Gallegewaord
Me eerste keer in de Gallegewaord was erreges eind jaore zestig toen DOS teuge Feyenoord mos speule. Me broer nam me mee naor ’t staodion en koch ’n kaortsjie voor me. Daorna he’k ‘m nie meer gezien en zwierref ‘k ’n bietsjie rond waorbij ‘k me nog goed ken herinnere da’k op de wielerbaon heb gezete en vooral daj’ daorvan af kon glije. Van ’t voetbal wee’k niets meer en uit archieve wee’k da DOS toen verloor met 0-3. Da was nie zo bizonder, DOS was de club ‘die niks kon, zellefs nie degraodere’. Wa me bij is gebleve da de ouwe Gallegewaord van die houte banke had mè twee van die latsjies (of waore ’t er drie?). Ech lekker zat da nie en ging ‘k maor ’n bietsjie rondzwerrefe. Zo kwam ‘k tijdes de rus bij ’n kraompie terech waor ze balle gehâk vekochte. Van me broer ha’k geld gekrege voor zo’n bal en toen ‘k die uitgereik kreeg kwam d’r ’n jochie die me omver stootte waordoor de bal mè de mosterd (Van Rijns?) en al over me jas ging. De bal viel op de grond en was nie meer te consumere. “Je kreg van mij ’n nieuwe”, zei da jochie en da dee die ook. Ondertusse ha’k door da ’t Kareltsjie was, die kende mij nie maor ‘k hem wel wan Kareltsjie was ’n bekend boefie uit de Hooiepoort waor je, zeije ze, maor beter nie mee in anraoking kon komme. Da viel voor mij dus wel mee. Ik heb ‘m nog bedânk voor de bal nog nie wetende da’k veule jaore laoter ‘m nog vaok teuge zou komme as boefie. In ’t ouwe Gallegewaord ben’k daorna nog enk’le kere gewees maor vaoker was ‘k in ’t nieuwe Gallegewaord zo as in jaore tâchtig toen ‘k mè slechs 5000 and’re bezoekers FC Uterech zag speule teuge de sterspelers van Barcelona, ‘k zag er de gewonne bekerfinaole teuge Helmond en d’r was nog ‘ns keer da ’t Nederland elleftal oefende teuge Zwede en ene Ronald Koeman ze debuut maokte. Gallegewaord, d’r is nou ’n leuk boek over ze 90-jaorige geschiedenis, maor daor staot niks in over ’n bal gehâk die op de grond kletterde.
Koos Marsman