Teun Toebes (22) woont al ruim een jaar samen met mensen met dementie Teun Toebes (22) woont al ruim een jaar samen met mensen met dementie

Teun Toebes (22) woont al ruim een jaar samen met mensen met dementie

Teun Toebes (22) woont al ruim een jaar samen met mensen met dementie
Teun Toebes deelt zijn woonkamer en badkamer met zijn huisgenoten, net zoals heel veel studenten in Utrecht doen. Alleen woont Teun al ruim een jaar op een gesloten afdeling in een verpleeghuis voor mensen met dementie. Niet omdat zorgverleners denken dat dit het beste voor hem is, maar omdat hij wil weten hoe het is om daar te wonen, te leven en hij wil ervaren hoe er wordt omgegaan met dementie. Deze week bracht hij zijn boek uit en dat is gelijk een pittige aanklacht.

Teun Toebes deelt zijn woonkamer en badkamer met zijn huisgenoten, net zoals heel veel studenten in Utrecht doen. Alleen woont Teun al ruim een jaar op een gesloten afdeling in een verpleeghuis voor mensen met dementie. Niet omdat zorgverleners denken dat dit het beste voor hem is, maar omdat hij wil weten hoe het is om daar te wonen, te leven en hij wil ervaren hoe er wordt omgegaan met dementie. Deze week bracht hij zijn boek uit en dat is gelijk een pittige aanklacht.

Het is niet altijd makkelijk, wonen op een gesloten afdeling. De 22-jarige student Zorgethiek en Beleid is wel de enige bewoner die de code heeft van de toegangsdeuren en dus gewoon naar buiten kan. “Maar als je daar woont voel je je echt afgesloten van de samenleving.” Mensen met dementie kunnen een gevaar voor zichzelf, of voor de samenleving zijn, maar het opsluiten van deze mensen in anonieme en omheinde gebouwen is volgens Teun niet de oplossing.

In het boek schrijft hij over zijn eerste dag: “Mijn nieuwe huis is helaas geen uitzondering. Pal naast de drukke ring van Utrecht rijd je een grote met hekken omheinde parkeerplaats op, waarop een nog groter stenen gebouw is gezet. De stenen zijn licht van kleur en worden af en toe onderbroken door een horizontale lijn van grijze stenen, een typerende vormgeving voor een instelling.”

Het afgelopen jaar kreeg Teun regelmatig de vraag van vrienden en familie waarom hij überhaupt in een verpleeghuis zou willen wonen. “Het is mijn missie om de levenskwaliteit van mensen met dementie te verbeteren”, vertelt hij. Om zijn doel kracht bij te zetten ging hij tussen deze mensen wonen en schreef hij het boek VerpleegThuis. Met het boek geeft hij een inkijkje in het dagelijks leven in het verpleeghuis in Utrecht. Van de bewonerstoiletten waar altijd de geur van incontinentiemateriaal hangt, verpleegkundigen die vooral taken moeten afvinken tot het vastbinden van bewoners. Het komt allemaal aan bod.

Hij omschrijft zijn boek dan ook als een pittige aanklacht, niet tegen zorgmedewerkers maar tegen de manier waarop we als samenleving omgaan met mensen met dementie. “Ik zeg ook bewust mensen met dementie en niet dementerenden. Ze zijn zo veel meer dan alleen de diagnose die ze hebben gekregen en waar ze gemiddeld nog zo’n acht jaar mee leven. We praten ook niet over kankerenden of kankerhuis. Het zorgt voor een stigma dat we nu juist moeten doorbreken.”

Tekst gaat verder onder afbeelding

Teun samen met huisgenoot Ad

“De wereld van mensen die de diagnose dementie krijgen wordt heel gauw heel klein. Ze worden weggestopt en bijna alles wordt voor ze besloten. Er wordt óver ze gepraat, in plaats van met ze gepraat. Ze worden sociaal doodgemaakt, voordat hun hart stopt met kloppen”, vertelt Teun. “De komende jaren gaat het aantal mensen met dementie sterk toenemen, we hebben nu momentum nodig om de zorg te gaan veranderen.”

Maar is het niet een kwestie van geld? “Ik pleit ervoor dat we vooral anders moeten kijken naar zorg. Het is tijd voor een verlichtingsgolf waarbij we volledig anders om moeten gaan met mensen met dementie. Ik geloof er ook in dat alle zorgmedewerkers de zorg in zijn gegaan omdat ze mensenmensen zijn, omdat ze willen zorgen. Iedereen wil verandering. Maar het huidige systeem is gemaakt op het afvinken van taken.”

Festivalcaravan
Hoewel Teun niet in het Utrechtse verpleeghuis ging wonen om specifiek daar voor verandering te zorgen, merkte hij wel dat hij een verschil kon maken. Zo vroeg Teun of hij zijn festivalcaravan voor een paar dagen in de binnentuin mocht zetten. In het boek schrijft hij: “Het idee wordt met een grote glimlach onthaald, waarna mijn huisgenoten voor het eerst sinds lange tijd weer zomeravonden voor een caravan kunnen doorbrengen, met all-inclusive wijn en een tropisch muziekje. Net als op vakantie met vrienden merk ik dat de dynamiek compleet verandert. De nieuwe plek, de muziek en de zon zorgen voor een ontspanning en vrolijkheid die ik nog maar zelden heb gezien. De vakantieverhalen van vroeger worden zwoeler en zwoeler naarmate de wijn opwarmt in de avondzon.”

Tekst gaat verder onder afbeelding


Verder besloot Teun om een wekelijkse vrijdagmiddagborrel te organiseren. Ook dat was een succes. Al moest een van zijn huisgenoten wel wennen aan speciaalbiertjes met een naam als ‘Mannenliefde’. In het boek wordt het beschreven: “‘Wat is dat nou voor een naam voor bier? Dat is toch niet normaal? Of wel, Teun?’ zegt hij, en hij ontkroont het flesje als een ervaren barman. ‘Jawel, Ad, dat is helemaal hip nu. Het is gemaakt door een Amsterdamse brouwerij.’ Zo te zien is Ad compleet gefascineerd door wat hij uit de koelkast heeft getrokken. ‘Saison… Heel raar allemaal, maar oké, dat past dan wel weer bij jou.’” Ook een silent disco en bezoekjes naar buiten ontbreken niet in het boek.

Teun woont nog steeds op de gesloten afdeling. Het boek dat hij nu heeft afgerond, heeft al een hoop teweeggebracht. Teun spreekt ook zijn lof uit voor Axioncontinu, de instelling die het aandurfde om hem in huis te nemen. Er is veel media-aandacht en het boek leverde zelfs een reactie op van minister-president Mark Rutte. Voor Teun is zijn missie nog lang niet geslaagd. Het boek is slechts een middel in zijn levensmissie. “Het allerbelangrijkste is eigenlijk de vraag: hoe zou jij behandeld willen worden? Als je die vraag voor jezelf beantwoordt, is ook meteen duidelijk hoe groot het verschil is met de manier waarop we nu met mensen omgaan. Het gaat in de kern om gelijkwaardigheid. Het boek is een hartenkreet en ik hoop dat iedereen mijn boodschap overneemt.”

17 Reacties

Reageren
  1. Dante

    Er staat een typfout in dit stuk. Het boek heeft “Verpleegthuis”, geen Verpeegthuis.
    Verder een goed stuk. Complimenten.

  2. Janneke

    Wow wat ontzettend mooi en goed!

  3. Realist

    @Dante. Er staat een typefout in uw post. Verder ben ik het met u eens.

  4. Michael

    Tjongejonge @Dante, de splinter en de balk, of hoe was ie ook alweer?
    Zeker een goed stuk!!

  5. Juffrouw Jansen

    @Realist: er staat een interpunctiefout in uw post. Verder ben ik het met u en Dante eens.

  6. Katja

    In plaats van het te hebben over dit geweldige initiatief wordt er over spelling gezeurd.

  7. wollie

    was het een fout tijdens het typen, of tijdens het typeren? 😉

  8. Kadoendra

    Het is mij duidelijk dat Teun Toebes gestuurd wordt door idealen!

  9. W.

    Mooi stuk en duidelijke, belangrijke boodschap. Volgens mij krijgt vrijwel iedereen op een moment te maken met dementie in zijn of haar omgeving. Ik ben benieuwd naar het boek en ga het zeker lezen.

  10. Scherpschutter

    Ik heb een diepe bewondering voor de toewijding die deze jongeman heeft voor het op de markt brengen van een kwaliteitsproduct en overweeg derhalve ten zeerste om dit boek te kopen.

    Op naar welverdiende baggervette winsten Teun! Je hebt er beslist hard voor gewerkt. Ik hoop dat het een bestseller wordt.

  11. Janny

    Een hartverwarmend initiatief van Teun om wat menselijkheid te brengen in een verpleegtehuis voor mensen met dementie. Ik word nog altijd droevig en kwaad als ik terugdenk aan de tijd dat mijn moeder in zo’n kille instelling zat en hoe ze dat als de hel op aarde ervaarde.

  12. Koel Hoofd

    Die knul is heel goed bezig! HULDE!
    Want het is echt bedroevend en totaal respektloos hoe we tegenwoordig met onze ouderen omgaan. Zorgverleners en mantelzorgers uiteraard uitgezonderd, maar ook die hebben het slecht.

  13. Tilly

    Prachtig initiatief! Zeer waardevol. Ik hoop dat het iets teweegbrengt.

  14. Van Beek

    Super man. Komt er ook nog familie bij ze Langs? Zou ook fijn zijn…

  15. joke

    Wat een geweldig initiatief! Een jaar tussen de mensen wonen, dan heb je recht van spreken. Ik zie uit naar het boek.

  16. Chris Fikes

    I hope the book is published in English eventually. I am living with and helping to care for my mother who is a person with dementia in the USA. I hope that we can find solutions for dementia care that allow for a high quality of life for people with this condition but also for the caregivers, paid and unpaid.

  17. Pee

    @Dante
    Dit is wat voor jou.
    https://www.rtlnieuws.nl/node/644541
    Verder vind ik het een hele goede actie van Teun Toebes
    Heel veel respect voor.

Plaats een reactie

Lees voor u reageert onze algemene voorwaarden. Alle reacties worden vooraf gemodereerd. Uw IP adres is geregistreerd (wordt niet gepubliceerd).