Rookvrije ziekenhuisterreinen? Ook Utrecht is er voorzichtig mee bezig | De Utrechtse Internet Courant Rookvrije ziekenhuisterreinen? Ook Utrecht is er voorzichtig mee bezig | De Utrechtse Internet Courant

Rookvrije ziekenhuisterreinen? Ook Utrecht is er voorzichtig mee bezig

Rookvrije ziekenhuisterreinen? Ook Utrecht is er voorzichtig mee bezig
Een rookverbod in het ziekenhuis klinkt anno 2018 niemand meer vreemd in de oren. Maar steeds meer ziekenhuizen zijn bezig met het doorvoeren van een rookverbod dat niet alleen binnen, maar ook op het buitenterrein geldt. Landelijk speelt nu ook de discussie of ziekenhuizen volledig rookvrij moeten zijn, ook in Utrecht wordt er voorzichtig overlegd.

Een rookverbod in het ziekenhuis klinkt anno 2018 niemand meer vreemd in de oren. Maar steeds meer ziekenhuizen zijn bezig met het doorvoeren van een rookverbod dat niet alleen binnen, maar ook op het buitenterrein geldt. Landelijk speelt nu ook de discussie of ziekenhuizen volledig rookvrij moeten zijn, ook in Utrecht wordt er voorzichtig overlegd.

Binnen in het ziekenhuis roken is al langer verboden, tegenwoordig moet zowel het personeel als de patiënt en de visite in elk ziekenhuis naar buiten, waar overdekte rookcabines staan. Maar ook dat wordt steeds minder getolereerd. Het aantal klachten neemt toe, melden Amsterdamse ziekenhuizen. Het AMC en VUmc hebben daarom afgesproken om samen naar een volledig verbod toe te werken. Het Medisch Centrum Leeuwarden is al volledig rookvrij.

Ethisch dilemma
Het lijkt vrij simpel: een ziekenhuis staat voor gezondheid en is er om mensen beter te maken. Roken is ongezond, dus moet de sigaret in en om het ziekenhuis in de ban. Toch kampen veel ziekenhuizen met de ethische dilemma’s rondom roken. Hoe ver wil je ingrijpen in persoonlijke vrijheden? En juist in een omgeving waar mensen te maken krijgen met spanningen over uitslagen, een operatie, chemotherapie of de laatste levensfase, kan de roker zijn sigaretje het hardst nodig hebben. Wil je iemand een sigaret op zo’n moment dan ontzeggen?

Beleid in Utrecht
Ook in Utrecht wordt er voorzichtig gedebatteerd over de toekomst omtrent het rookbeleid. Een woordvoerder van het UMC laat weten dat ze in 2014 al eens geprobeerd hebben volledig rookvrij te worden. Dit mislukte echter omdat het ziekenhuis te maken kreeg met zogenaamde ‘zwerfrokers’. Mensen die overal en nergens stiekem een sigaretje opstaken. “Het streven is volledig rookvrij in de toekomst. We zijn in overleg, net als Amsterdam. Tot die tijd is er nog de mogelijkheid om buiten bij de ingang in de rookabri’s te roken.”

Bij het St. Antonius ziekenhuis in Leidsche Rijn ligt momenteel nog geen concreet plan klaar voor het aanscherpen van het huidige rookbeleid. “Bij ons kan buiten in de daarvoor bestemde abri’s gerookt worden. Het onderwerp krijgt hier de laatste tijd wel extra aandacht, maar het lijkt ergens ook onmogelijk om een verbod in te voeren op het hele terrein. Dan gaan ethische kwesties een rol spelen: gun je het de patiënt wel of niet? Wat willen en kunnen we van mensen vragen?”

Het Diakonessenhuis is niet bezig met het creëren van een rookvrij terrein, maar wel met het ontwikkelen van betere communicatiemiddelen. Hiermee willen ze de bezoekers duidelijk maken dat er echt alleen in de daarvoor bestemde overdekte ruimtes gerookt mag worden. “We hopen dat het makkelijker wordt voor mensen om ook elkaar hierop aan te spreken.” Ook het personeel wordt door het ziekenhuis aangemoedigd sigaretten links te laten liggen. Er worden cursussen aangeboden. “Dit is onderdeel van het beleid dat ervoor zorgt dat het ook voor personeel aantrekkelijker wordt om te stoppen met roken.”

Primeur voor Hardenberg
Het Röpcke-Zweers ziekenhuis in Hardenberg was in 2016 het eerste ziekenhuis dat volledig rookvrij werd. Op 1 januari dit jaar sloot het Medisch Centrum Leeuwarden zich daar bij aan. En ook het UMC Groningen, Martiniziekenhuis en Leiden Universitair Medisch Centrum streven ernaar om het rookverbod in de buitenruimte vanaf 1 januari 2019 in te stellen.

3 Reacties

Reageren
  1. Scherpschutter

    Zucht. Wanneer gaan we weer eens een beetje nadenken en normaal doen in dit land?

    Wie bij een ziekenhuis komt omdat hij/zij denkt iets te mankeren of werkelijk iets mankeert, verwacht van dat ziekenhuis maar één ding: GENEZING, en wel op een efficiënte, doeltreffende manier tegen tegen de laagst mogelijke kosten.

    Waar betalende klanten helemaal niet op zitten te wachten, is een betuttelende totaal onzinnige campagne die bedoelt is om gewoontes (waar het individu zelf voor gekozen heeft) te ontmoedigen. Als ik een flesje wijn ga halen bij een slijter dan zit ik er toch ook niet te wachten om in de slijterij geconfronteerd te worden met een wijn-ontmoedigingscampagne, met stompzinnige alcoholverboden rondom die slijter… Geef me mijn f*kking wijn, wanneer ik wil, zoveel ik wil en laat me verder met rust.

    Schoenmaker, blijf gewoon bij je leest. Kap met dit soort onzin. Concentreer je op je kerntaak. Niemand die stopt met roken omdat je op het ziekenhuisterrein niet langer zou mogen roken. Echt niet. Stop met dit ledige gezondheid-exhibitionisme voor de bühne, ongetwijfeld bedacht door een of andere zak van een creatieve manager van 35 met paarse broek, snelle bril en HBO Communicatie op zak, die meende een van een ziekenhuisbezoek een gezondheidservaring te moeten maken.

    Denk na. Genees. En laat de roker verder met rust. Die meldt zich echt wel weer als uw core business (GENEZING) gewenst is.

  2. willem

    Alleen “Zien roken doet roken”. Zolang niet verslaafd ontstaat roken uitsluitend door kopieergedrag. Geen ouder wil dat zijn of haar kind begint met roken.
    Daarom is een totaal rookvrij openbaar leven zeer gewenst met voor de nog resterende verslaafden (zolang nog nodig) hier en daar aparte uit het zicht staande rookhokken, hetzelfde als bij urinoirs welke noodzakelijker zijn dan voor die achterlijke bewuste rook inhalerij.

  3. Thomas

    Goh Scherpschutter, dat zijn een hoop dure woorden om te zeggen “Ik wil gewoon pal voor de ingang paffen omdat ik verslaafde ben, en het maakt mij niets uit als anderen daar schade en overlast van ondervinden”.

    Als ik daar met mijn astmatische vrouw kom voor longfunctieonderzoek en jij staat lekker te paffen pal voor de ingang “Want ik ben alleen op de wereld en moet mijn saffies hebben”, zijn er slechts twee opties: Of je gaat weg als ik dat vraag. Of je wordt door mij verwijderd.

    Een astma-aanval omdat iemand anders zo zwak en zonder discipline is dat ze verslaafd zijn, gaat niet gebeuren.

Plaats een reactie

Lees voor u reageert onze algemene voorwaarden. Alle reacties worden vooraf gemodereerd. Uw IP adres is geregistreerd (wordt niet gepubliceerd).