Herdenke en viere
Herdenke mense, we gaon ‘t weer doen op 4 mei. En nie zeure wan mešchien denk je da ’t gin zin heb wan d’r zijn volop oorloge in de heule wereld, maor daor motte we ons nie bij neerlegge. We motte die gekke die over oorloge beslisse laote wete daw’ ze complete idioate vinde. Trump, Poetin en Netanyahu zijn d’r ’n paor, maor d’r zijn d’r nog veul meer. Kom dus naor een van de herdenkingsplekke in Uterech, zellefs in Leidsche Rijn kej’ teugewoordig terech. De bekendste plek is die an ’t Domplein bij ’t vezetsmonument. Da’s n beeld (gemaok in 1948-1949 door Corinne Franzén-Heslenfeld) van ’n wijfie mè ’n fakkel in d’r hande. Die fakkel as symboal voor ’t vezet en ’n wijfie om te benaodrukke da in Uterech veul vrouwe an ’t vezet teuge de Duitse bezetter deel naome. (Natuurlijk konde we ’t in Uterech nie na laote om ’t beeld ook ’n bijnaom te geve: ‘wijfie mè ’n ijsco’.) Wa wel apart is, is da d’r nou ’n Zuilenees komp om saome mè de burrgemeester de krans te legge. Die Zuilenees is Wim van Scharenburg, de voormaolige baos van ’t Musejum van Zuile. De beste man heb ze heule leve d’r voor geijverd da d’r in Zuile ’n eige dodenherdenking is en blijf en nou mottie naor ’t Domplein komme. Wim, ’t is maor voor één keer en je ben van harte welkom. En waorom mag Wim die krans legge? Omda ze vaoder in 1941 betrokke was bij de Februaristaoking, ’t eerste groate vezet teuge de Duitsers.
En as we herdach hebbe gaon we de bevrijjing viere en da’s op 5 mei in Uterech di keer ’n heul spesjiaole wan ze doen hier de aftrap van ’t bevrijjingsfees voor heul Nederland. Robbie Jette, onze eerste minister, komp d’r voor naor de Domkerrek en daorna gaot ie ‘t bevrijjingsvuur ontsteke bij ’t Bevrijjingsfestival in parrek Transwijk. Wa aordig is, is da vooraf in de Domkerrek me maotsjie Ad van Liempt nog ’n mooi praotsjie gaot houwe. Da wor nog ’n druk daggie. ‘k Zou zegge: Herdenk en Vier!
Koos Marsman