Rondje van Jette: op bezoek bij wijnbar Ruby Rose | De Utrechtse Internet Courant Rondje van Jette: op bezoek bij wijnbar Ruby Rose | De Utrechtse Internet Courant

Rondje van Jette: op bezoek bij wijnbar Ruby Rose

Rondje van Jette: op bezoek bij wijnbar Ruby Rose
In de nieuwe rubriek ‘Rondje van Jette’ gaat Jette Pellemans iedere maand langs bij een nieuwe Utrechtse horecagelegenheid voor een persoonlijk verslag. Eerste halte is de hippe wijn- en eetbar Ruby Rose op de Korte Jansstraat, voor een glas wijn tussen de grafittikunst en een zee aan nepbloemen.

In de nieuwe rubriek ‘Rondje van Jette’ gaat Jette Pellemans iedere maand langs bij een nieuwe Utrechtse horecagelegenheid voor een persoonlijk verslag. Eerste halte is de hippe wijn- en eetbar Ruby Rose op de Korte Jansstraat, voor een glas wijn tussen de grafittikunst en een zee aan nepbloemen.

20.25 uur

Van een Nederlander die een wijngaard in Zuid-Frankrijk bestiert, hoorde ik eens dat je nooit mag zeggen dat je wel ‘een wijntje’ lust. Dat woord, wijntje, vond hij te gemakzuchtig klinken in verhouding tot al die liefde, passie en uren die gaan zitten in het maken van een fles wijn. Hij sommeerde ons om over ‘een glas’ wijn te praten. Vanavond gaan we dus voor – let op – een glas wijn naar Ruby Rose. Een wijnbar op de plek waar eerst Zussen zat, naast The Streetfood Club.

Tekst gaat verder onder afbeelding

20.30 uur

Ruby Rose opende afgelopen 20 december haar deuren en we hoorden dat er in het weekend al een rij tot op de stoep staat. Vanavond (donderdag) geen rij, maar wel een volle bak: we moeten even aan de bar wachten op een plekje. Mooi, want zo kunnen we even alles in ons opnemen. Ruby Rose is een soort zintuigelijke bom die voor je neus ontploft. Een overweldigend, druk en kleurrijk decor in art deco-stijl, met als blikvanger de veertien meter lange bar met bovenop een stalen constructie met honderden nepbloemen. Je ziet duidelijk dat eigenaar Wichert van Rijn ook het brein is achter de naastgelegen Streetfoodclub en de Rum Club. Als we aan de beurt zijn, kiezen we voor een hoge tafel met krukken mét rugleuning (top!) links achterin de zaak.

20.45 uur

In een wijnbar drink je natuurlijk wijn. Maar welke? De ober reikt ons de wijnkaart aan en zegt met een knikje: “27 open wijnen per glas – neem je tijd”. Oké, chef! De wijnen hebben ieder een eigen categorie meegekregen. Fris, helder & doordrinkbaar bijvoorbeeld, of wild, opwindend en mineralig. Handig voor de niet-wijnkenner die een druivenras of land van afkomst niet meteen iets zegt (zoals ik). Op basis van wat steekwoorden krijgen we twee Duitse wijnen te proeven (5,50 en 6 euro per glas). Tevreden kijken mijn tafelgenoot elkaar aan: já, die is lekker.

21.00 uur

Ruby Rose afficheert zich als wijn- en eetbar waar je kleine hapjes uit de mediterrane keuken bestelt om te delen. Dat resulteert in een borrelkaart deluxe waar je instant trek van krijgt. Mini-pizza’s, kroketjes met serranoham, risottokoekjes, oesters, verse ravioli – het klinkt allemaal even lekker! We beginnen met een kleine pizza met artisjok, olijven en basilicum. Dat die per ongeluk twee keer wordt geserveerd door een misverstandje in de keuken, vinden we hélemaal niet erg.

Tekst gaat verder onder afbeelding

21.30 uur

Na een uurtje concluderen we dat het een behoorlijk drukke bedoening is in Ruby Rose, zeker het plekje waar wij zitten. Het kleine leger aan personeel moet regelmatig de buik inhouden om er langs te kunnen met volle dienbladen, zakken ijs en rekken vol schone en vuile vaat. In combinatie met de muziek, de volle bezetting en de dicht op elkaar gepositioneerde tafeltjes, zou ik hier niet zo snel met mijn ouders gaan zitten. Die zijn ook vast niet de doelgroep.

22.00 uur

Even naar de wc. Ook die is helemaal aangepakt in art deco stijl en sfeer. Je kunt afgeven op dit soort decors, die misschien té Instagrammable en over-the-top zijn, maar het is vooral heel goed en knap gedaan.

Tekst gaat verder onder afbeelding

22.30 uur

We bestellen nog een nieuwe ronde wijn – een fijne primitivo (rood) en een rosé die het ook in de winter goed doet. Daarbij kiezen we voor een portie knolselderij- en truffelkroketjes met een dip met gerookte paprika. De wijnen per glas zijn veelal tussen de 4 en 6 euro, de gerechtjes tussen de 5 en 10 euro.

23.30 uur

We kunnen een kleine ‘hè hè’ niet onderdrukken als we weer buiten staan. Even rust. Toch heeft Ruby Rose iets bijzonders, iets cools en internationaals dat we niet op veel plekken in Utrecht zullen vinden. Dus bel je vrienden die wel wat prikkels kunnen hanteren en een goed glas wijn waarderen, en met die gezellige avond komt het wel goed.

Ja, leuk! De uitgebreide en goed betaalbare kaart + het fijne personeel dat adviseert en helpt.

Minpuntje Door het decor, de muziek en de volle tafels kun je een rustig gesprek beter op een andere plek voeren.


Een interview met Wichert van Rijn, Utrechtse horecaondernemer en mede-eigenaar van Ruby Rose. Eerder opende hij Rum Club, Watertoren Urban Kitchen, Fico en Streetfood Club.

Zag ik je nou ook rondlopen afgelopen donderdag?

“Ja klopt, dat doe ik altijd de eerste maanden. Je kunt wel een mooi concept bedenken op papier, de uitvoering op de vloer is toch het belangrijkste. Daarbij is het ook leuk om rechtstreeks te horen wat het publiek ervan vindt.”

Vond je het nog spannend eigenlijk, deze opening?

“Het is ondertussen de tiende keer dat ik een nieuw bedrijf open, dus ik weet ondertussen wel een beetje hoe het gaat. Toch is altijd wel spannend; we hebben met Ruby Rose een behoorlijk risico genomen. We hebben een half jaar grondig verbouwd, flink geïnvesteerd en mikken op een publiek waarvan we hopen dat ze geïnteresseerd zijn in mooie wijnen. Dan is het wel een opluchting als het meteen een goede start heeft.”

Hoe kwam je op het idee voor dit concept?

“Door een plaatje op Pinterest; zo begint het vaak bij ons. We zagen een foto van een gaaf rozenprieel in een soort Franse tuin en dachten: kunnen we niet een bar met een dak maken met die rozen erop? Ik wilde sowieso een keer een zaak met een grote bar in het midden, dat vind ik zo’n leuke sfeer geven.”

De Streetfood Club, Rum Club en Ruby Rose zijn nu alle drie zaken met eenzelfde soort ‘over the top’-decor. Denk je niet dat Utrechters daar op een gegeven moment weer klaar mee zijn?

“Ik denk juist dat we net begonnen zijn! Sinds ik vijftien jaar geleden begon bij Loven op het Domplein, waar nu Lebowski zit, is er zo ontzettend veel veranderd – dat gaat nog wel even door. Volgende week gaan we weer naar de designbeurs in Italië om te bedenken wat mensen over twee jaar leuk gaan vinden.”

In de rubriek Rondje van Jette gaat journalist Jette Pellemans langs bij een pas geopende horecagelegenheid in Utrecht. Voor een drankje, een blik op de menukaart en een persoonlijke recensie van het interieur en de gastvrijheid. Heb je een tip voor een te testen gelegenheid? Of wil je op de hoogte blijven? Volg de rubriek op Instagram via @rondjevanjette.

Jette Pellemans

In de rubriek Rondje van Jette gaat journalist Jette Pellemans langs bij een pas geopende horecagelegenheid in Utrecht. Voor een drankje, een blik op de menukaart en een persoonlijke recensie van het interieur en de gastvrijheid.

Profiel

4 Reacties

Reageren
  1. Niet meer zo piep

    Haha het lijkt me zó leuk om daartegen te kunnen, al die prikkels… Jammer dat er steeds minder leuke horeca is waar het er én mooi hip designy uitziet, mét lekkere wijn, en dat je er toch een normaal gesprek kan voeren zonder na een avondje kapot, met toeterende oren en zere keel buiten te staan. Wat is er tegenwoordig leuk en goed te doen voor de niet meer 25-jarige doelgroep? Gewoon voor 35+…?

  2. Ouwe henk

    Ik ben plus 35
    Ik wil helemaal niet uit in horeca
    Kacheltje en pantoffels aan,,lekker vroeg naar bed
    Lekker vroeg opstaan,,broodtrommel onder de snelbinders op degelijk herenrijwiel naar mijn werk
    Al dat gebral in die cafees
    Bah!!

  3. Trol

    Concepten moeten je ding zijn. Het betekent niets meer of minder dan zo snel mogelijk winstmaximalisatie….en dat is de ondernemers goed recht natuurlijk. Als er markt voor is, moet je daar op inspelen. Maar net als bij de rumclub en ook bij Fico zit je op elkaars schoot. Ook bestaat de bediening nu niet bepaald uit vakmensen (Fico wel iets beter…) Maar die zijn ook moeilijk te vinden. (Minimum loon is ook niet alles)

  4. Christian

    leuk stukje! Je noemt het geluid als minpuntje. Dit komt omdat je eigenlijk veel te lang bent blijven hangen: het is een wijnbar naar zuid europese schnit. Daar loop je binnen, je neemt een mooi glas wijn 🙂 en een paar van die prachtige tapas die ze hier serveren, en je gaat weer. Uurtje of wat, typisch.

Plaats een reactie

Lees voor u reageert onze algemene voorwaarden. Alle reacties worden vooraf gemodereerd. Uw IP adres is geregistreerd (wordt niet gepubliceerd).