Het Domplein was 10 mei het decor van het landelijke woonprotest. De actie richtte zich dit keer specifiek op het verlagen van de huren. DUIC sprak in aanloop naar de demonstratie met actievoerder Senna Sweerts. Ze sprak tijdens het protest namens de Bond Precaire Woonvormen (BPW). Haar bijdrage had een persoonlijke insteek, want Sweerts weet uit eigen ervaring hoe moeilijk het is om een betaalbare woning te vinden én te behouden.
‘Ik sta vier dagen per week voor de klas en zelfs ik kon niks vinden in Utrecht’
Vijf jaar geleden verhuisde Sweerts vanwege haar studie vanuit Maastricht naar Utrecht. Ze kwam terecht in een slecht onderhouden particuliere huurwoning. “Het dak was kapot, er zat water in de muren en de relatie met de verhuurder was slecht”, vertelt ze. Toen de woning op een gegeven moment écht op instorten stond, moest ze halsoverkop vertrekken en vond ze tijdelijk onderdak bij vrienden.
Later kon ze bij een verenigingshuis een kamer onderhuren. Het klikte niet met de andere bewoners en ze voelde zich er niet op haar plek. Toen ze er vroegtijdig moest vetrekken, besloot ze contact op te nemen met Socius, een organisatie die jongeren huisvest. Dankzij een uitvaller kon ze hospiteren voor een kamer in wooncomplex ‘De Ravel’. Ze kreeg de kamer en zou er uiteindelijk drie jaar wonen.
Toen was er een nieuw probleem: haar tijdelijke huurcontract werd niet verlengd. “Als het contract was verlengd, had ik huurrechten gekregen. Dat wilde de gemeente Utrecht, de eigenaar van het pand, vermijden. Daarom werd ervoor gekozen nieuwe tijdelijke huurders aan te nemen.” Sweerts was niet de enige die moest vertrekken: alle 180 bewoners van ‘De Ravel’ moeten het pand uiterlijk op 19 mei verlaten.
Actie voor woonrechten
Sweerts besloot zich aan te sluiten bij de Bond Precaire Woonvormen en richtte met anderen het actie-initiatief ‘Red de Ravel’ op. Ze protesteerden bij het gemeentehuis, maar zonder succes. “De gemeente is dus eigenaar van het pand, maar liet ons vallen”, zegt ze. “Het ging uiteindelijk gewoon om geld. Als ons huurcontract was verlengd, hadden we alleen het recht gehad op alternatieve huisvesting bij beëindiging van het contract. Nu zijn mensen gewoon dakloos gemaakt – jonge, kwetsbare mensen die al in een moeilijke positie zaten.”
Sweerts vertelt over een vriend in zo’n kwetsbare situatie. “Hij heeft net een ouder verloren en kampt met een depressie. Doordat hij de afgelopen tijd voor zijn zieke ouders heeft moeten zorgen, is zijn inkomen laag. Omdat het hem niet lukt een andere woning te vinden moet hij op de bank bij vrienden slapen.” Ze noemt de situatie ‘wrang’ en ‘oneerlijk’. Mensen met een studentenkamer of onzelfstandige woonruimte krijgen namelijk geen urgentieverklaring bij woningcorporaties, omdat het niet om zelfstandige woonruimte gaat.
Zelf is Sweerts er niet in geslaagd een nieuwe woning in Utrecht te vinden. Ze woont nu net buiten de stad. “Het is oké, maar wel duur.”
Opnieuw de straat op
Zaterdag protesteerde Sweerts opnieuw. Waarom? “Ik sta vier dagen per week voor de klas in het voortgezet onderwijs, en zelfs ik kon niks vinden in Utrecht. Dat komt doordat wonen een markt is geworden. Daarom doe ik mee.”
Ze sprak namens de BPW. “De huren blijven stijgen, het aanbod is beperkt en vaak niet passend. Dat is geen toeval, dat is beleid. Doordat er niet wordt geïnvesteerd in volkshuisvesting wordt wonen moeilijk gemaakt.”
Huur omlaag
De centrale boodschap van het protest: ‘de huur moet omlaag’. Het is een actueel thema in de politiek. Hoewel het kabinet van plan is om sociale huren de komende twee jaar niet te verhogen, blijven de huurprijzen volgens Sweerts een probleem. “Studenten en mensen in de middenhuur en vrij sector profiteren niet van deze maatregel.”
Toch zijn er volgens haar kleine successen geboekt. “Het bevriezen van de sociale huur is een kleine overwinning. Ook is de verhuurdersheffing afgeschaft en zijn sommige tijdelijke huurcontracten niet langer toegestaan”, somt ze op.
De Ravel
‘De Ravel’ is een voormalig kantoorpand van de gemeente Utrecht, gelegen aan de Ravellaan in de wijk Welgelegen. In 2014 verhuisden de ambtenaren naar het nieuwe stadskantoor, en een jaar later werd het gebouw omgebouwd tot wooncomplex. Inmiddels wonen er al bijna tien jaar mensen in het pand. Het gaat om studenten, werkenden, mensen in re-integratietrajecten en kwetsbare jongeren. De 180 bewoners huren allemaal met een tijdelijk contract, omdat de gemeente plannen heeft om het gebied opnieuw in te richten. Deze herinrichtingsplannen zijn echter nog niet definitief. Om te voorkomen dat de huidige bewoners aanspraak kunnen maken op huurbescherming en daarmee mogelijk de herontwikkeling zouden belemmeren, moeten zij uiterlijk 19 mei vertrekken. Daarna zullen er opnieuw tijdelijke bewoners worden geplaatst.
