Verdwenen horeca: Broodje Ploff aan de Ganzenmarkt Verdwenen horeca: Broodje Ploff aan de Ganzenmarkt

Verdwenen horeca: Broodje Ploff aan de Ganzenmarkt

Verdwenen horeca: Broodje Ploff aan de Ganzenmarkt
Broodje Ploff in 2017 (foto Ton van den Berg)
Utrecht telt anno 2021 zo’n 1.000 horecazaken, een groei van 40% in de laatste 10 jaar. De coronacrisis heeft dat aantal (nog) niet substantieel verlaagd. Ondanks de groei zijn er in het afgelopen decennium natuurlijk veel zaken gestopt, van vertrouwde café’s tot ambitieuze restaurants. De meeste indruk maakte echter de sluiting van Broodje Ploff in 2017, een snackbar die iedereen kende. Wanneer was die zaak eigenlijk begonnen en wie was de naamgever?

Utrecht telt anno 2021 zo’n 1.000 horecazaken, een groei van 40% in de laatste 10 jaar. De coronacrisis heeft dat aantal (nog) niet substantieel verlaagd. Ondanks de groei zijn er in het afgelopen decennium natuurlijk veel zaken gestopt, van vertrouwde café’s tot ambitieuze restaurants. De meeste indruk maakte echter de sluiting van Broodje Ploff in 2017, een snackbar die iedereen kende. Wanneer was die zaak eigenlijk begonnen en wie was de naamgever?

De naamsbekendheid van Broodje Ploff was zo groot, dat alle lokale media in april 2017 over de sluiting berichtten. ‘Social media ontploffte’, volgens het AD. ‘Toen ik het hoorde ging er een siddering door mijn lijf. Want Utrecht zal niet meer hetzelfde zijn’, zei Gerard Ekdom in zijn ochtendshow op Radio 2. Joris Linssen schreef in de NCRV-gids: ‘Als ik daar langs het raam liep, gooide de Chinese uitbaatster, oftewel frietkoter, er alvast een portie in.’ Oscar van der Horst memoreerde liefdevol ‘de plakkerige sigarettenautomaat’, de ‘mayonaise op je knokkels’, de eeuwige ‘knakworst op sterk water’ en de gehaktballen die ‘als vuilniszakken in een krap steegje’ opgestapeld lagen.

Eerder hadden Ingmar Heytze en Ronald Giphart — toch geen culinaire onbenul — al over Broodje Ploff geschreven. Afgezien van de ruime openingstijden waren het de dikke huisgemaakte frites en de klassieke broodjes die Ploff geliefd maakten. ‘De broodjes hier steken met kop en schouders uit boven al die gekke luxe broodjes van tegenwoordig’, vond Hans Woortman van de drogisterij op de Neude. Hij was een van de middenstanders die hier al zo’n 30 jaar lang bijna dagelijks kwamen lunchen.

tekst loopt door onder de foto

Interieur Broodje Ploff in 2017 (foto DUIC)

Naamgever

In 1986 — denkt hij — nam Leen van Ginkel de lunchroom aan de Ganzenmarkt 20 over van Nebbeling. Overigens had hier tot 1980 Toko Nijhoff gezeten. Bij zijn inschrijving bij de Kamer van Koophandel gaf Van Ginkel een naam op die al bestond, dus moest hij ter plekke een nieuwe bedenken. Het werd de bijnaam die hij had gekregen toen hij als slachter werkte: ‘Ik was een grote jongen met een plofkop’. Zodoende werd het Broodje Ploff. Leen van Ginkel had na de slachterij eerst nog bij Snack Donald’s van Henk Kruys gewerkt in de ‘patatstraat’ van Hoog Catharijne.

Broodje Ploff was aanvankelijk alleen een broodjeszaak met als beleg bijvoorbeeld pekelvlees en lever (halfom), ei of paling. ‘Maar iedereen vroeg friet’, aldus Van Ginkel. Hij maakte die vers en bestelde daarvoor een aardappelsnijder van 12 millimeter in plaats van de gangbare 8 millimeter. Met deze dikke ‘Vlaamse’ frites wist Ploff zich te onderscheiden, net als met de openingstijden: 7 dagen per week van 10 uur ‘s ochtends tot 5 uur ‘s nachts (alleen op zondag eerder dicht). Broodje Ploff werd dé plek om na het uitgaan al dan niet dronken een vette bek te halen. ‘Soms moest je er iemand uitgooien, maar ze luisterden toen wel want ze slikten nog geen pilletjes’, volgens Leen.

Overdag was het publiek gemengd, ‘van bankdirecteur tot putjesschepper’. Klanten kwamen uit het hele land, ‘mensen uit Amsterdam en hele groepen padvinders uit het oosten’, herinnert Van Ginkel zich. Eind 1991 al is hij gestopt. ‘Ik was het zat, die lange dagen en nachten, en ik kreeg kinderen.’ Sindsdien is hij nooit meer binnen geweest: ‘Als ik ergens klaar mee ben, is het ook klaar’. Hij heeft nog bij de lunchroom van Vocking gewerkt aan de Steenweg en later bij een bloemenveiling.

tekst loopt door onder de foto

Eigenaar Melissa Ma (foto Ton van den Berg)

Laatste decennia

Na Van Ginkel kreeg Broodje Ploff verschillende eigenaren. Zo was het in 2006 uitbater Hoes die de zaak beschikbaar stelde als coördinatiecentrum voor de hulpdiensten bij het fatale trapongeluk. Begin 2007 nam Melissa Ma de snackbar over. Zij was als tiener begonnen in de Chinese restaurants van haar ouders (niet in Utrecht) en had de middelbare hotelschool gevolgd. In de volgende tien jaar maakte Ma zich geliefd bij vaste klanten. De naam André Hazes bleef in rood-wit-blauw hoog boven het buffet hangen, maar er klonk minder volksmuziek dan vroeger. De ambachtelijke bereidingswijze van de frites bleef, al waren er wel eens klachten over het ‘gruis’ of al te veel saus. Ook de nachtelijke openingstijden werden gehandhaafd.

In 2017 besloot Melissa Ma op 43-jarige leeftijd om te stoppen wegens vermoeidheid en gezondheidsklachten door de lange dagen. Zoals velen vreesden kwam er iets ‘hips’ voor in de plaats. Het naastgelegen Ubica nam het pand over. Na enige tijd werd de winkelpui (oorspronkelijk uit 1911) fraai gerenoveerd en is er in 2020 eetcafé Twintig geopend. Niets herinnert meer aan de simpele snackbar van weleer.

tekst loopt door onder de foto

Het gerestaureerde pand Ganzenmarkt 20 (foto DUIC)

Vervolg en boek Verdwenen horeca

Dit was de laatste aflevering in de serie ‘Verdwenen horeca in Utrecht’ van Arjan den Boer. In 2022 schrijft hij op deze plek over verdwenen winkels. Het thema verdwenen horeca wordt voorgezet door Ton van den Berg op Nieuws030, in januari te beginnen met Café De Wittevrouwenpoort. Samen maken Arjan den Boer en Ton van den Berg een bundeling in boekvorm. Hun boek Verdwenen horeca in Utrecht moet najaar 2022 verschijnen.

Arjan den Boer

Arjan den Boer

Arjan den Boer is publicist over geschiedenis, design, monumenten en architectuur. Op DUIC.nl schrijft hij over vergeten gebouwen en in de DUIC Krant dit jaar over verdwenen horeca in Utrecht.

Profiel

19 Reacties

Reageren
  1. [email protected] 🤔

    Was een mooi stuk Arjan, gelukkig Nieuwjaar 2022,met gezondheid en welzijn.
    Ik kijk weer uit naar jou stukjes.

  2. Len

    Jammer dat in deze serie geen aandacht is besteed aan 1 van de vele verdwenen coffeeshops, in het bijzonder Sarasani met diens legendarische historie.

  3. Ted Danson

    Mooi verhaal.

    Hip (mits smaakvol en origineel) is niet erg, zolang het maar bijzaak is en kwaliteit van bediening en producten voorop staat. Dat laatste is helaas zelden aan de hand in Utrecht, en ook Ubica en aanhangsel voegt daarin weinig toe.

  4. De count

    Sarasani wordt uitgebreid beschreven op indebuurt, dus waarom hier over doen?
    Arjan, beste wensen voor het nieuwe jaar. Hopelijk krijgen we in 2022 weer veel moois en leuks te zien van jouw hand.

  5. Len

    @De count: leuk, dat wist ik niet. Ik ben doorgaans niet zo op de hoogte van al het aanbod.

  6. De count

    Toevallig herinnerde ik me deze. Zag vrij recent ergens een sticker geplakt en zocht het toen op. En inderdaad vrij leuk beschreven historie

  7. Utrechter2

    Een hele leuke afsluiting van een serie. Uiteraard heb ik ook ‘ s nachts daar in een overvolle zaak friet besteld.

  8. JdV

    Het was een fijne zaak, ik kwam daar eind jaren 80 graag wat snacken. Nadien is de sjeu er wel wat afgegaan maar het was beter dan de hipstervreetschuur die er nu zit.

  9. Herman

    Leuk serie!
    Zaak geeft dus maar zo’n 30 jaar bestaan. Viel vooral op omdat ze erg lang open waren en je er ,bij gebrek aan alternatief, nog een vette bek kon halen. Verder niets bijzonders.

  10. Berend

    Eind van de ochtend, verse aardappelen van de goei Koot, en daarna de lekkerste friet. En al na een paar keer was je bestelling bekend de volgende keer, wat een top tent!

  11. Joey

    Veel gesnaaid hier en bij el greco haha!
    Hou van utrecht gabbers

  12. Katja

    1000 horecazaken in Utrecht, in de afgelopen 10 jaar stijging van 40%. Hopelijk zorgt corona voor een uitdunning. Broodje Ploff, daar ging ik wèl patat halen.

  13. isabelle

    Patat met een dubbele portie van hun superdikke remouladesaus. Heerlijk!!

  14. Pol

    Het was een zaak die, voor mij in ieder geval, van de buitenkant weinig aanleiding gaf om binnen te lopen, wat je dan vervolgens toch deed.
    Met alle hipster etablissementen voor frites en croquetten tegenwoordig mis ik ze wel; de houten frietkotten in de dorp en de vette-bek-lang-open-friet-tenten…

    Arjan, een goed jaar met weer veel mooie verhalen van jouw hand.

  15. UTRECHTSE JANTJE

    Beste Arjan , net als de meeste reageerders hier weer blij met je laatste stukje , en we hopen dat je er dit nieuwe jaar natuurlijk wel weer mee door gaat om de Utrechtse bedrijven in de schijnwerper’s te zetten … Verder wens ik jou en je Dierbaren ;;en goed en gezond nieuw jaar toe , en verder natuurlijk ook alle andere hier op deze fijne Site ….

  16. Ton Hooft

    Dank voor een heerlijk afsluitend verhaal van de mooie serie Arjan!
    Hopelijk lezen we in het nieuwe jaar opnieuw inspirerende verhalen van je over historische bedrijfjes met winkelpuien waaraan mooie winst is te behalen of die in oude glorie hersteld zijn (zoals bij Ploff).

  17. Gavin

    Dat stukje is verhipsterd helaas. Die tent die er nu zit, nee. Die sjiek bedoelde wijnbar naast kikker draagt ook niet bij aan het oude Utrechtse gevoel.

  18. Jochem

    Een groot gemis. Heb daar decennia patat gehaald. Met satésaus die zo vet was dat er geen druppeltje saus in de frietbak overbleef. Heerlijk. Ook leuk te weten is dat Gerard Fagel, tot 1989 chef-kok van De Hoefslag (toen 2 Michelinsterren) de patat tot de allerbeste bestempelde. Een krantenartikel daarover hing jarenlang ingelijst aan de linkermuur. Ik was het daar altijd hartgrondig mee eens.

  19. Cico

    Die zaak vat zo’n beetje mijn hele studententijd in Utrecht samen. Vooral in de scriptietijd, toen zat ik geregeld na de bieb in Broodje Ploff aan dat achterste houten tafeltje. Voorover gebogen over een bal met pinda en frietje met. Beetje bladeren in een roddelblaadje of kijken naar de andere verwaaide mensen die binnenkwamen (het was echt een komen en gaan). Absoluut een legendarische frituur, hoe bizar dat ook mag klinken

Plaats een reactie

Lees voor u reageert onze algemene voorwaarden. Alle reacties worden vooraf gemodereerd. Uw IP adres is geregistreerd (wordt niet gepubliceerd).