Sophia-Anastasia, de naam alleen al! | De Utrechtse Internet Courant Sophia-Anastasia, de naam alleen al! | De Utrechtse Internet Courant

Sophia-Anastasia, de naam alleen al!

Sophia-Anastasia, de naam alleen al!

Wat een prachtige naam om je schilderijen mee te signeren, vindt u ook niet? Het zijn de voornamen van de in 1961 in Utrecht geboren, en in Bussum opgegroeide kunstenares Sophia-Anastasia.  ‘Mijn achternaam doet er niet toe’ zegt ze, ‘ik gebruik hem nooit, mijn leven lang noem ik alleen mijn voornamen. Behalve voor de officiële stukken dan’, voegt ze daar aan toe. Na de middelbare school gaat ze naar de kunstacademie in Arnhem. Na vier jaar houdt ze de academie voor gezien, liever gaat ze ‘wat’ reizen. Sophia begint aan een avontuurlijke wereldreis die eindigt op het Indonesische eiland Bali. De kunstenares zal daar bijna veertien jaar wonen en werken.

In 1984, lift ze vanuit Nederland naar Nepal. Via Kathmandu reist ze door naar Bangkok en fietst(!) van daar naar Singapore. Het is een afstand van tweeduizend kilometer. Een bizarre tocht maar ze komt aan. Van Singapore reist ze naar Indonesië. Na onder andere Sumatra, Java en Sulawesi bezoekt ze Bali en wordt betoverd door de schoonheid van het eiland. Sophia huurt een huisje want ze besluit een ‘tijdje’ op Bali te blijven. Dat ‘tijdje’ zal veertien jaar duren! Ze leert de Balinese taal spreken, een dialect dat is afgeleid van het Bahasa Indonesia. Ze vult haar tijd met schilderen, dansen en surfen. Ze schildert met een kleurrijk pallet figuratief- impressionistische schilderijen. Die vinden vooral aftrek bij expats die op Bali wonen. In haar schilderijen spelen vrouwen, kinderen en natuurlijk de prachtige flora van Bali een prominente rol. Het paradijselijke eiland is voor Sophia een lustoord en inspiratie vindt ze bij wijze van spreken naast de deur.

Na zeven jaar in Kuta te hebben gewoond verhuist ze naar Ubud. Ubud is een wat groot uitgevallen dorp in het midden van het eiland. Het staat bekend om de vele Balinese en buitenlandse kunstenaars die daar wonen en werken. Sophia krijgt een relatie met de Engelse documentairemaker Lorne Blair die ook op Bali woont. Hij heeft enkele spraakmakende, gefilmde en door de BBC uitgezonden, documentaires over de Indonesische archipel op zijn naam staan.

Uit hun relatie wordt in 1993 dochter Xenia geboren. Als Lorne Blair in 1995 onverwachts overlijdt staat Sophia overal alleen voor. Er is geen erfenis want ze is niet getrouwd en dochter Xenia is niet door de vader erkend. Tot overmaat van ramp moet ze het huis verlaten waar zij met Lorne Blair en dochter heeft gewoond. Ze huurt een klein huis in Ubud en werkt verder aan haar carrière.

Op Bali wordt haar kunstenaarschap erkend maar, Sophia zoekt een groter podium. Het is een moeilijke keuze, maar in 2000, als ze haar leven op Bali met een goed  gevoel heeft afgerond komt ze terug in Nederland en vestigt zich in Utrecht. De eerste jaren schildert ze vanuit huis en krijgt al snel enkele opdrachten. Ze wordt door de Stichting ‘Vrienden van Geldersche Kasteelen’ gevraagd om hun gedrukte uitgaven te illustreren. Sophia illustreert al het drukwerk voor deze stichting en de festiviteiten die rondom de kastelen worden georganiseerd zoals, kinderspelen en themadagen. Dat doet ze tot op de dag van vandaag. Ook illustreert ze de poëzie van de schrijver Lennart van Nieuwenhuijzen. Het illustratieve werk zorgt voor een welkom inkomen want inmiddels is ze ook nog moeder van een zoon geworden, maar nog steeds alleenstaand.

Ze timmert flink aan de weg, knoopt banden aan met galeriehouders en vindt bij Galerie Peter Leen in Breukelen een galerie die het beste bij haar en haar werk past. Haar kleurrijke, impressionistisch geschilderde doeken, waarin ook de figuratie sterk aanwezig is, komen in de galerie van Peter Leen volledig tot hun recht. Ook krijgt ze soms van de galeriehouder een suggestie. Hij suggereert  Sophia een portret van koningin Maxima te schilderen, misschien dat hij daar een klant voor weet. Bij mijn bezoek aan haar atelier werkt ze juist aan een groot portret van de koningin. Ze schildert drie varianten waaruit Peter Leen desgewenst kan kiezen.

De portretten (zie bijgaande foto, versie 1) zijn op grote doeken geschilderd. Ze tonen niet alleen koningin Maxima, maar zeker ook de vaardige toets van de kunstenares. Zou ik Peter Leen zijn nam ik ze alle drie!

Haar atelier is sinds 2011 in de Vlampijp Ateliers, daarvoor had ze een atelier in de zogenoemde Ateliers De Klop.

Sophia Anastasia is een bezig mens, ze illustreert, schildert (acryl- en olieverf) en zo af en toe staat ze op een gardenfair om Balinese parasols te verkopen die na een mislukt zakelijk avontuur met een vriend zijn overgebleven. Ze schrijft ook en ze heeft haar eigen blogsite (htts://artbysophia.wordpress.com).

Een uitgebreide website laat haar ontwikkeling als kunstenares zien vanaf 1986 tot heden. Kijkend naar haar schilderijen zie ik door mijn oogharen het verhaal van haar leven, pieken en dalen. Ze ontroeren op een prettige manier.

www.sophia-anastasia.com

Marcel Gieling

Marcel Gieling

Marcel Gieling heeft jarenlang een kunsthandel gehad in Utrecht. Tegenwoordig heeft hij een online galerie. Schreef tevens het boek '50 Utrechtse kunstenaars in beeld' en monografiën over Gerard Hordijk en de Utrechtse schilder Jan Rodrigo.

Profiel

14 Reacties

Reageren
  1. louis gieling

    Zo kleurijk haar leven,zo kleurijk de kleuren op haar doek.

    Zo kleurrijk de beschrijving van de kunstenaar.

  2. peet

    pracht verhaal,,helemaal goed

  3. Mike Kortekaas

    Bijzonder hoe Marcel Gieling er iedere keer weer in slaagt een kunstenaarsleven met kleurrijke pennestreken te portretteren ! Dat het pad van het leven – ondanks of dankzij – de prachtige flora niet altijd over rozen gaat, vertelt deze boeiende schets van het verhaal van Sophia-Anastasia. ik ben benieuwd geworden naar haar werk !

  4. Hermanus

    Wederom een mooi artikel. Boeiende kunstenares!

  5. Mike Kortekaas

    Ik las ook net de nieuwe blog – mooi verhaal – van Marcel ! .

  6. Suzanne Groot

    Zeer veelzijdige dame. Haar zelfportret is erg mooi, en ook haar tekeningen. Fijn dat je zo informatief bent Marcel. Dank daarvoor!

  7. Peter Leen

    Dag Marcel,
    Er heeft er al één proef gehangen in de galerie. Ik moet dus nu een keuze maken uit drie!!! En dan moet ik snel zijn anders wordt het een keuze uit één! Mooi compleet verhaal!
    Groet, Peter Leen

  8. John Zuurbier.

    Compliment en voor het mooie verhaal wat je over Sophia Anastasia hebt geschreven. Portret van de koningin vind ik erg goed. John

  9. Jaap Roël

    Beste Marcel,

    Mooi verhaal,

  10. Jaap Roëll

    Beste Marcel,

    Mooi verhaal, Marcel.

  11. Joke Fisscher

    Mooi geschreven! En ws ook een mooi mens!

  12. Frank Povel

    Hoi Marcel,
    Leuk geschreven!
    Maxima schittert en fonkelt.
    Groet,
    Frank

  13. Ton Algra

    Hoi Marcel, je hebt het mooi ingekleurd!
    ik heb ze nu allemaal gelezen, ze geven een goed beeld. Leuk Rien Goene, omdat ik daar zelf nog les van heb gekregen ik meen in 1971.

  14. Franz Ziegler

    Sophia voor het eerst ontmoet op CBKU van weleer en toen al haar levensverhaal in een nut shell mogen horen. Ik ken haar werk (voorlopig) alleen van haar website. Op de recente Open Dag in de Vlampijp Sophia helaas gemist. De beelden van haar werk zijn net zo kleurrijk als beeldverhalend de blogtekst van Marcel. Wat een treffende match!

Plaats een reactie

Lees voor u reageert onze algemene voorwaarden. Alle reacties worden vooraf gemodereerd. Uw IP adres is geregistreerd (wordt niet gepubliceerd).