Rondje van Jette: ‘Heerlijk, weer eens met een kop koffie op het terras’ | De Utrechtse Internet Courant Rondje van Jette: ‘Heerlijk, weer eens met een kop koffie op het terras’ | De Utrechtse Internet Courant

Rondje van Jette: ‘Heerlijk, weer eens met een kop koffie op het terras’

Rondje van Jette: ‘Heerlijk, weer eens met een kop koffie op het terras’
Nu we weer het terras op mogen met anderhalve meter afstand, is een plek met genoeg ruimte wel zo fijn. Laat De Moestuin daar nou net in grossieren. Tussen de bessenstruiken en appelbomen blijkt hun terras een ideale locatie voor het vakantie-in-eigen-stad-gevoel.

Nu we weer het terras op mogen met anderhalve meter afstand, is een plek met genoeg ruimte wel zo fijn. Laat De Moestuin daar nou net in grossieren. Tussen de bessenstruiken en appelbomen blijkt hun terras een ideale locatie voor het vakantie-in-eigen-stad-gevoel.

9.30 uur

Eén van de voordelen van wonen in de binnenstad is dat je op een vroege zondagochtend een rondje over de Oudegracht kunt lopen zonder dat er een kip op straat is – wanend dat de stad even voor jou is. Op deze Tweede Pinksterdag loop ik met dat voornemen de deur uit, maar dat het rustig zou zijn, is een wat naïeve gedachte. Het lijkt het wel alsof er een gigantische braderie wordt opgebouwd in de stad. Overal sjouwt personeel met stoelen, tafels, spatschermen, parasols en afzethekken. In de hand een A4-tje met een plattegrond en in de zak een rolmaat op 1,5 meter. Het gonst in het centrum – we mógen weer.

(Tekst loopt door onder afbeelding)

12.15 uur

Ik heb voor vandaag gereserveerd, want zo gaat dat tegenwoordig, voor een lunch in De Moestuin. Het is zo’n plek die ik zelf jarenlang onwetend voorbij ben gesjeesd onderweg naar de Uithof omdat het enigszins verscholen ligt tussen de Kromme Rijn en de sportvelden van Kampong. Tegenwoordig hangen er duidelijke spandoeken en achter de haag vind je een sympathiek bedrijf met, zoals de naam al zegt, een moestuin. Daar werken vrijwilligers en mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Ook is er een lunchcafé, een moestuinwinkel en de orangerie: een grote kas voor feesten en partijen.

12.30 uur

Na een gesprekje aan de deur dat een beetje aanvoelt als een toneelstukje – ‘hebt u koorts?’ O god, nu je het zegt, en ik moest ook al de hele tijd niesen! – mogen we naar het terras. De opstelling met de tafeltjes ver uit elkaar ziet er nog een beetje vreemd uit, maar als je eenmaal zit, valt dat eigenlijk niet meer op. Bestellen doe je door op een papiertje aan te kruisen wat je wil en dat onder een bloempot op een statafel te leggen. Even later zitten we met een cappuccino en zelfgebakken koekje onder de boom en schreeuwen we bijna uit: jezusmina wat heerlijk, mensen!

(Tekst loopt door onder afbeelding)

13.15 uur

Het terras van De Moestuin is een grote grasweide waar je lekker je schoenen uit kunt schoppen. Om het hoekje begint de tuin vol met kleurige snijbiet en kroppen sla. Ook is er een speeltuin en een veldje met een paar kippen, konijnen, geiten en varkens. Kinderen rennen rond, families zitten relaxt aan de grote picknicktafels en in de grote hoekbank zit een stel elk met een deel van de krant. Eerlijk gezegd voelde ik me op deze eerste terrasdag nog niet zo senang om op een druk Ledig Erf of Neude te gaan zitten – deze plek daarentegen voelt als een veilige oase. Met als bonus een onmiskenbaar vakantie-in-eigen-stad-gevoel, al kan dat ook komen door de zomerse 25 graden van vandaag.

13.15 uur

Voor de lunch kiezen we de moestuinsalade met brood en roerei met groente. Achter beide gerechten staat een hartje op de menukaart: een teken dat er zoveel mogelijke groentes uit eigen tuin in zitten. We hebben ons bestelbriefje onder de bloempot gelegd en even later – oké, wel een half uurtje later – staan er op dezelfde serveertafel twee bordjes voor ons klaar die we zelf kunnen ophalen. Het zijn flinke porties, maar oh, zo lekker vers allemaal! Knisperende sla, krakend vers brood, tomaten met smaak. En dat alles tussen de bessenstruiken en appelbomen. Trouwens: pas op voor de kraaien die op de dakrand van de orangerie zitten te loeren. Bij onze buren zien we dat ze in een onbewaakt moment zó de radijs van je broodje eiersalade pikken.

(Tekst loopt door onder afbeelding)

14.15 uur

Omdat de lunch behoorlijk vult, delen mijn tafelgenoot en ik één stuk zelfgemaakte chocolade-bietentaart. Klinkt misschien vreemd, maar het is eigenlijk het net zoiets als worteltjestaart: allebei groentes die zowel in zoete als hartige gerechten passen. Het geheel smaakt als een kruidige cake met een lekker chocoladelaagje. Daarbij kies ik voor een verveine-thee met verveine uit eigen tuin – ‘citroenachtig maar dan anders’, zoals de menukaart al aangeeft. Als je ooit een verveine-struik tegenkomt moet je eens een blaadje plukken: ruikt waanzinnig lekker.

15.15 uur

Door de ongedwongen sfeer en bij gebrek aan een rij andere gasten die ons wegkijkt, zijn we bijna drie uur verder en hebben we eigenlijk spijt dat we niet nog een boek of spelletje hebben meegenomen – je zou zo nóg drie uur in deze Moestuin willen zitten.

Ja, leuk! De ruime locatie waar het makkelijk is om afstand te houden en waar je in het zonnetje zomaar een dosis vakantiegevoel opdoet

Minpuntje Pas op voor pikkende kraaien!

Na 2,5 maand stilte op het erf van de Moestuin, mochten directeur Pieter Jagtman en bedrijfsleider Mirjam Romp deze maandag weer uit de startblokken. Al was het haasten om alles af te krijgen.

Wat moesten jullie allemaal aanpassen om het hier coronaproof te krijgen?

Mirjam: “Eigenlijk alles. Van de reserveringssystemen tot de looproutes en de werkwijze achter de bar. Normaliter doen gasten hier veel zelf: je bestelt bij de bar en loopt naar binnen om af te rekenen. Dat moesten we nu helemaal anders inrichten.”

Pieter: “Wat het lastig maakte, was dat de richtlijnen lang niet duidelijk waren. Hele documenten vol met instructies hebben we gemaakt die we dan telkens weer moesten aanpassen, en wéér. Het was een race om alles voor elkaar te krijgen; voor mij lijkt het wel alsof we in 2,5 maand een heel nieuw bedrijf hebben opgericht.”

En hoe voelt het nu om het terras nu weer vol te zien?

Mirjam: “Het is fantastisch mensen zo blij te zien en ik ben positief verrast over hoe makkelijk iedereen meewerkt met de maatregelen. Sommige mensen waarschuwen dat ze niesen, maar dan vanwege de hooikoorts.”

Pieter: “Toen we zo plotseling moesten stoppen, kon ik dat maar moeilijk aanzien. Het was zulk lekker weer, het seizoen in de tuin begon net: daar zouden zoveel mensen van kunnen genieten en dat kón nu niet. Dus ik ben nu heel blij dat de tuin weer gebruikt wordt waar -ie voor gemaakt is.”

Hoe zien jullie de nabije toekomst tegemoet?

Pieter: “Ik hoop eigenlijk dat deze situatie snel als normaal gaat voelen. De afgelopen weken zijn intensief geweest: het zou voor iedereen fijn zijn als dit nu even blijft zoals het is. De nieuwe werkwijze voelt soms nog een beetje onwennig, maar met de gasten is het gelukkig als vanouds.”

Jette Pellemans

In de rubriek Rondje van Jette gaat journalist Jette Pellemans langs bij een pas geopende horecagelegenheid in Utrecht. Voor een drankje, een blik op de menukaart en een persoonlijke recensie van het interieur en de gastvrijheid.

Profiel

geen Reacties

Reageren

Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Plaats een reactie

Lees voor u reageert onze algemene voorwaarden. Alle reacties worden vooraf gemodereerd. Uw IP adres is geregistreerd (wordt niet gepubliceerd).