Maria Zwart van KEEK: ‘Ik ben lang te bescheiden geweest’

Maria Zwart van KEEK: ‘Ik ben lang te bescheiden geweest’
KEEK in de Twijnstraat. Foto: Robert Oosterbroek / DUIC
‘KEEK Kunst En Eerlijke Koffie’, staat op de ramen van een lunchroom aan de Twijnstraat. Eigenaresse Maria Zwart. “Het is géén yuppenzaak!” KEEK bestaat negen jaar. En het pand zit zelfs al 35 jaar in de familie.

‘KEEK Kunst En Eerlijke Koffie’, staat op de ramen van een lunchroom aan de Twijnstraat. Eigenaresse Maria Zwart. “Het is géén yuppenzaak!” KEEK bestaat negen jaar. En het pand zit zelfs al 35 jaar in de familie.

Na een verhaal over veryupping in deze krant (editie 30, maart 2017) benaderde Maria Zwart (33) de redactie van DUIC. Bij het verhaal, dat voor een belangrijk deel over de Twijnstraat ging, stond een foto van haar koffietent. “Het gebeurt vaker dat wij als nieuwe yuppenzaak worden weggezet.” Achter KEEK zit een verhaal van de jonge ondernemer Zwart, die een zaakje wilde opzetten in de straat waar haar moeder 26 jaar een tweedehands speelgoedwinkel had. Ze werkte zeven dagen per week om het van de grond te krijgen. Het pand zit dus inmiddels zo’n 35 jaar in de familie. Voor DUIC reden om een bezoek te brengen aan deze bijzondere onderneming.

‘Het pand bleef in de familie, omdat ik snel mijn vinger opstak toen het vrijkwam’

Eerst een kijkje in de Keuken van KEEK. Die zit verderop aan de Oudegracht en lijkt slechts bemand door twee vrouwen die druk bezig zijn met het snijden van taarten. Maar na één steile trap omlaag blijkt ook de werfkelder vol bedrijvigheid – er worden maaltijden, snacks, taarten en kleine lokale presentjes gemaakt, allemaal biologisch. Zwart leidt de weg door de keuken en via de prachtige kelder van het pand naar de werf. “Jammer genoeg hebben we hier nog geen vergunning voor stoeltjes in de winkel en een terras aan het water, maar in augustus gaan we die aanvragen.”

Ervaring

Zwart stelt voor om naar de andere locatie te lopen aan de Twijnstraat. Tweehonderd meter later stapt ze vrolijk de goedgevulde koffiezaak en lunchroom binnen. Onder meer het feit dat KEEK al negen jaar in dit pand zit, maakt het niet doorsnee. Het viel Zwart op dat lunchrooms over het algemeen slechter dan nu waren. “Een jaar of tien geleden zag je veel minder ambacht en originaliteit in de lunchrooms. Ik had zin om dat anders te doen”, zegt ze, terwijl ze in haar verse muntthee roert. Zwart zag een kans en besloot een koffiehuis te beginnen. “Ik was er vroeg bij. Ook de biologische insteek zag ik nog bij weinig anderen.”

Maria Zwart van KEEK. Foto: Robert Oosterbroek / DUIC

Zwart smeedde al horecaplannetjes op haar vijftiende. Ze had het geluk dat haar moeder na 26 jaar besloot te stoppen met haar tweedehands speelgoedwinkel in de Twijnstraat. “Ik heb snel mijn vinger opgestoken om het pand te huren, dus bleef het in de familie. Het was een unieke situatie als 23-jarige. Ik moest wel een marktconforme prijs betalen, anders ging de belastingdienst stuiteren, maar die prijs zat in de beginjaren aan de ondergrens.” Zwart had een jaar de tijd om alles te regelen voor de opening.

“Het ging in het begin heel slecht”, geeft ze onomwonden toe. “Er kwam niemand, dus deed ik op een dag drie keer hetzelfde afwasje om bezig te blijven. Het was zorgwekkend.” Het omslagpunt kwam op een zaterdag, toen de zaak ineens vol zat. “Tien uur lang werkten mijn collega en ik ons een slag in de rondte. Daar waren we totaal niet op voorbereid, maar het lukte wel. Vanaf die dag besloot ik dat het aan mezelf moest liggen als het niet liep.” Zwart denkt te verlegen te zijn geweest; de ramen waren voor de opening afgeplakt en door een schilderij in de vitrine leek KEEK eerder een atelier dan een lunchroom.

‘Het ging in het begin heel slecht’

Met toenemende ervaring en ‘duizend kleine aanpassingen’ kwam steeds meer schwung in het bedrijf. “De grootste verandering was die in mezelf”, zegt Zwart. “Van alles zelf willen overzien, naar controle uit handen geven – als ik dat niet had gedaan, had ik de ontwikkeling tegengehouden. Samenwerken met collega’s was belangrijk om KEEK verder te ontwikkelen. Zonder het team was het nu niet geweest wat het is. En ik durf nu veel meer.”

De Twijnstraat

Zwart was als eigenaar van het bedrijf lang ‘te bescheiden’: eerder een werknemer dan werkgever. “Ik vond geld vies en hield vooral niet van ketens. Ik besefte later dat geld nodig is om een bedrijf te ontwikkelen en nu zie ik veel meer de potentie van een financieel gezond bedrijf.” Inmiddels werken er 25 mensen in de lunchroom, winkel en keuken en krijgt Zwart veel waardering van bezoekers. “Dat is fijn, gezien de hoeveelheid werk die we verzetten. We hebben veel vaste klanten, maar er komen ook veel toeristen langs die ons via internet hebben gevonden.”

Zwart is ook tevreden met de locatie van de winkel. De Twijnstraat is opgeknapt en vernieuwd, maar de hoge huren zorgen nog wel eens voor problemen onder startende ondernemers, vertelt Zwart. “De Twijnstraat zou een A-locatie zijn, maar dat is eigenlijk niet zo. Het is een toplocatie, maar de aanloop valt nog wel eens tegen. Je ziet dat naast de gevestigde zaken, ook de kleine ondernemer het hier goed kunnen doen. Zaken zoals de Katoenfabriek, de Kazerij, It all starts with a postcard stoppen hart en ziel in hun zaak, maken de straat mooier en zitten hier inmiddels ook al jaren. Het zou leuk zijn om elkaar te ondersteunen; samenwerken is het leukste wat er is.”

Een nieuwe samenwerking ziet Zwart ontstaan met het Centraal Museum even verderop. Daar worden binnenkort waarschijnlijk de hartige pies (‘taarten’ op z’n Engels) van KEEK verkocht in het museumcafé. “Dat zou hartstikke leuk zijn. En het zou helemaal mooi zijn als we de terrasvergunning later dit jaar krijgen. Dan kunnen we weer verder kijken.”

geen Reacties

Reageren

Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Plaats een reactie

Lees voor u reageert onze algemene voorwaarden. Alle reacties worden vooraf gemodereerd. Uw IP adres is geregistreerd (wordt niet gepubliceerd).