Het leven van een voetbalvader: Knalrode voetbalschoenen - De Utrechtse Internet Courant Het leven van een voetbalvader: Knalrode voetbalschoenen - De Utrechtse Internet Courant

Het leven van een voetbalvader: Knalrode voetbalschoenen

Het leven van een voetbalvader: Knalrode voetbalschoenen
Een zaterdag zonder voetbal bestaat voor veel jongetjes en meisjes niet. En daarmee ook niet voor hun ouders. Vincent Alkemade schrijft voor DUIC over zijn zoon die in het komende seizoen bij FC Utrecht mag voetballen. Hoe gaat het hem en zijn vader af? Vandaag: Knalrode voetbalschoenen.

Een zaterdag zonder voetbal bestaat voor veel jongetjes en meisjes niet. En daarmee ook niet voor hun ouders. Vincent Alkemade schrijft voor DUIC over zijn zoon die in het komende seizoen bij FC Utrecht mag voetballen. Hoe gaat het hem en zijn vader af? Vandaag: Knalrode voetbalschoenen.

De laatste weken maakte mijn zoon al wat terloopse opmerkingen over pijnlijke tenen. Deze voetbalschoenen heeft hij pas een half jaar, dacht ik nog. Voor de zekerheid is mijn vrouw op zaterdag toch maar met hem de sportwinkel in gedoken. Dat was achteraf net op tijd. Sterker nog, we waren eigenlijk al een beetje aan de late kant met de aanschaf. In het afgelopen half jaar waren de voeten van mijn zoon maar liefst een hele maat gegroeid. Hoogste tijd voor actie dus.

Opgetogen kwam mijn zoon de woonkamer in. Een oranje schoenendoos rustte achteloos in z’n handen. Verwachtingsvol keek hij mij aan toen ik de klep van de doos opende. Ik moest even slikken. “Dat zijn best bijzondere voetbalschoenen en, uhm, ook nog zo opvallend rood,” deed ik mijn best. “Daar zul je vast woensdag heerlijk op kunnen voetballen tegen Ajax.” Dat klonk al aanzienlijk beter. Mijn zoon knikte instemmend en zijn blik verried dat hij eigenlijk al wegdroomde op de knalrode voetbalschoenen.

Deze woensdagavond stonden we met aardig wat mensen rond het veld. Een wedstrijd tegen de Amsterdammers trekt altijd extra volk. Vooral de familieleden waren ruimschoots vertegenwoordigd. Ook lieten net wat meer officials van de club hun gezicht zien. Met z’n allen keken we naar de twee teams midden op het veld. In twee halve kringen stonden zij schouder aan schouder rond de middenstip opgesteld. Klaar voor een minuut stilte. Dit was de eerste wedstrijd na de aanslag van maandag. De meeste jongens en begeleiders keken ingetogen naar de grond. Je kon een speld horen vallen. Indrukwekkend. Een opgelucht applaus volgde aan het eind van de minuut stilte en de wedstrijd kon starten. FC Utrecht redde het deze keer niet. Gelukkig klaagde mijn zoon na afloop niet meer over pijnlijke tenen. Uitgerekend vanavond op z’n nieuwe voetbalschoenen had hij alleen met z’n hoofd gescoord.

Vincent Alkemade

Vincent Alkemade

Een zaterdag zonder voetbal bestaat voor veel jongetjes en meisjes niet. En daarmee ook niet voor hun ouders. Vincent Alkemade maakt het allemaal mee als voetbalvader. Hij schrijft op DUIC over zijn zoon die in het komende seizoen bij FC Utrecht mag voetballen.

Profiel

geen Reacties

Reageren

Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Plaats een reactie

Lees voor u reageert onze algemene voorwaarden. Alle reacties worden vooraf gemodereerd. Uw IP adres is geregistreerd (wordt niet gepubliceerd).