Utrecht te voet: “In deze stad kan ik me niet voortbewegen!”

Afbeelding

Lopen in Utrecht krijgt niet veel aandacht. Fietsen is kennelijk troef. Toch: de massa’s die door de nieuwe hallen van het Centraal Station lopen. De slenterende gezinnen langs de winkels op de zonnige Oudegracht. En dan ineens het bericht van iemand in een rolstoel: in deze stad kan ik me niet voortbewegen!

Gemeenteraadslid Tara Scally ontwrichtte haar knie en kreeg een hersenschudding na te zijn aangereden door een automobilist. In haar rolstoel en op krukken probeert ze haar leven voort te zetten. Ze ontdekt onmogelijke af- en opritjes van de stoepen naar de straat, het onvoorspelbare ongelijke plaveisel, de blokkades op stoepen van ‘even neergezette’ fietsen en terrasstoeltjes van een koffiewinkel. En dan soms ook nog de agressieve fietsers, stoep en rijweg als één circuit voor persoonlijke vooruitgang! Opzij, opzij..!

Kanaalstraat, Rotsoord


Tara Scally vraagt aan B&W om een gemeentelijk registratiepunt van opmerkingen. Die ervaringen liggen dan klaar wanneer een straat opnieuw wordt ingericht. Sympathiek. Burgers kunnen hun klachten deponeren, wie weet ook via een appje zoals Buiten Beter. Dat onnutte stoplichten melden werkte immers ook goed. Maar is dat genoeg? In de Kanaalstraat bewezen ondernemers en bewoners dat je met gezamenlijke actie betere stoepen kunt krijgen. In Rotsoord willen ondernemers samen met de gemeente werken aan stoepen en duidelijker wegindeling. Ze kregen al geld uit het Ondernemersfonds voor vier logo’s “om de openbare ruimte vrolijker, toegankelijker en bekender te maken”.

Lopen vanuit je voordeur


Samenwerking in een straat of een wijk voor beter lopen gebeurt overal. Eind oktober staken honderden personen uit de hele wereld de koppen bij elkaar om ervaringen uit te wisselen over betere loop-mogelijkheden, gewoon vanuit ieders voordeur. De conferentie Walk21, elk jaar in een ander werelddeel, vond plaats in Wenen. Daar ging het uitgebreid over stappen doen, bewegen, gezondheid. En over de inrichting van de stad, het tackelen van drukke verkeersaders, en over het belang van ouderen, slechtzienden en naar school lopende kinderen.

Samenwerking loont


In een rolstoel een enthousiaste jonge vrouw uit het Britse Colchester, de oudste stad van Groot-Brittannië, nu snelgroeiend als forensenstad voor mensen die in Londen werken. De straten doen denken aan de Utrechtse binnenstad. Rowena Macauley zoekt vele wegen om haar stad beloopbaar te houden, voor voetgangers en rolstoelers. Haar succesrecept deelde ze uit in tien punten: vorm coalities! Maak een netwerk van zoveel mogelijk mensen uit organisaties die ertoe doen. Schrijf en teken een plan waaraan zij hun steun geven, presenteer het, en zorg dat het zwart op wit staat in het eerstkomend meerjarenplan voor straat-aanpak van de gemeente. In haar geval: er komt een 22 kilometer lange groene wandelroute in een cirkel door Colchester via parken en over rustige straten.

Praktisch aan de slag


Waarom kunnen Utrechtse ondernemers, bewoners en gezondheidsprofessionals hiervoor ook niet vaker gezamenlijk praktisch aan de slag gaan? De fiets wat netter wegzetten kunnen we allemaal wel doen. De stoep niet als fietspad gebruiken ook. Dat scheelt al. En als er rekken of andere dingen nodig zijn hebben we het Ondernemersfonds en de Gemeente altijd nog.

Die jury voor de beste fietsstad zal toch vast niet vooral beoordelen of de fiets wel het absolute monopolie heeft?

Trude Maas
Voorzitter Utrecht Development Board