De beroemde Domtorentjes van Theo Blom bestaan al ruim 100 jaar, net als de banketbakkerij zelf. Evert en Gerda van Sloten hebben ze 34 jaar lang gemaakt. In 1992 namen zij op 1 april de zaak in de Zadelstraat over van Gerard Blom. Deze maand – ook op 1 april – droegen zij de bakkerij over aan hun neef Vincent.
Na 34 jaar nemen Evert en Gerda afscheid van banketbakkerij Theo Blom: ‘Er zijn er niet veel zaken zoals deze’
Wie binnenkomt, ruikt roomboter en allerlei gebakken lekkernijen. Sinds 1992 waren Evert (63) en Gerda (60) hier zes dagen per week te vinden. Als ze terugkijken, komt er een stroom aan herinneringen naar boven. “Je bouwt een band op met klanten”, zegt Gerda. “Sommigen komen hier al tientallen jaren. Je weet al wat ze willen bestellen voordat ze het zeggen.”
Een van de meest bijzondere vaste klanten was Dick Bruna. Hij kwam soms wel twee of drie keer per week langs. “Het was zo’n lieve en vriendelijke man”, herinnert Gerda zich.
Tekst loopt door onder de foto’s
Ondanks de lange dagen en elke ochtend om 05.00 uur opstaan, vonden ze ook balans. “Als we op vakantie gingen, lieten we het werk los”, blikt Gerda terug. “Dat kon ook, omdat we een goed team hadden.” Evert: “Het was nooit saai. Na twee telefoontjes met bestellingen stonden de hele dag op z’n kop.”
Geen kledingzaak
Met een gerust hart dragen ze hun geliefde zaak over. Ze weten dat de kern van de bakkerij behouden blijft. “We hebben er alle vertrouwen in”, zeggen ze eensgezind. “Het blijft gewoon Theo Blom.” Evert: “De kwaliteit blijft hetzelfde en de specialiteiten als de Domtorentjes blijven. Natuurlijk zullen er dingen veranderen, maar dat hoort erbij.”
De overdracht voelt niet als een afscheid, maar als een logische stap. “Het is dubbel”, geeft Evert toe. “Maar het voelt goed.” Kim is degene die Gerda’s plek inneemt. Ook zij werkt al lange tijd bij de bakkerij. “We zijn heel blij met onze opvolgers”, zegt Gerda. Het idee dat de bakkerij niet in andere handen komt of een totaal andere invulling krijgt, geeft rust. “Stel je voor dat het een kledingzaak zou worden”, zegt Evert. “Dat zou ik echt verschrikkelijk vinden.”
Van Utrecht tot Japan
Naast hun vele trouwe klanten uit de buurt, komen er ook altijd veel klanten uit Japan. “Op een gegeven moment stonden er hier bussen vol Japanse klanten”, vertelt Evert. “Uiteindelijk wilde iemand dat we onze producten ook in Japan zouden verkopen. Daar moest ik even over nadenken, maar toen hebben we gezegd: als jullie het willen, regelen jullie het transport en betalen jullie vooraf. En dat gebeurt nog steeds.”
Het idee dat hun producten hun weg vinden naar de andere kant van de wereld, blijft bijzonder, vindt Gerda. “Dan denk je: hoe kan dat?” Evert: “We hebben nooit actief opdrachten binnengehaald. Mensen kwamen naar ons toe. Dat zegt al genoeg.”
In de loop der jaren ontstonden nieuwe producten en samenwerkingen. Soms op initiatief van de bakkerij zelf, soms door andere partijen. “Dan komt er iemand met een idee en dan maak je samen iets moois”, zegt Gerda. “Dat is het leuke van dit vak.”
Zo hebben ze met Dick Bruna de Nijntje-koek ontwikkeld. Dat geldt ook voor de Verborgen Schatten, in opdracht van DOMunder op het Domplein. Dat zijn chocolade rotsjes met kruimels van de Utrechtse Bergmans boterspritsen. Onderin zit karamel als ‘de verborgen schat’.
Gouden Domtorentjes
Toen Evert en Gerda de zaak overnamen, haalden ze producten uit het assortiment en legden meer nadruk op specialiteiten. Een van die iconische producten was het Domtorentje. Voor het vertrek van Evert en Gerda maakt de bakkerij in april een speciale editie: gouden Domtorentjes. De buitenkant is van melkchocolade, gevuld met een karamel-zeezoutvulling.
In het pand aan de Zadelstraat zit sinds 1882 een banketbakkerij. Eerst onder de naam Patisserie La Haye. Theo Blom nam in 1922 de winkel over. Voordat Evert en Gerda in beeld kwamen, was Gerard Blom eigenaar – de zoon van Theo Blom.
In de familie Blom was geen opvolger meer. En dus stond te zaak te koop, tot grote blijdschap van Evert. Die zag het vak van banketbakker wel zitten. In zijn familie hadden drie ooms een bakkerij, behalve zijn vader. Evert groeide op met het bakkersvak en stond vanaf zijn veertiende al in een bakkerij.
Terug naar de zorg
Nu breekt een nieuwe fase aan. Het betekent meer tijd voor andere dingen. Zo vindt Evert het belangrijk en leuk om vrijwilligerswerk te doen bij de voetbal- en tennisvereniging. Verder kijken ze uit naar dagjes weg en fietstochten.
Gerda keert terug naar de zorg. Ooit maakte ze vanuit de verpleging de overstap naar de winkel. Nu gaat ze mensen met dementie bij haar in de buurt helpen. “We zijn altijd heel druk geweest met de bakkerij. Het is goed zo”, zegt Gerda. Toch blijft de band met de bakkerij bestaan. “Als het nodig is, springen we zo weer een keertje bij”, zegt Evert lachend.
