Ondanks kanker en zwaar auto ongeluk loopt Wendy Groenewegen toch weer de Utrechtse marathon | De Utrechtse Internet Courant Ondanks kanker en zwaar auto ongeluk loopt Wendy Groenewegen toch weer de Utrechtse marathon | De Utrechtse Internet Courant

Ondanks kanker en zwaar auto ongeluk loopt Wendy Groenewegen toch weer de Utrechtse marathon

Ondanks kanker en zwaar auto ongeluk loopt Wendy Groenewegen toch weer de Utrechtse marathon
Wendy Groenewegen: "Utrecht was als een baken voor mij." Foto: Marlot van den Berg / DUIC
De Utrecht Science Park Marathon gaat zondag weer van start en Wendy Groenewegen (46) loopt – tegen alle verwachtingen in – opnieuw mee. Borstkanker en een heftig auto-ongeluk hebben het haar niet makkelijk gemaakt. “Tijdens het revalidatieproces bleef Utrecht een baken in de toekomst dat me overeind hield.”

De Utrecht Science Park Marathon gaat zondag weer van start en Wendy Groenewegen (46) loopt – tegen alle verwachtingen in – opnieuw mee. Borstkanker en een heftig auto-ongeluk hebben het haar niet makkelijk gemaakt. “Tijdens het revalidatieproces bleef Utrecht een baken in de toekomst dat me overeind hield.”

Het was de bedoeling dat ze een hele marathon zou lopen zondag, maar het wordt toch een halve. “Maar dat maakt niet uit”, zegt ze. ”Als ik er maar ben.” Volgend jaar, of het jaar erna, wil ze nog wel echt een laatste hele marathon lopen. In Utrecht, uiteraard. “Ik wil het gewoon nog één keer doen, maar dan zonder dat er iets bizars aan de hand is”, vertelt ze. Per toeval won ze in 2012 een startbewijs voor de hele marathon in Utrecht. Voorheen had ze altijd de halve gelopen, maar dit wilde ze dan wel een keer proberen. Als geintje, eigenlijk.

Tijdens de trainingsperiode in de aanloop naar de marathon kreeg ze te horen dat ze ziek was en borstkanker had. Een maand na haar operatie liep ze de marathon alsnog, de dag erna begon de bestraling. “Mijn oncoloog heeft me toen wel gestimuleerd te blijven lopen en dat hielp me door het proces heen”, vertelt ze. “Dit was ook het laatste jaar van de oude Utrechtse marathon, die hierna failliet ging.” Groenewegen is inmiddels precies vijf jaar kankervrij.

Wokkel

Bijna een jaar na haar diagnose, op 4 februari 2013, werd Groenewegen tijdens het hardlopen geschept door een auto. “Ik ben als het ware de auto ingelopen, waarbij mijn been in de wielkast terecht kwam en is gebroken als een soort wokkel. Het bot is compleet verdraaid met open breuken, wat ze nooit helemaal goed terug hebben kunnen zetten”, vertelt ze. Haar voet staat dus nog steeds een beetje naar buiten gekeerd en het lopen gaat wat minder soepel dan eerst.

Maar toch: ze loopt weer! “Van de artsen mocht ik het woord ‘hardlopen’ niet eens meer in de mond nemen, want de kans was groot dat het nooit meer zou lukken. Maar dat was voor mij geen optie. Ik wilde gewoon weer gaan trainen”, zegt ze. “Dus dat ben ik stiekem gaan doen. Na het ongeluk heb ik eerst nog 23 dagen in het ziekenhuis gelegen, daarna heb ik in een rolstoel gezeten en in mei mocht ik beginnen met op krukken lopen. Het was heel raar, stappen zetten lukte niet eens meer. De aansturing was weg. Praten en lopen tegelijk ging ook niet. In juli mocht ik voor het eerst weer helemaal ‘los’ lopen, zonder krukken. Heerlijk was dat! Ik kon gewoon weer een deur opendoen terwijl ik een bak koffie en een printopdracht vast had.”

776

Groenewegen: “In augustus ben ik toen zachtjes weer gaan trainen. Eerst 350 meter dribbelen, wat toen helemaal het einde was, en daarna steeds meer. Toen kreeg ik het idee: het kan weer. En dan maakt het mij echt niet uit hoe hard ik ga: het kan weer. In november ging al het metaal uit mijn been en daarna heb ik de stoute schoenen aangetrokken en ben ik op internet gaan kijken. Toen zag ik dat er een nieuwe marathon was in Utrecht.” Groenewegen heeft de organisatie, Twenty Knots, aangeschreven en kwam in contact met Arjen de Ruyter, die haar een leuk startnummer gaf. “Ik heb in 2015 weer de hele marathon van Utrecht gelopen met startnummer 776, omdat het 776 dagen na mijn ongeluk was.”

Opnieuw gaan lopen in Utrecht voelt voor haar niet als een comeback, maar als kind aan huis. “Utrecht is speciaal”, zegt ze. “In Utrecht leerde ik weer lopen. Opnieuw die marathon doen was echt een belangrijke drijfveer voor de revalidatie. Voor de revalidatie moet je een doel voor ogen hebben, want het is eigenlijk te hard werken en je moet iets hebben om voor door die pijn te gaan.”

8 Reacties

Reageren
  1. [email protected]

    Wat een bron van inspiratie is deze jonge vrouw zeg, echt supergoed, ik ben er stil van.
    Ik wens jou zoveel goeds en succes in de toekomst.

  2. FD

    Top Dame !
    Veel plezier morgen !

  3. Berend

    Wat een veerkrachtige, sportieve dame! Veel respect.

  4. Marcel Gieling

    Chapeau

  5. Vos

    Zet em op Wen de Superwoman

  6. André Brockbernd

    Geweldig!

  7. Marco Giebels Vitorino

    Wat een belevenis,wát een doorzettingsvermogen, leuk om dit te delen en anderen te motiveren. En ik geef je gelijk : lekker rustig starten om nog verder te komen.

  8. Rene marbus

    Lieve wendy
    Ik ken je nog maar heel kort .en ik moet echt zeggen dat dit enorm veel indruk op mij maakt je bent echt enorm bijzonder en een voorbeeld en bron van inspiratie voor velen
    Succes morgen in Almere
    Liefs Rene

Plaats een reactie

Lees voor u reageert onze algemene voorwaarden. Alle reacties worden vooraf gemodereerd. Uw IP adres is geregistreerd (wordt niet gepubliceerd).