‘Ik bleek maar in 15 procent van de stad te zijn geweest’
Er zijn waarschijnlijk niet veel Utrechters die in élke straat van de stad zijn geweest, laat staan dat ze er hardlopend doorheen zijn gegaan. Wie dat nu wél kan zeggen, is Willem Strijbosch (51). De bewoner van Wittevrouwen deed er zo’n 2,5 jaar over om alle 3.255 straten van Utrecht al rennend af te strepen.
Het opmerkelijke idee ontstond door een tip van een collega. “Zij had dit in een Belgische stad gedaan via de app CityStrides. Die houdt bij in hoeveel procent van de straten in een stad je bent geweest. Het bleek dat ik in Utrecht maar vijftien procent had afgetikt. Ik loop al ruim twintig jaar hard en stel graag doelen. Zo heb ik bijvoorbeeld twee keer de marathon van Rotterdam gelopen. Maar als je ouder wordt, kun je niet steeds je eigen records verbeteren. Dan ga je andere doelen stellen”, vertelt hij lachend. Dus gaat Willem de uitdaging met zichzelf aan. Hij begint dicht bij huis, in zijn wijk Wittevrouwen. Alleen daar al wordt hij verrast door hoe weinig hij eigenlijk van Utrecht heeft gezien. “Ik woon al twintig jaar in de stad, maar het was verbazingwekkend in hoeveel straten ik nog nooit was geweest. Terwijl het allemaal zo dicht bij huis is.”
Verste uithoek
Nadat hij Wittevrouwen heeft voltooid, werkt hij gestructureerd wijk voor wijk af. Elke week gaat hij zo’n drie keer op pad: vaak twee keer voor zijn werk en één keer in het weekend. In het begin loopt hij gemiddeld 7 tot 10 kilometer per keer. Alleen door een hamstringblessure ligt hij er in het voorjaar van 2025 drie maanden uit.
“Op een gegeven moment moest ik de A2 over, naar Leidsche Rijn”, vertelt Willem. “Daar begon ik meteen in de verste uithoek, dacht ik. Later kwam ik erachter dat de buurt Veldhuizen helemaal niet het verst weg was. Omdat het me veel tijd kostte, met de fiets was ik al snel een halfuur onderweg, liep ik in die wijken alleen in het weekend. Dan maakte ik vaak wel langere rondes.”
Omdat Willem tijdens zijn routes vaak dezelfde straten meerdere keren kruist, wordt hij regelmatig aangesproken door buurtbewoners. “Ik heb vaak de vraag gekregen of ik de weg kwijt was. Ook moest ik veel doodlopende straatjes in, daar reageerden mensen ook op. Als ik dan uitlegde dat ik alle straten van Utrecht afging, kreeg ik heel verschillende reacties”, vertelt hij lachend. “Van mensen die dachten dat ik niet goed wijs was tot mensen die letterlijk een diepe buiging maakten.”
Nieuwe plekken
Door zijn hardloopavontuur ontdekt Willem allerlei voor hem onbekende hoeken van Utrecht. “Zoals Kubuseiland in Leidsche Rijn”, vertelt hij. “Dat is grappig genoeg een driehoekig eiland met alleen maar kubuswoningen. Maar ook in de binnenstad kwam ik op bijzondere plekken, zoals al die mooie, rustige straatjes tussen de Oudegracht en Nieuwegracht en tussen de Nieuwegracht en de Singel.” Ook noemt hij een huizenblok achter de Oosterkade. “Als je onder station Vaartsche Rijn doorfietst, zit aan de rechterkant een compleet huizenblok verscholen. Je kunt er alleen met de fiets komen. Ik denk dat de meeste mensen dit niet weten; je fietst er zo voorbij.”
Bloemkoolwijk
Ook valt het hem op hoe verschillend de stad eigenlijk is opgebouwd. “Alles ten westen van de A2 wordt door veel inwoners op één hoop gegooid, maar daar blijkt enorm veel variatie te zijn. Bijvoorbeeld door de oude dorpskernen van Vleuten en De Meern. En in Zuilen zag ik binnen twee kilometer een boeddhistische tempel, een katholieke én een protestantse kerk.”
Ook benoemt hij de ‘bloemkoolwijk’ in De Meern, tussen Kloosterpark en de Meerndijk. “Daar heb ik soms drie keer doorheen moeten lopen, want alles lijkt op elkaar.” Het wijkmodel komt uit de jaren ’70 en ’80, gekenmerkt door een onoverzichtelijke, kronkelige indeling. Op de kaart doet zo’n wijk denken aan een doorgesneden bloemkool, vandaar de naam.
Willem herinnert zich ook een plek waar hij zich minder prettig voelde. “Bij de Vleutenseweg, waar de Spinozaweg overgaat in de Cartesiusweg. Dat ligt ingesloten tussen drukke wegen. Er lag veel afval buiten en het voelde echt verwaarloosd en daardoor onveilig. Maar toen wist ik nog niet dat op dit stukje opnieuw gebouwd ging worden.”
Koninklijke route
De app waarmee Willem zijn voortgang bijhoudt, CityStrides, is gebaseerd op OpenStreetMap. Volgens die digitale kaart heeft Utrecht 3.255 wegen die te voet bereikbaar zijn. Zelfs bouwterreinen waar al een straatnaam aan is gegeven, worden soms meegerekend. Parken tellen dan weer niet mee. Al heeft Willem die op een eerder moment ook allemaal al afgetikt.
“Dat is een ander grappig verhaal”, vertelt hij lachend. “Het viel me op dat Utrecht veel parken heeft die vernoemd zijn naar leden van het koningshuis. Toen kwam ik op het idee om al die parken in één hardloopronde aan elkaar te verbinden. Dat was in totaal 25 kilometer, vanaf mijn huis aan de Biltstraat.”
Liefde voor digitale kaarten
De specifieke uitdagingen die de Utrechter aangaat, passen goed bij zijn werk. Hij werkt namelijk bij navigatiesystemenbedrijf TomTom, waar hij zich bezighoudt met digitale kaarten. “De liefde voor kaarten is in de loop der tijd gegroeid”, vertelt hij. “Het is een enorm complex systeem. Dat merk je ook als je door de stad loopt; er verandert elke dag wel iets. Soms werd ergens verbouwd en kon ik een straat tijdelijk niet in. Maar als je er meer dan twee jaar over doet, lukt dat uiteindelijk vanzelf.”
Hoewel Willem volgens de regels van OpenStreetMap officieel alle 3.255 wegen van Utrecht heeft gehad, weet hij dat er toch nog één stukje ontbreekt. “Bij het Moreelsepark was heel lang een verbouwing bezig. Omdat ik binnen 25 meter van het punt kwam, telde de app dit alsnog mee. OpenStreetMap werkt namelijk met een soort Pac-Man-stipjes waar je doorheen moet lopen. Maar”, zegt hij lachend, “dat straatje pak ik met mijn volgende rondje langs de Singel alsnog mee.” Of hij door zijn uitdaging ook anders naar zijn werk is gaan kijken? “Bij TomTom maken we die kaart met duizenden mensen, dus normaal ga ik nooit echt de details in. Nu moest ik dat wel, en dat vond ik juist leuk.’’
Finish
Op 3 mei passeert Willem de denkbeeldige finish: de St. Anthoniedijk in Utrecht-Noord. “Alle straten bij elkaar zijn 983 kilometer. Maar omdat je veel straten meerdere keren loopt, heb ik denk ik ruim 3000 kilometer gelopen”, vertelt Willem. Met zijn prestatie staat hij bovenaan de ranglijst. Volgens CityStrides zijn een kleine drieduizend mensen begonnen aan dezelfde challenge in Utrecht, maar hebben zij deze nog niet voltooid. “Er is wel een klein groepje dat op 99 procent staat. Het kan best zijn dat zij inmiddels ook alle straten hebben gehad, maar bijvoorbeeld nog niet door een nieuw of aangepast straatje hebben gerend”, zegt Willem daar als kanttekening bij.
Nu de challenge is voltooid, loopt de Utrechter doordeweeks weer gewoon rondjes in zijn eigen buurt. Toch probeert hij nog altijd spontaan onbekende afslagen te nemen. En stilzitten doet hij zeker niet, want hij heeft alweer een nieuwe uitdaging bedacht: alle straten van de gemeente De Bilt hardlopend afgaan. “Maar dat is maar een zesde van Utrecht”, zegt hij lachend. “Dus daar zit ik inmiddels al op negentien procent.” a