Hoog Catharijne bracht Utrecht in 1973 allerlei landelijke primeurs, ook op culinair gebied. Het tegenwoordige concept van de ‘food plaza’ — meerdere eetformules onder één dak — deed er in rudimentaire vorm zijn intrede. Hoog Brabant, het ‘culinaire trefpunt in Hoog Catharijne’, bood namelijk voor iedereen een eigen restaurant. Ook was het een populaire vergaderlocatie, gunstig gelegen bij parking en station.
Verdwenen horeca: Hoog Brabant in het Radboudkwartier
Begin 1973 kregen de gasten van het aloude hotel-restaurant Noord-Brabant aan het Vredenburg 3 hun suikerklontjes in een papiertje met opdruk: ‘Straks in Hoog Catharijne, hartje Utrecht, het trefpunt-nieuwe-stijl: 12 vergaderzalen, 4 restaurants, bar, terrasjes, coffeeshops, met lift naar parkeergarage. Open vanaf oktober a.s. Onthoud nu vast de naam voor straks. Hoog Brabant, een project van Noord Brabant.’ De nieuwe vestiging opende tegelijk met het winkelcentrum op 24 september, eerder dus dan aangekondigd. Naamgever Noord-Brabant op het Vredenburg zou nog blijven bestaan als café-restaurant, maar de nieuwe eigenaar Bredero maakte daar al snel een einde aan.
Diverse pluimage
Hoog Brabant bestond uit vergader- en feestzalen, bars en diverse restaurants rondom een groot binnenplein. Daarop trok het terras met palmbomen en oranje parasols de aandacht. Dit paste helemaal bij de opzet van Hoog Catharijne, waar de winkels over twee niveau’s waren verdeeld en verschillende pleinen als ontmoetingsplek dienden. Eén van de architecten, K.F.G. Spruit, vertelde in de HC-krant: ‘Wij zien Hoog Catharijne niet als een gebouw, maar als een stuk stad.’ Deze krant schreef kort voor de opening ook: ‘Hoog Brabant is trouwens een verhaal apart. Kenmerkend voor de activiteiten van dit bedrijf worden de verschillende horeca-mogelijkheden rond het Radboudplein. Vanaf terrasjes kunt u daar alle bezigheden gadeslaan.’
Volgens een personeelsadvertentie was deze opzet nieuw en uniek voor Nederland. ‘Een groot aantal horecaondernemingen van diverse pluimage onder één dak. Ondernemingen die elk een eigen leven leiden, ‘n eigen gezicht en eigen naam hebben, maar samen weer Hoog Brabant heten.’ Beneden aan het binnenplein lag de laagdrempelige ‘coffeeshop’ annex ‘snackbar’ De Brabander, boven waren de andere eet- en drinkgelegenheden. In het Hoog Brabant Restaurant konden ‘connaisseurs’ terecht, De Brabanderie was ‘het grote restaurant voor iedereen’ en bij de Brabant Grill at men in Amerikaanse stijl ‘gezellig met z’n allen aan de counter’. Ook populair was de Brabant Club, een cocktailbar met lounge die later Brabant Pub werd genoemd.
Tekst loopt door onder de foto [caption id=”attachment_375549” align=”alignnone” width=”1024”]
Hoog Brabant Restaurant, ca. 1975 (Het Utrechts Archief)[/caption]
Op de menukaart van De Brabanderie stonden hoofdgerechten als Wiener schnitzel, Halve kip ‘Bonne Femme’, Hollandse biefstuk in Mexicaanse saus en Kalfslever uit Albion. Ook de desserts waren klassiek: Chipolatapudding, Coupe Hoog Brabant en Pêche melba. Eens per jaar was er een ‘Wiener Woche’. Iedere zaterdagavond organiseerde Hoog Brabant een Diner Dansant met speciaal viergangenmenu. Daar trad bijvoorbeeld Thérèse Steinmetz op of er was live ‘balkanmuziek’.
Een jaar na opening meldde de Hoog Brabant Kiosk, een eigen krant, dat er al vernieuwingen waren gerealiseerd, zoals een buitenentree aan de Stationsstraat en een trap vanaf het Radboudplein naar de omloop. En met een tweede verdieping had het vergadercentrum er maar liefst tien zalen bijgekregen. Tot slot was Hoog Brabant voortaan ook op zondag geopend.
Tekst loopt door onder de foto [caption id=”attachment_375560” align=”alignnone” width=”1024”]
Folder Hoog Brabant, 1973 (Het Utrechts Archief)[/caption]
Vergadertijgers en bejaarden
Net als bij de rest van Hoog Catharijne verbleekte de allure van Hoog Brabant in de loop der jaren, al bleef het vanwege de ligging een populair vergadercentrum. Intermediair schreef in 2003: ‘Een bezoek aan Hoog Brabant is een trip back to the seventies. Alles lijkt sinds de opening in 1973 bij het oude gebleven, van de bolle letters van het logo en de snoeiharde plastic tandenstokers die je verder alleen bij een Chinees restaurant krijgt, tot het tapijt tegen de muren en de taugé waarmee de gerechten zijn gegarneerd.’
Toch was er wel iets veranderd: de restaurants waren deels omgebouwd tot vergaderruimtes. Inmiddels beschikte Hoog Brabant over ‘27 vergaderzalen met airconditioning van 2 tot 175 personen’, waaronder een ‘Boardroom’. Wat restauratie betreft waren alleen het lunchbuffet en het ‘Atrium Terras’ overgebleven. Behalve bij de vergadertijgers bleef Hoog Brabant populair bij winkelende bejaarden, volgens een jongerenreisgids. ‘Binnen mag je alleen zitten als je gebruik maakt van het (dure) lunchbuffet. Gelukkig kan je op je campingstoel, met glimmend tafelkleedje, genieten van een simpel broodje kaas. Op het gebied van drank is Hoog Brabant wat vrijgeviger: wijn sip je namelijk uit een koeienbel van een glas.’
Na 40 jaar kwam er een einde aan Hoog Brabant. Vastgoedeigenaar Corio zegde de huur op vanwege de vernieuwing van Hoog Catharijne. Op zelfgemaakte posters stond: ‘Aan onze trouwe gasten. Per 1 juli 2013 moeten wij helaas sluiten. Oorzaak herontwikkeling van H.C. Wij danken u voor uw bezoeken en wensen u alle goeds voor de toekomst! Het Hoog Brabant Team.’ 22 medewerkers verloren hun baan en een bekende naam verdween.
Ken jij de verhalen achter de Utrechtse horeca uit de 20e eeuw? Arjan den Boer en Ton van den Berg maken samen een boek over de verdwenen horeca uit deze periode en hebben daarbij jouw hulp nodig! Lees hier meer en bestel alvast een boek. 
