Utrecht volgens Jos Stelling: ‘Twee van de tien films die je bij ons ziet, vergeet je je leven lang niet meer’

Hoe ging het proefdraaien de afgelopen maanden? 

“Je moet altijd afwachten hoe het gaat. Er komt onder meer heel veel techniek bij kijken. De projectoren zijn allemaal nieuw. Er werd gezegd dat verwarming geen rol meer speelde. Dat bleek wel zo te zijn. Al die cabines moesten toch gekoeld worden via het centrale koelsysteem. Verder staan er behoorlijk zware bassen en moeten de geluidswanden dus in orde zijn. De zalen mag je onderling natuurlijk niet horen. Het mag nog wel wat drukker worden, maar dat komt eraan. Het voorjaar is niet de ideale tijd om te openen, maar dat hebben we expres gedaan. Zo konden we wennen. Dat hebben we met Louis Hartlooper ook gedaan. We zijn heel positief en erg blij. Het is een uniek filmhuis geworden. Het is fantastisch voor de binnenstad en voor die plek. Er hoort daar een filmhuis.”

Wat gebeurt er nog meer op 5 augustus? 

“Die vrijdag hebben we ook een filmquiz. Verder krijgt iedereen die in het openingsweekend een kaartje koopt een cadeautje.”

Waarom is Slachtstraat Filmtheater er gekomen?

“Ik ben eigenlijk een filmmaker. Het was nooit mijn ambitie om één of meerdere filmhuizen te hebben, maar het is wel ontzettend leuk. Springhaver heb ik overgenomen van Tuschinski. Het Louis Hartlooper Complex opende een aantal jaar nadat de gemeente een plan had om een groot filmhuis te beginnen. Daar zou Springhaver aan mee moeten doen. Dat zag ik niet zitten. Met hulp van anderen stuitte ik op het voormalige politiebureau Tolsteeg. We laten zien wat je allemaal kan zonder subsidie. Vroeger kwam ik altijd in ’t Hoogt. Het was mijn tent, mijn centrum. Een jaar nadat het dicht was, wandelde ik op een zondagmorgen door de stad. Ik keek naar binnen en zag dat het aan het verloederen was. Ik heb gebeld en vroeg of daar niks aan te doen was.”

Tekst loopt door onder afbeelding

[caption id=”attachment_392580” align=”alignnone” width=”3072”] Foto: Rogier Veldman[/caption]

Hou je je nog bezig met de films die worden gedraaid?

“Mijn dochter Roos doet dat. Zij heeft de Filmacademie in Brussel gedaan en heeft een hele goede smaak. Die hebben we samen ontwikkeld. Onze doelgroep is 40+ en vooral vrouwelijk publiek. De grote lijn is dat je films hebt die achter het publiek aan lopen en films die voor het publiek uit lopen. Die eerste zijn de grote blockbusters. Dankzij die films bestaan er nog bioscopen. Maar je hebt ook films met een risico: die lopen voor het publiek uit. Als je bij ons naar de film gaat, is de kans groot dat je er niks aan vindt. Omdat de film te sloom is, of omdat er dingen in gebeuren die jou niet interesseren. Maar twee van de tien films die je bij ons ziet, vergeet je je leven lang niet meer. Die andere blockbusters ben je al kwijt voordat je thuis bent. Het is aan jou om die gok te wagen.”

Wat is je lievelingsplek in Utrecht?

“Die is er niet. Ik ken iedere plek in Utrecht. En wat is dan je lievelingsplek? Het gevoel als je op een mooie zomerse zondagmorgen door de stad loopt. Je weet niet wat je ziet. Dan is het zo’n fantastische stad.”

Wat mist Utrecht? 

“Een stadsmuseum: een plek waar je naartoe gaat met een vriend die iets over Utrecht wil weten.”

Wat is je lievelingswinkel in Utrecht?

“Dat is Kwartier: de lampenwinkel op het Oudkerkhof. Het is een oude winkel met oude lampen. Daar heb ik al mijn lampen uitgezocht voor de Slachtstraat.”

Wie is jouw favoriete Utrechter?  

“Peter Vos. Hij was een grote Utrechtse kunstenaar en een bijzondere man. Hij was bij de opening van Springhaver. Hij is twaalf jaar geleden overleden en hangt eervol met een foto in de tentoonstelling van Utrechtse kunstenaars in de Slachtstraat. Ook heeft hij een Maartenspenning gekregen van de stad.”

Waar haal je je inspiratie vandaan in Utrecht?

“Uit de echte Utrechters. Die zijn er niet meer zo veel. Met hun humor en hun ‘doe maar gewoon’-mentaliteit. Ze hebben allemaal een blinde liefde voor de stad. Daar moet je niet aan komen.”

Utrecht is… 

“…het centrum van de wereld.”