Stenen kunnen gelukkig maken | Stenen kunnen gelukkig maken – De Utrechtse Internet Courant

Stenen kunnen gelukkig maken

Stenen kunnen gelukkig maken
Net als andere steden kampen we met leegstand. Vooral van kantoren en inmiddels ook van winkels. Misschien moeten we dat probleem anders benoemen: gebouwen raken leeg omdat ze zijn ingericht voor een niet meer bestaande functie. Ook staan ze op plekken waarover we nu anders denken dan bij de bouw, destijds. Maar telkens komt er een omslag in het gebruik, en dan maken de stenen opnieuw een jonge generatie gelukkig.

Net als andere steden kampen we met leegstand. Vooral van kantoren en inmiddels ook van winkels. Misschien moeten we dat probleem anders benoemen: gebouwen raken leeg omdat ze zijn ingericht voor een niet meer bestaande functie. Ook staan ze op plekken waarover we nu anders denken dan bij de bouw, destijds. Maar telkens komt er een omslag in het gebruik, en dan maken de stenen opnieuw een jonge generatie gelukkig.

Een prachtig voorbeeld zien we bij het Maliebaanstation. Het kreeg als Spoorwegmuseum een aantrekkelijke nieuwe functie. Zoiets kost tijd en energie, maar dan heb je ook wat. In de binnenstad kregen kerken een andere bestemming. Daar werd zorgvuldig over nagedacht, er kwamen geen tapijthallen of disco dus. Wel mooie appartementen. Wie het resultaat ziet, is vergeten dat die omslag indertijd niet zonder slag of stoot ging.

UB uitgelezen werkplek

Op het Utrecht Science Park verandert de Universiteitsbibliotheek in een inloop-werkplek, net als de UB aan de Drift. Trouwens, daar aan de Drift beleven veel gebouwen een zeer lange lijst van bestemmingen “van ooit”. Die geen van alle iets te maken hadden en hebben met de oorspronkelijke functie.

Van de Winkel van Sinkel tot aan de voormalige Lerarenopleiding, het Ooglijdersgasthuis en de Paarden Kathedraal : stenen kunnen kennelijk steeds andere bewoners bedienen.

Werkspoor en Jaffa in nieuwe jas

De lijst van panden die een goede transformatie ondergingen is veel langer dan je denkt. Dan zie je dat we daar niet alleen op dit moment druk mee zijn, maar dat functieverandering van alle tijden is.

Dus weten we dat Werkspoor en Machinefabriek Jaffa een goed nieuw leven kregen voor de komende jaren. Terwijl er heus wel weer iets anders mee zal gebeuren. Geen revolutie meestal, dat transformeren, maar een gestage evolutie.

De Uithof uitgestorven

Het is belangrijk om na te denken over de randvoorwaarden. Een overheid die zich realiseert dat bestemmingsplannen – net als gebouwen – niet voor de eeuwigheid bestaan. Ooit vonden we het supergaaf om De Uithof ‘s avonds uitgestorven te laten zijn. Inmiddels mag je daar ook gewoon wonen en recreëren. Mondjesmaat, maar dat komt omdat het nog wennen is.
Beetje meer tempo maken?

Studenten klussen

Bij het SOL gebouw is indertijd gekozen voor een tijdelijke aanpassing van de bestemming, voor een bepaald aantal jaren. Dat trok ineens de situatie los, en maakte dat studenten daar onder toezicht mochten klussen en kamers maken.

Ook weer zo’n vondst overigens: dat onder toezicht klussen. De beste klusser kreeg van de begeleidende aannemer een keukenblok cadeau. Grappig. Zijn we niet speciaal trots op, vinden we gewoon. Maar….dat is helemaal niet gewoon.

Utrecht op kop met transformaties

Vorige week op de Provada, beurs voor vastgoed, bleek Utrecht van de grote steden stiekem het meest succesvol met transformaties van gebouwen.

Hoewel….ik weet niet vanaf wanneer men rekent, want Rotterdam valt hors concours natuurlijk als je vanaf de Middeleeuwen begint te rekenen.

Enfin, laten we gewoon constateren dat we het kennelijk wel kunnen.

Dat betekent overigens ook dat we ons bij nieuwbouw moeten realiseren dat er ooit iets anders met zo’n pand zal moeten. Ook als we nieuwe wijken bouwen. Ook als we industrieterreinen “ontwikkelen”.

Van Leidsche Rijn tot de Dom

Misschien zit de nieuwe werkgelegenheid over een tijdje dus wel volledig in Leidsche Rijn, en klussen we dan om te kunnen gaan wonen in Papendorp.

Laten we wel voor altijd afspreken dat één gebouw altijd de functie moet houden waarvoor het ooit bedoeld was: de klokkenluidende eyecatcher die de Dom moest zijn. Toen, en nu nog steeds.

Trude Maas
Voorzitter Utrecht Development Board

2 Reacties

Reageren
  1. herman

    Weer een klassiek trude verhaal heel veel woorden zonder dat het duidelijk wordt wat de deze mevrouw nu wil vertellen

  2. onkl

    @Herman: Lijkt me toch volmaakt duidelijk: Mevrouw Maas wil géén pop-up store in de Dom. 😛 (En ook geen hippe koffiebar/flexplek)
    En verder klinkt het ter variantie eens niet alsof “we iets moeten doen”, maar alsof leuke veranderingen ook wel eens iets min of meer vanzelf, bijna organisch, tot stand komen. Da’s ook wel eens prettig.

Plaats een reactie

Lees voor u reageert onze algemene voorwaarden. Alle reacties worden vooraf gemodereerd. Uw IP adres is geregistreerd (wordt niet gepubliceerd).