Het zal zo’n drie jaar geleden zijn. De Utrecht Development Board organiseerde samen met McKinsey een battle tussen verschillende groepjes studenten. Wij legden de studenten een probleem voor. Opdracht: kom met oplossingen aan het einde van de tweede dag. McKinsey stelde kennis en consultants ter beschikking. Als UDB-voorzitter mocht ik in de jury.
Utrecht krioelt van de ideeën, haal de beste op!
De onderwerpen waren actueel en Utrechts. Fietsen tussen Uithof en station, isolatie van huizen etcetera. Geen nieuwe items. Maar wel kozen we kwesties waarvan we hoopten dat er een aanzet voor een doorbraak werd bedacht.
Eenvoudige isolatie
Ik herinner me twee opbrengsten. Eén was een eenvoudige opzet om mensen van advies te dienen bij het isoleren van hun huis. Geen dure warmte-scans, maar praktische zaken als dubbele ramen en tochtstrips. De studenten bedachten een eenvoudig business model dat naar ons oordeel direct uitvoerbaar zou zijn. De elegantie zat met name in het gemak voor de burger. Die kreeg in dit plan niet allerlei subdingetjes aangeboden, zoals wél een warmte-scan en géén advies. De woning-isolatie zou in één gemakkelijk aanbod geregeld zijn, een one stop shop idee. Met één bedrijfje waarmee je zaken doet, en zoveel mogelijk vaste prijzen en doorlooptijd.
Rabobank-fietsroute
De andere opbrengst van deze wedstrijd was het ontwikkelen van alternatieve fietsroutes om de hoofdroute vanuit het station te ontlasten. De studenten bedachten aanduidingen op de grond met bijpassende bordjes. Maar ook met vaste plekken waar een fietspomp voorradig zou zijn, of automaten met capes. Het was de bedoeling om de routes te veilen aan lokale ondernemers om die extra’s mogelijk te maken. We zagen de Rabobank-route al helemaal voor ons. Je zou dan ook via de Rabobank- of de ABNAmro-route gaan rijden. Nou ja, iets dergelijks. Leuk.
Ruisende stilte
Beide ideeën zijn inmiddels gerealiseerd. Niet dankzij ons, hoewel we de uitkomsten indertijd aanboden aan de wethouder, Mirjam de Rijk. Een ruisende stilte was ons deel. Vanuit de gemeente kwam ook verder geen terugkoppeling naar de studenten. Sommige waren zo enthousiast, dat ze hadden aangeboden het werk nog wat voort te zetten. Want in twee dagen kun je natuurlijk alleen globaal plannen maken.
Het is niet mijn bedoeling hier te zeuren. Of beledigd te zijn. De boekdrukkunst werd ook op meer plekken tegelijk uitgevonden.
Vaardig in ophalen
Maar de voorbeelden tonen aan hoe moeizaam de gemeente vorm geeft aan het participeren van burgers. Was het sneller gegaan als de website voor ideeën toen al bestaan had?
Ik denk dat de clou zit in de omgekeerde weg. Niet de burger moet de ideeënbus van de gemeente vullen. Andersom: de gemeente moet vaardiger worden in het ophalen van ideeën in de stad. Met ruim 300.000 mensen en dito grijze hersenpannen zouden we toch sneller aan de kwaliteit van de stad moeten kunnen werken.
Wat doen we samen verkeerd?
Trude Maas
