Link
We hebbe gestemp, althans degène die de moeite naome om hun democraotiese rech te laote gelde, de res stemp blijkbaor liever as roeptoeters op de sosjiaole media. Nou was ’t nie eenvoudig om te kieze wan zo op ’t oog zijn alle partije bes wel voor ’n mooi en prâchtig Uterech (hoewel ‘k nie ken begrijpe da d’r partije zijn die ’t vette lef hebbe om weer mè planne te komme voor windmoales in de Lage Wei terwijl di jaore geleje was afgekets op bezwaore van heul veul mense in onder andere Zuilen). Maor daor sta je dan in ’t stemhokkie en je heb ’t idee da de voorzitter van ’t stemburo je hoogspesoanlijk in de gaote hou of je de boel wel in ’t nette laot. Van da idee wer’k zo zenuwâchtig da’k me roaije potloodsjie lie valle en da die wegrolde. “Da’s ’n linke boel”, riep ‘k as sneu excuus en keek ’n bietsjie lullig om me hin. En toen gebeurde ‘t: de voorzitter ston op vanachter ze taofel en kwam naor me hokkie. “Meneer, u mag gin partijnaome hardop noeme hier! Hier is alles neutraol.” Effe begreep ‘k nie waor die ’t over had, maor ’t drong to me door: link is LINK de partij van Pepijn Zwaoneberreg. “Maor ‘k heb gin partij genoemp die op ’t stembiljet staot, beste mân.” “Jawel, u zei LINK.” “Maor waor staot die partij dan op de lijs?”, vroeg ‘k eigewijs wan door ’n dommigheidsjie van Pepijn is die naom nie op de lijs gekomme. “Op nummer 20”, zei die. Toen zei ‘k medeén: “Nou, vin u ’t nie ’n bietsjie LINK da zo hardop te zegge hier, maok u daor nou reclaome voor?” De voorzitter zag ‘k ’n flinke roaije kop krijge. Of da nou was da die zich schaomde of da die link op me was, da wee’k nie, maor hij beurde me roaije potloodsjie van de grond en gaf die an me mè de woorde: “En nou stemme en wegweze!” Zo wer ’t toch nog ’n linke boel, da stemme. Maor geloof me, over vier jaor ga’k weer.a