Perzisch tapijt op Utrechts plein creëert hitte-eilandeffect; bewoners willen vergroening

Al zeven jaar lang zijn buurtbewoners in gesprek met de gemeente over hun wens om het plein te vergroenen. Doordat het plein amper groen bevat, kan er weinig hitte kwijt en krijgt de Amerhof te maken met een zogenoemd ‘hitte-eilandeffect’. Deze gesprekken hebben tot dusver nog geen zichtbaar resultaat opgeleverd. 

Verschillende scenario’s

Volgens de raadsleden die de vragen hebben ingediend zijn er in het verleden verschillende scenario’s onderzocht met de gemeente. Een daarvan is een ontwerp waarbij het kunstwerk behouden blijft en enkel de randen van het plein worden vergroend. Dit scenario bleek alleen niet voldoende toekomst- en klimaatbestendig.

Een ander idee omvat een ‘parkmodel’ met 77 bomen, dat voor meer schaduw, verkoeling en een betere wateropvang moet zorgen. Bij dit scenario moet het kunstwerk alleen wel verwijderd worden. 

Een plein dat moest dienen als warme plek

Aan het begin van de jaren negentig was de Amerhof deels ingericht als speelplaats. Al snel werd het plein sterk verwaarloosd, mede door vernielingen. Om hier verandering in te brengen, werden kunstenaars betrokken bij de nieuwe inrichtingsplannen van het plein.

In 1991 realiseerde kunstenaar Hans van Houwelingen dan ook de huidige versie van het plein met als eyecatcher: een gigantisch straatmozaïek in de vorm van een Perzisch tapijt, ontworpen door de Marokkaanse kunstenaar Hamid Oujaha. Het tapijt was bedoeld om de bewoners van de Rivierenwijk samen te brengen en een verwelkomend gevoel te geven. Een mooie, warme gedachte, die in de praktijk dus letterlijk te warm werd en volgens de raadsleden nauwelijks gebruikt wordt door buurtbewoners. 

Het college moet uiterlijk 30 september antwoord geven op de vragen van de raadsleden.