Utrecht gelooft: ‘Als je de christelijke boodschap presenteert, dien je die zelf ook uit te dragen’ - De Utrechtse Internet Courant Utrecht gelooft: ‘Als je de christelijke boodschap presenteert, dien je die zelf ook uit te dragen’ - De Utrechtse Internet Courant

Utrecht gelooft: ‘Als je de christelijke boodschap presenteert, dien je die zelf ook uit te dragen’

Utrecht gelooft: ‘Als je de christelijke boodschap presenteert, dien je die zelf ook uit te dragen’
Hans Boogers is al dertig jaar priester en tegenwoordig ook ‘directeur’ bij de samenwerkende parochies van de katholieke kerk in Utrecht
In de serie ‘Utrecht gelooft’ gaat DUIC in gesprek met de geestelijk leiders van de stad. Wie zijn zij, wat doen ze en welke plaats heeft hun religie in Utrecht? In het zesde en laatste deel van de serie spreken we met Hans Boogers, pastor van ‘Katholiek Utrecht’.

In de serie ‘Utrecht gelooft’ gaat DUIC in gesprek met de geestelijk leiders van de stad. Wie zijn zij, wat doen ze en welke plaats heeft hun religie in Utrecht? In het zesde en laatste deel van de serie spreken we met Hans Boogers, pastor van ‘Katholiek Utrecht’.

Als je door de stad wandelt, loop je al snel tegen het katholieke verleden van Utrecht aan. Zelfs de Dom, die al in de zestiende eeuw omgedoopt werd tot een protestantse kerk, is ooit gebouwd als katholieke kathedraal. In Oost staat de Aloysiuskerk, een kerkgebouw dat in het begin van de twintigste eeuw verrees om onderdak te bieden aan de katholieke hoveniers die rond Abstede woonden. In de kerk spreken we Hans Boogers. Hij is pastoor, dat wil zeggen: ‘directeur’, en pastor, ‘herder’, bij de samenwerkende parochies van de katholieke kerk in Utrecht.

Waarom bent u pastor geworden?

“Het geloof heeft me altijd al geboeid. Toen ik een keer een film zag over Franciscus van Assisi uit Italië kwam ik voor het eerst in aanraking met iemand die leerde voor het priesterschap. Het was toen al ongebruikelijk om theologie te gaan studeren. Het klassieke seminarie, een kweekschool voor geestelijken, stopte eind jaren ’60. In 1981 ontstond er een initiatief voor een priesteropleiding op latere leeftijd. Ik was toen 23 en werkte doordeweeks bij de bank. Vrijdagmiddag ging ik richting Hoeven (Noord-Brabant, red.) voor de opleiding en dan had ik les tot zondagavond. Maandagmorgen zat ik weer bij de bank. Ik ben uiteindelijk in juni ’89 als priester en diaken gewijd in Wageningen en ben al dertig jaar met veel vreugde priester.”

‘Het heeft wat: de ruimte, even een kaarsje aansteken, de mooie muziek’

Waar kwam u toen terecht?

“Ik ben begonnen in de omgeving van Duiven. Daarna werd ik pastoor in Culemborg. Vervolgens kwam ik in de omgeving van Groenlo en daarna in de regio Zwolle, Dronten en Lelystad. De gebieden werden steeds groter met een steeds kleiner aantal pastores. Een jaar geleden ben ik hier in Utrecht neergestreken.”

Verandert met iedere verhuizing ook steeds de uitdaging?

“Jazeker. De regio wordt steeds groter met steeds minder mensen. Bij mijn laatste benoeming moest ik al meer dan 40.000 kilometer per jaar rijden. Je mensen leren kennen wordt dan steeds lastiger.”

Wat heeft de verhuizing naar Utrecht u gebracht?

“We hebben minder kerkgebouwen nodig, waardoor ik weer een band kan opbouwen met de plaatselijke gemeenschappen. Het is wel leuk als je een soort missionaris bent in zeventien kerkgebouwen, maar ik geloof ook dat je vaak in beeld moet komen als je iets met elkaar wilt opbouwen. Ik hoef nu niet meer met de auto en kan alles met de fiets doen. Je bent veel meer betrokken bij de mensen zelf.”

Om hoeveel mensen gaat het nu ongeveer?

“Op papier gaat het om 25.000 mensen, maar het aantal waarmee je in contact komt is natuurlijk veel kleiner. Het aantal kerkgangers in het weekend is ongeveer vierhonderd.”

Wie zijn de kerkgangers?

“Dat is heel boeiend. Enerzijds zijn het mensen die hier geboren en getogen zijn. Daarnaast, en dat is een hele opvallende groep, zijn er veel jonge mensen die uit het buitenland komen. In de Catharinakathedraal is er wekelijks een Engelstalige, internationale viering. Ik ga daar eens per maand in voor. Wij Nederlanders zijn heel punctueel, maar hier zie je dan toch iets van een buitenlandse mentaliteit. Dat is heel grappig. Als ik begin om half één zijn er ongeveer tachtig mensen. Een halfuur later zitten er meer dan tweehonderd mensen.”

Zijn dat mensen die vaak terugkomen of die maar één of twee keer per jaar komen?

“Ze komen regelmatig, maar zijn bijvoorbeeld maar voor drie jaar in Nederland. Dus ze gaan ook weer weg. Er zijn ook wel mensen die hier al zeven of acht jaar zijn, maar dat komt vaak omdat ze een Nederlandse partner tegen het lijf lopen. Die kerkgangers komen vooral uit mediterrane landen. Er komen ook wel mensen uit Azië en Afrika, maar in aantallen is die groep wel kleiner. Dat is het voordeel van Europa. Er is veel meer uitwisseling: zowel op studiegebied als bij bedrijven die expats inhuren.”

Hoe is het voor u om in landen als Italië en Spanje te komen, waar het katholieke geloof nog een heel andere plaats heeft in het dagelijks leven dan hier?

“Daar valt het op dat de kerken altijd open zijn. Daar pleiten we hier ook voor. Als mensen op vakantie zijn, gaan ze altijd wel even een kerk binnen. Het heeft wat: de ruimte, een kaarsje aansteken, de mooie muziek. Bovendien kun je de viering altijd volgen. Je herkent de symboliek. Over het algemeen dragen de ouderen daar de kerk, maar je ziet ook wel weer jonge, charismatische bewegingen.”

Gebeurt dat hier ook?

“Ja, dat gebeurt hier ook. Sant’ Egidio is daar een voorbeeld van. Zij proberen dichtbij mensen in nood te zijn. Als je de christelijke boodschap presenteert, dien je die zelf ook uit te dragen. Het afgelopen jaar heb ik gemerkt dat er een openheid in Utrecht daarvoor is. Voorbeelden daarvan zijn de contacten met de liberale synagoge en met de Ulu Moskee. Dat vind ik heel waardevol.”

‘Is het niet juist mooi om contact te hebben met de mensen die je tegenkomt?’

De katholieke kerk heeft te maken met een teruglopend aantal kerkgangers. Moeten jullie het hebben van de mensen uit het buitenland die hier blijven hangen?

“Ja, de jonge mensen van de internationale gemeenschap heb je nodig. Die zullen denk ik een steeds grotere rol gaan vervullen in het voortbrengen van de christelijke boodschap. Als je bijvoorbeeld naar de kerk komt hier op zondag, dan komen er tachtig mensen. Dat zijn meestal ouderen. Met alle respect: dat houdt een keer op. Daar ga je geen toekomst mee in.”

Hebben kerkgangers daar zorgen over?

“Ja, zij merken ook dat er bij hun eigen kinderen en kleinkinderen weinig meelevendheid is. Er is wel behoefte aan zingeving en bij bepaalde momenten is de kerk nog steeds heel druk. Met de kerst zit het bommetje vol. Dat vinden mensen nog steeds een mooi moment. Met Pasen zijn er ook veel mensen, maar alweer minder. Daar hebben de protestantse kerken en de moskee eigenlijk ook last van, omdat we een samenleving zijn geworden van vrijheid. Veel evangelische kerken doen het heel goed, maar daar zijn de plichten ook heel groot. Er wordt verwacht dat je een aantal uren per week meedoet en anders val je uit. Dat kenden wij vroeger ook. Tot de jaren ’60 was er veel sociale controle – zelfs op de politieke partij waar je voor stemde.”

(Tekst gaat verder onder foto)

Mist u die tijd?

“Nee, ik geloof niet in dat model. Ik vind het wel mooi in de paastijd als ik over de tijd van de apostelen lees. Alles hadden ze gemeenschappelijk. Dat is wat christelijke gemeenschappen doen, maar ook de politiek heeft het opgepakt. Buurtzorg is een voorbeeld. Je moet het samen doen en dan sta je sterker.”

“Aan de andere kant willen we als individu ook graag onze weg vinden. Dat slaat soms helemaal door. Sinds de middeleeuwen gaan steeds meer mensen naar Santiago de Compostella in Spanje om zichzelf te vinden. In de vorige eeuw is die stroom mensen enorm toegenomen. Nu zijn het meer dan 300.000 pelgrims jaarlijk en de bedoeling is dat je onderweg mensen ontmoet. Tegenwoordig zijn er juist mensen die het pad willen lopen en geen contact met anderen willen. ‘Ik houd afstand van mijn voorganger.’ Dat is toch iets wonderlijks. Is het niet juist mooi om contact te hebben met de mensen die je tegenkomt?”

Zijn we dan zelfs in het geloof individualistischer geworden?

“Nou, het heeft niet zoveel met geloof te maken. De meerderheid vindt het een sportieve uitdaging. Soms heeft wel te maken met zingeving, maar niet per se met het christelijke geloof. Bij de Nijmeegse Vierdaagse zie je het ook. Dat is juist het leuke: het gaat om de beleving onderweg. Moslims gaan naar Mekka, joden en mensen van andere geloven naar Jeruzalem. Die behoefte om naar een bijzondere plek te gaan en daarmee een ritueel te volbrengen zit in heel veel mensen.”

Hoe moeten we uit die individualistische trend komen?

“Je kunt alleen maar je eigen normen en waarden laten zien, geduld hebben en kijken of dat toch weer een keer gaat aanslaan. Als je hoort dat veel jonge mensen last hebben van een burn-out en alles in hun eentje willen doen, dan zal dat een terugslag teweeg brengen. In de geschiedenis zijn er altijd golven geweest waarbij mensen een nieuwe weg willen inslaan. Jezelf leren kennen heeft waarde, maar dat mag je vervolgens ook delen met anderen. De kernboodschap van het christendom is naast God ook je naasten en jezelf liefhebben.”

Ten slotte, wat is het grootste misverstand over de katholieke kerk?

“Een poos geleden – dat is nu wel voorbij denk ik hoor – was het zo dat ik in de biblebelt kwam en dat protestanten nog steeds dachten dat wij katholieken beelden zaten te vereren. Dat zat er heel diep in. Verder heeft het seksueel misbruik in de kerk heel veel pijn veroorzaakt. Helaas gebeurt dat in heel veel sectoren buiten de kerk ook. Daarom is het goed dat er aandacht voor is nu. Bovendien is het nu aan de kerk om te ontdekken dat er niet zo hoog van de toren geblazen mag worden. Er is nu een reinigingsproces gaande tot aan Rome aan toe. Paus Franciscus probeert dat proces vorm te geven en wil ernaar handelen. Je eigen naam of imago herstellen ten koste van de slachtoffers mag natuurlijk nooit gebeuren.”

geen Reacties

Reageren

Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Plaats een reactie

Lees voor u reageert onze algemene voorwaarden. Alle reacties worden vooraf gemodereerd. Uw IP adres is geregistreerd (wordt niet gepubliceerd).