Woute onder de Dom
De eerste keer in me leve, ‘k was ’n jaor of vier, da’k in anraoking kwam mè de woute was hardhandig: ’n pelišie-auto ree me an nada’k zomaor de straot was opgelope. Gelukkig viele de vewondinge mee en ’s middags gink alweer naor de kleuterschoal en bij trugkoms lag d’r ’n halleve reep chekela klaor die de aordige tute hadde afgegeve. Da von’k wel raor: ’n halleve reep, maor jaore laoter begreep ‘k pas wa die bruine kleur rondom de lippe van me moeder en me tante mot zijn gewees. Maor goe, de pelišie kwam ‘k pas weer ech teuge nada’k pelišieveslaggever wer van ’t Uterechs Nieuwsblad. In die jaore 90 en 00 kwam’k de naom van Peter Gieling wel ‘ns teuge: pelišiebaos in Kenaole-eiland en Overvech en hij ston ook naos burregemeester Brouwer toen in 2007 ’n Ondieper door ’n pelišie-agent, in ’n zellefverdedigingsaksie, was doodgeschoate. Die Gieling heb nou ’n boekie over ze werrek bij de pelišie geschreve: Dienders onder de Dom (da’s pelišie-taol voor Woute onder de Dom). En da gaot over de jaore tusse 1975 en 2010. Voor boomers is da om te smulle wan je komp d’r van alles in teuge da Uterechters zich nog wel kenne herinnere en mešchien ook bij betrokke waore: kraokersrelle in de jaore tâchtig, de opkoms van de Bunnikžijers, ’t bezoek van de Paus, Amelisweerd, de zwarte lotto, de slag om Tivoli, de serievekrâchter, nogal wa spraokmaokende moorde, de junketunnel en ’t Zandpad. Voor de in Wijk C gebore, en in ’n fruitstalletsjie bij de Katerijnebrug vewekte, Gieling begon ’t in 1977 mè terrorisme, hij was die dag voor ’t eers alleèn op pad in de binnestad en kreeg te hoare da die snel trug mos komme naor de woutekit op ‘t Paordeveld nada bij ’t Jaorbeursplein ’n pelišie-agent was doodgeschoate door ’n lid van de terroristische Rote Armee Fraktion. Volleges Gieling verloor de Uterechse pelišie die dag ze onschuld. En in de jaore daorna zou hij nog heul veul vreselijks en ook heul veul moois meemaoke, zo staot te leze in Woute onder de Dom. Lees ’t boekie, en da’s nie alleén omda die Gieling nou ook ’n maotsjie van me is, maor omda ‘t ’n mooi stukkie Uterechse historie omvat. a
Koos Marsman