Utrecht, die internationale stad

Die nomaden leren heus snel fietsen, maar zij weten ook vrij zeker dat ze een keer zullen vertrekken. Zij willen dus dat hun kinderen niet teveel hinder hebben van al dat verhuizen. De jeugd moet hier en elders direct kunnen aanschuiven. Daarom kiezen die mensen voor een internationale school.

Schoolgebouw al te klein

Utrecht heeft dat inmiddels begrepen. Want, een internationale school in Utrecht? Het was even een lastige beslissing, omdat velen niet wilden geloven dat we zo’n school echt nodig hadden. Nu, een paar jaar later, is het oorspronkelijke gebouw aan de Notenbomenlaan echter alweer te klein. Er blijken namelijk veel meer gegadigden dan gedacht.

Volgend jaar gaat de school verhuizen naar een groter gebouw. In Transwijk, niet ideaal voor veel ouders. Transwijk ligt vaak buiten de route van huis naar werk, en ook nogal ver van sportvelden etcetera. Zelfs in de nieuwe behuizing zullen de leerlingen naar een ander gebouw moeten voor bepaalde lessen. Maar het gaat dan ook om een tijdelijke oplossing.

Top-onderzoekers krijgen kinderen

Naar een nieuwe plek wordt inmiddels hard gezocht. Zo’n school geldt dus ook als vestigingsvoorwaarde voor bedrijven die met name in het Science Park zitten, rond de Universiteit. De internationale onderzoekers die hier graag komen werken, krijgen immers ook gewoon kinderen. Daar sta je niet zo bij stil, als het gaat over baanbrekend internationaal onderzoek.

Schoolplein als dorpsplein

De ervaring met de school leert ons hoe we het onze internationale populatie naar de zin kunnen maken. De ouders wisselen op het schoolplein heel veel informatie uit. Niet alleen over hun kinderen maar ook over andere zaken. Voor een expat is het leven in Utrecht immers niet meteen gesneden koek. Het schoolplein fungeert dus tevens als dorpsplein.

En wordt bij het nieuwe gebouw daarom zelfs gedeeltelijk overdekt.

Er zijn wel algemene websites voor expats, maar er is nog weinig specifiek nieuws over Utrecht.

Veel mensen in onze stad spreken vlot Engels met de buitenlanders, die hen aanspreken. Maar de weg naar het museum staat nog gewoon in het Nederlands. Net als de tekstbordjes bij het tentoongestelde. En hoe kom je erachter welke film er draait? Of waarover die zwarte Piet discussie nu eigenlijk gaat?

Utrechts nieuws in andere talen

Kortom, we moeten harder nadenken hoe we die taalbarrière voor onze gasten slechten. Want Utrechts leren zal er echt niet voor iedereen in zitten.

Het goede nieuws is dat DUIC, de krant die u nu leest, al in een vergevorderd stadium is met  plannen voor nieuwsvoorziening in andere talen. Er worden gesprekken gevoerd met relevante partijen om tot een gedegen businessplan te komen en er circuleert zelfs al een Engelstalige proefversie. Ik merk dat velen het belang van zo’n expatDUIC inzien. Een Franstalige versie tijdens Le Grand Départ zou een mooie start kunnen zijn, en ook daaraan werkt DUIC achter de schermen.

Gastvrij en goed geregeld

Komend jaar genieten we van een tijdelijke invasie van buitenlanders rondom De Tour. Misschien kunnen studenten journalistiek onder professionele leiding van DUIC zich eens het hoofd breken over de nieuwsverschaffing aan die mensen? Samen met studenten van het University College? Die weten immers alles van onwennig acclimatiseren, ze maken het zelf aan den lijve mee.

Een klein duwtje van de Economic Board Utrecht zou helpen. Die kan iets op de rit zetten. Internationaliseren moet immers van twee kanten komen. Gastvrij en goed geregeld lijkt me een mooie werktitel voor dat project.