Terrorismedeskundige Beatrice de Graaf is per 1 februari 2014 benoemd tot hoogleraar History of International Relations & Global Governance door het college van bestuur van de Universiteit Utrecht. De Graaf (1976) gaat een van de nieuw-ingestelde leerstoelen bekleden binnen het Utrechts universitair strategisch thema ‘Institutions’.
Beatrice de Graaf wordt hoogleraar bij de Universiteit Utrecht

Prof. dr. Beatrice de Graaf is nu nog verbonden aan de Universiteit Leiden als hoogleraar conflict en veiligheid in historisch perspectief, bij het Centre for Terrorism & Counterterrorism. Ze won vele prijzen en subsidies, onder meer van verschillende ministeries, de Universiteit van Stanford, van NWO, de Universiteit Utrecht en de Universiteit Leiden. Ook was zij te gast in onder meer Zomergasten en Pauw & Witteman.
Veiligheidsbeleid
Beatrice De Graaf is een vooraanstaand expert op het gebied van terrorisme, conflict en veiligheid. Ze ontwikkelde het concept van de ‘Nationale Veiligheidsstaat’ als een tegenhanger van het begrip welvaartsstaat.
De achterliggende gedachte daarvan is dat in de loop van de 19e en 20e eeuw Westerse staten, omwille van allerlei binnenlandse en buitenlandse ‘bedreigingen’, de handel en wandel van burgers tot in detail zijn gaan volgen. De Graaf beschouwt de nationale veiligheidsstaat als een politiek en cultureel discours dat een breed scala aan formele en informele instituties in het leven roept en invloed uitoefent op bestaande instituties. Haar benadering is historisch gegrondvest maar heeft een interdisciplinair karakter door de convergentie van politieke, sociale, juridische en communicatieve factoren.
Strategisch onderzoek Institutions
De Universiteit Utrecht heeft haar onderzoek gebundeld in vier interdisciplinaire strategische thema’s, waaronder ‘Institutions’. Dit onderzoeksterrein richt zich op de vraag hoe de kracht van samenlevingen voortkomt uit de kwaliteit van de spelregels van het menselijke verkeer, de instituties. Daarbij gaat het om formele regels, zoals wetten, maar ook informele regels, zoals normen, waarden, gewoontes, en de bijbehorende netwerken en organisaties. Die maken een open, democratische en gelijkwaardige samenleving mogelijk, of juist niet. Ook bepalen zij in welke mate een samenleving schokken kan opvangen, duurzaam en toekomstbestendig is.



