Halverwege de Amsterdamsestraatweg, aan de westelijke kant, vind je de terreinen waar de Demka in de vorige eeuw was gevestigd. De Demka was een staalgieterij, die in het jaar 1914 vanuit Groningen naar Zuilen verhuisde. In dezelfde periode vestigde ook Werkspoor zich aan het Merwedekanaal. De producent van spoorrijtuigen en staalconstructies was meteen een grote afnemer van de Demka.
Straatnamen in Utrecht: waar komt de naam Martin-ovenweg vandaan?
Na de Tweede Wereldoorlog ging het minder in de staalindustrie. Het is smerig en gevaarlijk werk, bovendien groeit de rest van het aanbod op de arbeidsmarkt. In de Demka komen steeds meer gastarbeiders uit het Middellandse Zeegebied. Na verloop van tijd komt het bedrijf in handen van Hoogovens, dat na een aantal reorganisaties de tent in Utrecht sluit.
Aan het eind van de twintigste eeuw verandert het industrieterrein in een terrein voor bedrijven. Dan krijgen de straten ook hun namen; verwijzingen naar de voormalige staalgieterij. Ze spreken redelijk voor zich, zoals de Demkaweg en de Bramerijweg (in een bramerij worden de scherpe of slordige randen van het gegoten metaal afgewerkt, red.) En toen was er de Martin-ovenweg. Wie is Martin Oven?
Speciale oven
Daar ontstond de verwarring. Martin Oven is geen persoon. De weg is vernoemd naar de Siemens-Martinoven. Een speciale oven voor het maken van staal uit ruwijzer, wat kan worden gedaan volgens het Siemens-Martinproces. Dit proces is vernoemd naar de uitvinders Carl Wilhelm Siemens en Pierre-Émile Martin.
Even verderop lag ook al een Siemensstraat. Waarschijnlijk wilde men verwarring voorkomen en werd de naam van de uitvinder daarom weggelaten uit de nieuwe straatnaam. Maar ook dan had het Martinovenweg moeten zijn. Waarom er voor het koppelteken is gekozen, is niet helemaal duidelijk. In oude en nieuwere naslagwerken wordt afwisselend Martin-ovenweg en Martin Ovenweg gebruikt, op de straatnaambordjes staat tegenwoordig alleen de eerste variant.
