Afbeelding
Bas van Setten

Zangeres KIIK (24)

Utrecht bruist van opkomend muzikaal talent, en velen hebben nog nauwelijks van ze gehoord. In de rubriek ‘Upcoming in Utrecht’ zet DUIC een aantal van deze artiesten in de spotlight: dé muzikanten die je moet ontdekken voordat de rest van Nederland dat doet. Kiki Landkroon, ook wel bekend als KIIK, bijt het spits af.

Wie is KIIK?

KIIK is de artiestennaam van de 24-jarige Kiki Landkroon uit Utrecht. De naam is een afkorting van haar voornaam, zoals iedereen haar noemt. Ook over de spelling is bewust nagedacht: niet KIEK, maar KIIK. Ze maakt Engelstalige muziek en de naam sluit zo beter aan bij haar identiteit.

Oorspronkelijk komt KIIK uit Breda, maar in 2020 verhuisde ze naar Utrecht om te studeren aan het HKU Utrechts Conservatorium. Inmiddels heeft ze zich stevig geworteld in de Utrechtse muziekscene. Ze heeft al op meerdere podia in de stad gestaan en noemt Moira en Cloud Nine in TivoliVredenburg als de leukste plekken waar ze heeft gespeeld.

De liefde voor muziek begon vroeg. Als vierjarige raakte KIIK gefascineerd door klassieke muziek, mede door de film Amadeus, die gaat over Mozart. In huis stond een piano en zodra ze haar handen kon gebruiken, begon ze erop te spelen. Op haar vijfde startte ze met vioolles. In haar jeugd experimenteerde ze volop met instrumenten en genres: piano, zang, klassiek, jazz en later ook popmuziek. Dat leidde uiteindelijk tot de sound waarmee ze haar huidige muziek zou beschrijven: melancholische indiepop.

Wat maakt jou uniek?

‘Ik dacht: shit, hoe ga ik dit ooit vol krijgen?’

Wat KIIK volgens haarzelf onderscheidt van andere artiesten, is waarover ze schrijft. Ze vertelt persoonlijke verhalen vanuit haar eigen perspectief. Ze focust zich op gevoelens en situaties die ingewikkeld, ongemakkelijk of pijnlijk zijn: juist omdat ze niet kan schrijven wanneer alles goed gaat. “Ik kan gewoon geen liedjes schrijven over leuke dingen,” zegt ze lachend. “Mijn vriend is gitarist en toen hij een partij speelde, grapte hij dat ik een liefdesliedje over hem moest schrijven. Ik zei: ‘Dan moet je eerst iets doms doen.’” Ze ervaart positieve dingen liever in het moment, dan dat ze erover schrijft. “Schrijven over positieve dingen voelt ongemakkelijk en onoprecht. Tijdens het schrijven van een liedje moeten er tranen komen.”

‘Ik dacht: shit, hoe ga ik dit ooit vol krijgen?’

Wat is jouw mooiste en minste moment tot nu toe?

Op vrijdag 13 februari stond ze voor het eerst in de concertzaal van Moira, waar ze een releaseshow voor haar EP Blackberry Bush gaf. Ze noemt dit een van de mooiste momenten in haar muzikale carrière tot nu toe.

‘Ik dacht: shit, hoe ga ik dit ooit vol krijgen?’

Naast dat ze het een hele mooie venue vond, kreeg ze veel vrijheid in onder andere de aankleding van de avond en werkte ze voor het eerst met een decorteam. Zelf zat ze ook veel achter de naaimachine.

De zaal bleek groter dan verwacht. “Toen ik binnenliep om te meten voor het decor, dacht ik echt: ‘Shit, hoe ga ik dit ooit vol krijgen?’ Als er vijftig mensen komen, ben ik al blij.” Uiteindelijk stonden er zelfs zo’n 80 à 90 mensen, waaronder ook bezoekers die ze niet kende en die haar nummers meezongen. “Daar werd ik echt heel gelukkig van.”

‘Ik dacht: shit, hoe ga ik dit ooit vol krijgen?’

Over de minder leuke kanten hoeft ze niet lang na te denken: programmeurs mailen. “Negen van de tien keer krijg je gewoon geen reactie.” Tegenwoordig krijgt ze vaker antwoord of wordt ze zelf benaderd, maar het blijft soms demotiverend. “Je doet wel je best op ieder mailtje. Toch hoort het erbij”, zegt ze.

Wat wil je bereiken?

Op de vraag naar haar grootste doel hoeft KIIK niet lang na te denken: Paradiso, grote zaal, als hoofdprogramma. Hoe realistisch dat is, durft ze niet te zeggen. “Ik zeg het eigenlijk altijd als grap.” Ze benadrukt vooral dat het voor haar belangrijk is dat haar muziek mensen bereikt en dat ze die zo veel mogelijk live mag spelen. 

Binnen een jaar hoopt ze nieuwe muziek uitgebracht te hebben, het liefst weer een EP met een nieuwe releaseshow. Daarnaast wil ze zich meer bezighouden met schrijven voor andere artiesten. Dat vindt ze waardevol, omdat ze zo in aanraking komt met genres die ze anders nooit zou maken of zelfs niet eens kende.

Ook is ze vorige maand gestart met haar eigen zangpraktijk vanuit haar thuisstudio. Eerder gaf ze les op muziekscholen, maar ze miste het lesgeven. “Het leukste vind ik om mensen te zien groeien. En ik leer zelf ook veel van mijn leerlingen, vooral door de muziek die zij meenemen.”

Tot slot deelt KIIK een aantal adviezen voor jonge artiesten. “Maak een Google Drive aan en verzamel daar alles in: foto’s, bestanden, echt alles. Dat scheelt uiteindelijk enorm veel tijd.” Daarnaast benadrukt ze het belang van een netwerk. “Ik heb meerdere keren gedacht: ik stop ermee. De juiste mensen om je heen zorgen ervoor dat het groter wordt dan jezelf. Dan voelt het alsof je het niet alleen voor jezelf doet.” a

Kiki’s EP Blackberry Bush is te beluisteren op Spotify. Benieuwd wat de naam met thee en haar oma te maken heeft? Lees het hele interview op DUIC.nl.