Gedichie
Uuutereg-Uuuutereg ’t stadsjie van de Dom is me plekkie an de Vech, Uuutereg – Uuutereg ’t stadsjie waor me huišjie staot ‘k ga hier nooit meer weg, nooit weg! – nooit weg! – nooit weg! (en herhaol voargaonde ’n paor keer).
Ja, mense, hier is dan ’n nieuw mooi stadsliedšjie, de kortste ook denk’ maor as je ‘m maor genoeg herhaolt kennie nog lekker lâng duren. Me maotsjie van ’t genoatschap Spreek Meer Utregs, Fedor van Rossem, heb Stadšjie an de Vech bedach (inclusief de muziek). Vorige week tijdes de Stadsdag van Uterech hebbe we ’t gepresenteerd in TivoliVredenburg en sinsdien is ‘t ’n regelrechte hit op feesboek en JoeToeb. D’r zijn al mense die zegge dazze ’t lied wel zouwe wille hore as de speulers van FC Uterech ’t veld van de Gallegewaord opkomme. Lijk me ‘n goe plan en an de direksie van de FC lao‘k graog wete daw’ in te hure zijn. Zellef ben’k nie zo van ’t dichte en rijme ‘k hou d’r wel van om ‘t te leze, maor om ’n mooi gedichie of rijmpie te maoke moeje toch van heul goeije huize zijn. Daor komp bes wel wa bij kijke en serieus dichte in de vollekstaol is ech ’n ekstra drempeltšjie om de goeije snaor te raoke. Daorom ben’k jaloers op de mense die ’t wel kenne zo as Fedor dus die ogeschijnlijk zo’n korte vers van Stadšjie an de Vech uit ze mouw schud. En d’r is Damir Boeren ’n heul aordig jochie da’k ’n tijdsjie geleje heb lere kenne en van wie ‘k weet da die die graog gedichte schrijf en hij is ook dol op ’t Uteregs. Hij heb da nou knap saome gebrach en ‘k bied hier graog ruimte voor de eerste publikaosie van eén van ze gedichte in ’t Uteregs. a
Vreeburreg
Vlugge pas, of zwaore bene,
maor soms ook slenterend,
over de gekleurde sténe.
Ellek steêntšjie op di plein,
is beloape, bespuug en bereje.
Onder de boom, an de rand van ’t plein.
Da’s waor ‘k me opstel. Da voel fijn.
Je hoef maor effe stil te zitte en je wor al aangekeke.
In ’t hartšjie van ‘t stadšjie.
Hoog Sjacherijne an de rand. Vreeburreg op de hoek.
Hier he’k al wa‘k zoek.