Het jaar van Liew Huat: Einde van het Paradijs

[kanttekening]Naam Liew Huat
Leeftijd 60 jaar
Van Restaurant Paradijs
Moment Sluiting Restaurant Paradijs [/kanttekening]

‘Na 36 jaar tot uw dienst te zijn geweest gaan wij dit hoofdstuk afsluiten. We danken U voor het vertrouwen die U de afgelopen decennia in ons restaurant heeft getoond’, luidt een tekst op de website van Paradijs. “Er waren veel ups en downs, goede tijden en slechte tijden – zoals die serie op televisie”, zegt Liew Huat gekscherend. Hij heeft vooral goede herinneringen aan het ontvangen van de gasten. “Een praatje maken met de mensen vond ik heel leuk.” Maar de laatste tijd was niet zo best. “Ik ben veel afgevallen en mijn gezondheid is momenteel niet goed.”

Dat heeft veel te maken met de sluiting. “Ik hield het niet meer vol”, zegt hij, “zowel fysiek als mentaal.” Na de sluiting eind november is het interieur eruit gesloopt en het pand klaargemaakt voor de volgende eigenaar. Er komt een veganistisch restaurant in. “Eigenlijk had ik willen verkopen aan Aziaten, omdat die verstand hebben van de keuken en Paradijs dan zou kunnen blijven voortbestaan. Helaas is dat niet gelukt. Het kostte mij te veel tijd en energie om alles te blijven doen. Goed personeel vinden is moeilijk, een groot deel komt op mijn schouders terecht. Die last kon ik niet meer dragen.”

Het restaurant stond zes jaar te koop voordat de van oorsprong Maleisische Liew een koper vond. Zijn onderneming verkocht hij uiteindelijk voor minder dan verwacht. Het pand was sterk verouderd. Nieuwe voorschriften van de brandweer, gemeente en Keuringsdienst van Waren (nu de Voedsel- en Warenautoriteit) vroegen om investeringen die hij niet meer kon doen, mede door investeringen die verkeerd uitpakten. “Wat ik verdiende, moest ik weer in de zaak stoppen. Ik heb jarenlang bijna zeven dagen per week gewerkt.”

De verkoop van zijn Paradijs en alles wat die met zich meebrengt, weegt zwaar op Liew. “Ik heb hoofdpijn en slapeloze nachten. Zelfs na de verkoop is het nog niet voorbij. Het geld dat het me oplevert, gaat deels direct naar een advocaat en de financiële regelingen die ik moet treffen met de vijftien personeelsleden van Paradijs. Er blijft niets over.” Geld dat hij had gereserveerd voor zijn pensioen glipt als zand tussen zijn vingers door. De voormalig restauranthouder zegt op zoek te moeten naar een baan. “Maar ik ben bang dat ik nergens word aangenomen, omdat ze vinden dat ik te duur ben.” Hij hoopt op beterschap en een flinke dosis rust de komende tijd, maar verwacht dat dat niet kan voordat alle zaken rond de verkoop en administratie geregeld zijn.