Claudia de Breij over haar boek van de oudejaarsconference: “Een pleidooi voor menselijkheid”

Claudia de Breij over haar boek van de oudejaarsconference: “Een pleidooi voor menselijkheid”
Claudia bij de boekpresentatie. Foto: DUIC / Annelies Hoelen
Claudia de Breij is de eerste vrouw die de oudejaarsconference heeft gegeven, een cabaretvoorstelling die al ruim zestig jaar een begrip is in Nederland. Over de voorbereiding hiervan heeft ze een boek geschreven, die de Utrechtse vandaag presenteerde in Broese aan de Oudegracht. 

Claudia de Breij is de eerste vrouw die de oudejaarsconference heeft gegeven, een cabaretvoorstelling die al ruim zestig jaar een begrip is in Nederland. Over de voorbereiding hiervan heeft ze een boek geschreven, die de Utrechtse vandaag presenteerde in Broese aan de Oudegracht. 

Voor de voorbereiding van de oudejaarsconference heeft de Breij het nieuws goed bijgehouden. “Ik las continu de krant, want het is belangrijk dat de conference actueel is. Het is echt wennen dat ik dat nu niet meer hoef te doen. Toen ik hoorde van de aanslag in Istanbul tijdens de jaarwisseling, bedacht ik me automatisch hoe ik deze in de voorstelling kon verwerken”, vertelt de Breij.

In het boek komen onderwerpen zoals migratie, vluchtelingen en maatschappelijke onrust aan bod. Ze heeft daarvoor verschillende asielzoekerscentra bezocht, zoals een gezinslocatie in Katwijk. Daar sprak ze met een aantal meisjes van een jaar of elf, allemaal gevlucht uit een ander land.

De Breij leest een stukje voor over deze ontmoeting. Ze vertelt dat de vluchtelingenkinderen bij elkaar in de klas zitten. “Soms is er ‘s ochtends een schoolbank leeg, dan zingen ze een liedje. ‘Soms zing ik thuis ook wel eens mag ik dan bij jou’, vertellen de meisjes. Dat doet ze denken aan vriendinnetjes die zijn uitgezet. Ik weet me geen houding te geven en neem nog een stroopwafel”, zo begint ze haar verhaal.

De uitzettingen zijn altijd ’s ochtends. “De meisjes weten dat precies, want dan hoor je de moeders huilen en de vaders zich verzetten. Als ze al niet aan het gegil hebben gehoord om wie het gaat, sommige ouders blijven wat koelbloediger, zien ze het wanneer ze aankomen op school. Dan blijft er een bankje leeg. Ga ik hier een vlammend pleidooi schrijven tegen deze praktijken? Nee. Ik heb ook geen idee hoe dit anders zou moeten, hoe schrijnend ik het ook vind.”

‘Pleidooi voor menselijkheid’
De Breij wil in het boek niet oordelen. “Het is geen pamflet voor of tegen; het is echt een onderzoek. De lezers mogen verder zelf beslissen wat ze ervan vinden”, vertelt ze. “Het is meer een pleidooi voor menselijkheid. Tussen de vluchtelingen zitten vast hufters, maar ook engeltjes en mensen die er tussenin zitten. Net zoals bij alle andere mensen.”

Wat de Breij hierna gaat doen, weet ze nog niet. “Ik ga twee maanden lekker niets doen. Wat ik daarna ga doen, ga ik niet nu al beslissen. Ik heb ooit een tournee af moeten zeggen, omdat ik ver van te voren had bedacht dat ik de tournee zou doen. Met creativiteit kan dat niet; je weet nooit hoe het gaat lopen.”

Wat ze wel weet, is dat ze de oudejaarsconference graag nog eens zou willen geven. Toen ze van het podium af kwam na de voorstelling op oudejaarsdag, vroeg de VARA-directie of ze het nog eens wilde doen. “Ik zei gelijk ja. Het is me goed bevallen”, vertelt de Breij.

claudia-de-breij-3

claudia-de-breij-4

claudia-de-breij-2

Tijdens de boekpresentatie wordt er gewoon gewinkeld.
Tijdens de boekpresentatie wordt er gewoon gewinkeld.

3 Reacties

Reageren
  1. jos stelling

    Claudia blijft zichzelf en is bovenal authentiek. Heel bijzonder. Ik heb er van genoten.

  2. Helene

    ZE WAS GOED!VEEL MENSEN MET MIJ!GIED OP DE HOOGTE,KORTOM EEN INTEGER MENS!

  3. Marcolien

    Fantastische Oudejaarsconference!!

Plaats een reactie

Lees voor u reageert onze algemene voorwaarden. Alle reacties worden vooraf gemodereerd. Uw IP adres is geregistreerd (wordt niet gepubliceerd).