voordat de zaak behandeld werd.

De straffen vallen veel lager uit dan de eis van de officier van justitie. Volgens de rechtbank komt dat doordat de oplichting deels verjaard en deels niet bewezen is. Ook de eis van de universiteiten om een schadevergoeding van ruim 1,5 miljoen euro op te leggen, is afgewezen. In de strafmaat speelt ook mee dat de behandeling van de zaak lang op zich heeft laten wachten.