Op bezoek bij Bond en Smolders op de Lijnmarkt: ‘Mijn familie dacht dat ik gek geworden was toen ik de zaak niet overnam’

Smolders bestaat al drie generaties, maar is vijftien jaar geleden overgegaan in Bond en Smolders en Gebak van Smolders. “Mijn opa had in de jaren vijftig een banketbakkerij in het pand aan de Lijnmarkt 13. Vervolgens is mijn vader eigenaar geworden en verhuisd naar de huidige locatie.” Toen Patty dertien jaar was, werkte ze al vaker mee in de zaak: “Ik moest toen rotklusjes zoals afwassen doen. Later kon ik pas écht mijn ei kwijt.”

De voormalige Smolders was gericht op de horeca en bezorging en had een kleine winkel. Vijftien jaar geleden heeft Patty besloten om zich los te maken van de zaak en samen met haar man bakker Ralph Bond verder te gaan. “Een familiebedrijf is moeilijk, want als familie heb je ook hogere verwachtingen van elkaar. Als er een derde persoon bijkomt, in mijn geval was dat mijn man, dan moet je afwegingen maken. Kies ik de kant van mijn familie of de kant van mijn man.” Haar familie dacht dat ze ‘gek’ geworden was door de zaak niet over te nemen, omdat het zo goed liep. Patty en haar man waren er zeker van dat ze de juiste keuze hadden gemaakt en hebben daar nooit spijt van gehad: “Het is belangrijk dat je doet wat je leuk vindt en waar je hart ligt.” De broer van Patty heeft de horeca en bezorgdienst voortgezet onder de naam Gebak van Smolders.

Domtorenkoekjes

Behalve de overeenkomst in naam hebben de twee bedrijven geen enkele gelijkenis. “Wij richten ons meer op de winkel en de klanten. Je kan je niet richten op de winkel en de klanten plus op de horeca en het hebben van een bezorgdienst. Je kan niet beide goed doen.” Het assortiment van Bond en Smolders is ook anders dan die van Gebak van Smolders. In de winkel staan onder meer domtorenkoekjes, koekjes met honing, waarvan het recept is overgenomen van Bakker Andre de Laat aan de Vismarkt. “Wij hebben dit overgenomen, zodat we écht iets van de stad hebben. Veel toeristen kopen de koekjes, maar ook Utrechters halen ze in huis als lekkernij voor bezoek van buitenaf.

Smolders en Bond onderscheidt zich door de vernieuwing in het assortiment: “Wij hebben een basisassortiment en daarbuiten zijn we vernieuwend en creatief met kleuren en smaken. Op deze manier blijven we zelf scherp en dat vinden de klanten ook leuk.” Er wordt veel geëxperimenteerd bij Bond en Smolders. Zo hebben ze het bierafval van Maximus gekregen en daar zijn bierbroodjes van gemaakt. “We experimenteren ook met rode wijn. Zo hebben we het water van het deeg vervangen door rode wijn en daar salami en pistache bijgevoegd.”

Gigantische rij

Er komen veel passanten in de patisserie, maar ook vaste klanten die zelfs bij het voormalige Smolders langskwamen: “Afgelopen zaterdag was er een gigantische rij en daar stond iemand in die alleen een gevulde koek bestelde. Dat vind ik fantastisch.” Ook worden er bruidstaarten gemaakt: “Soms maken we één bruidstaart voor 140 mensen en die taart moet dan het liefst zo hoog mogelijk zijn. Ik kan dit niet uittekenen dus het is meestal natte vinger werk en veel ervaring.” Dat mensen een hoge taart willen, is eigenlijk helemaal niet Nederlands en Patty probeert de mensen dan ook te motiveren om daar goed over na te denken: “Het zijn Amerikaanse cakes en wij Nederlanders houden van luchtig. Daarnaast willen mensen graag icing over de cake, maar eigenlijk is marsepein veel lekkerder.”

Kwaliteit en creativiteit zijn het allerbelangrijkste voor Patty en zolang ze dat kan blijven uitoefenen, is ze gelukkig. “Soms is het wel zwaar om als dame brood te bakken. Het is echt een mannenberoep. Ik ben nu 45 en begin het wel te voelen”, lacht Patty. Ze vult aan: “Je staat ook 7,5 uur op je benen en daarnaast staan mijn man en ik vijf dagen in de week om vijf uur in de ochtend op om de voorbereidingen te treffen.” Patty blijft in ieder geval zolang mogelijk in de zaak werken als ze lekker bezig kan blijven: “Mijn vader van 72 werkt ook nog in de zaak van mijn broer!”