Perzisch tapijt en monster in de Rivierenwijk | De Utrechtse Internet Courant Perzisch tapijt en monster in de Rivierenwijk | De Utrechtse Internet Courant

Perzisch tapijt en monster in de Rivierenwijk

Perzisch tapijt en monster in de Rivierenwijk
Foto: Robert Oosterbroek
Rondleiders van Gilde Utrecht vertellen over verborgen en onbekende plekken in de stad

Rondleiders van Gilde Utrecht vertellen over verborgen en onbekende plekken in de stad

Al eeuwenlang wordt er handel gedreven tussen Utrecht, Amsterdam en het Duitse achterland. Deze handelsroute werd vernoemd naar Keulen en dus sprak men van de Keulse vaart. De Keulsekade langs het Amsterdam-Rijnkanaal herinnert hier nog aan. 

Aanvankelijk ging de handel via de Vecht, de Oude Gracht en de Kromme Rijn, dan verder vanaf Wijk bij Duurstede richting Duitsland. Na de afdamming in 1122 bij Wijk bij Duurstede en de toename van het vrachtverkeer te water werd er toen gevaren vanaf de Vecht via de Catharijnesingel en de Vaartse Rijn richting Vreeswijk. Vanaf daar verder over de Lek en de Rijn. Dat ging allemaal goed toen er nog gevaren werd met zeil en trekvaart.

Toen de stoommachine werd uitgevonden en de scheepvaart hier gebruik van ging maken, was het bestaande vaarwegennet  hier niet geschikt voor. Daarom werd eind negentiende eeuw besloten het over een andere boeg te gooien en werd het Merwedekanaal bedacht. Vanaf Gorinchem werd een vaarweg gecreëerd naar de Lek bij Vianen. Besloten werd een deel van de bestaande Vaartse Rijn langs Jutfaas tot aan Hoograven hiervoor aan te passen. Van Hoograven naar Amsterdam werd een heel nieuw kanaal gepland, dat aan de westkant langs Utrecht zou gaan. Tussen het nieuwe kanaal en de Vaartse Rijn ontstond een schiereiland in de vorm van een ‘taartpunt’: Rivierenwijk.

In het nieuwe Utrechtse gebied werden vooralsnog geen plannen uitgevoerd. Alleen in het noorden stichtte de universiteit enige optrekken, omdat zij in de stad uit haar jasje groeide. Ook werden door enkel aannemers woningen gebouwd, voordat de Woningwet van 1901 van kracht was. Aan het eind van de Eerste Wereldoorlog in 1918 werden de bestaande Nederlandse spoorwegmaatschappijen samengevoegd tot de NS (Nederlandse Spoorwegen). Het hoofdkantoor kwam in Utrecht. Dat zorgde voor de komst van vele werknemers, waar veel huizen voor moesten worden gebouwd.

Taartpunt

De taartpunt is tussen de Eerste en Tweede Wereldoorlog aardig volgebouwd. Nog steeds staan er vele huizen uit die tijd, maar er waren ook huizen van minder waarde. Als gevolg daarvan daalde het ‘peil’ van de inwoners. In de jaren zestig en zeventig ontstonden zelfs relletjes. Er werd dan ook besloten om woningen, die niet meer aan de eisen van de tijd voldeden, af te breken en er nieuwe voor in de plaats te bouwen. Ook omdat de wijk erg intensief bebouwd was, werd besloten om meer ruimte te creëren voor recreatie door de jeugd.

Hierdoor ontstonden er pleinen bij de Roerstraat-Amstelstraat, pal achter de Jutfaseweg. Ook bij de Grebbestraat in de buurt van de Rijnlaan en Croesestraat. Bij de Amstelstraat woonde een gemêleerde bevolking, hetgeen de Marokkaanse kunstenaar Hamid Oujaha inspireerde, het plein het aanzien van Perzisch tapijt te geven.

Dit grootste Perzische tapijt van Nederland is aangelegd met speciaal gebakken bakstenen in geel, rood en zwart. Het is vervaardigd door Waalsteenfabriek De Beylandt in Tolkamer. Het moest een bont geheel worden met bomen, banken en hekken. Van dit plein wordt gretig gebruikgemaakt door de W.G. van de Hulstschool en de buitenschoolse opvang van De Nieuwe Jutter.

Bij de Grebbestraat liet de stadsarchitect Tony Silvestrone zich door de straatnamen rond het plein inspireren. Die straten waren vernoemd naar de diverse rivieren die Nederland rijk is. Daar valt genoeg over te vertellen, maar het belangrijkste is dat het waternamen zijn. En als je bij water een beeld moet bedenken, kom je al gauw bij het Schotse meertje Loch Ness terecht. Daarin bevindt zich volgens de mythe een monster dat tussen de 3 en de 5 meter lang is. Anderen schatten het dier tussen de 12 en 15 meter lang. Voor alle zekerheid ontwierp Silvestrone het monster met een lengte van tussen de 40 en 50 meter. Daar kunnen we dus een tijdje mee vooruit. De jeugd in de buurt vermaakt zich inmiddels kostelijk met het dier.

1 Reactie

Reageren
  1. Katja

    Loch Ness een meertje ? Nounou…

Plaats een reactie

Lees voor u reageert onze algemene voorwaarden. Alle reacties worden vooraf gemodereerd. Uw IP adres is geregistreerd (wordt niet gepubliceerd).