Op bezoek bij Tom Ganseman in Wittevrouwen: “Er zijn klanten waar ik al 45 jaar kom” | De Utrechtse Internet Courant Op bezoek bij Tom Ganseman in Wittevrouwen: “Er zijn klanten waar ik al 45 jaar kom” | De Utrechtse Internet Courant

Op bezoek bij Tom Ganseman in Wittevrouwen: “Er zijn klanten waar ik al 45 jaar kom”

Op bezoek bij Tom Ganseman in Wittevrouwen: “Er zijn klanten waar ik al 45 jaar kom”
De stad zit vol bijzondere winkels met een interessant verhaal, DUIC gaat op pad om deze verhalen op te sporen. Annabel van Heesbeen ging deze week op bezoek bij Tom Ganseman van F.A. Ganseman aan Klaverstraat 26 in Wittevrouwen.

De stad zit vol bijzondere winkels met een interessant verhaal, DUIC gaat op pad om deze verhalen op te sporen. Annabel van Heesbeen ging deze week op bezoek bij Tom Ganseman van F.A. Ganseman aan Klaverstraat 26 in Wittevrouwen.

Groenteboer 002Een groente- en fruitwinkel waar alle prijzenkaartjes en bestelling nog met de hand geschreven worden, dat is FA. Ganseman. Al meer dan 90 jaar heeft de familie een winkel op de hoek van de Klaverstraat. “Ja, mijn opa is hier op ‘t hoekie in 1923 begonnen als aardappelboer”, vertelt Tom.

De winkel ging over van vader op zoon. Tom’s vader ging verder als aardappelboer, de broer van Tom bracht fruit in de winkel en Tom later in 1979 de groenten. Nu runnen Tom en zijn broer Dick samen de zaak.

Venten

Ganseman heeft een lange familietraditie van venten. “Mijn opa begon met paard en wagen. Later was mijn vader de eerste Utrechtse venter met auto. Zo ging het werken sneller en hoefden we geen paard meer te verzorgen.” Tom gaat zelf ook al lang de straat op: “Toen ik zes jaar was, ging ik al met mijn vader mee aardappels venten. Ik was altijd aan het meehelpen: voor school, na school, tijdens school”, hij lacht.

De auto maakte plaats voor een busje, dat later plaatsmaakte voor een grote vrachtwagen om mee te venten. “Kijk, het assortiment werd steeds groter, dus we moesten ook steeds een grotere kar.” Vorig jaar september moest Tom stoppen met het venten door de invoering van de milieuzone. “Ja, toen heb ik wel wakker gelegen. Vooral de laatste drie weken waren heftig, dan moet je afscheid nemen hé.” Nu heeft Tom er wel vrede mee: “In plaats van werkdagen van 04.00 uur tot 19.30 uur, ben ik nu lekker om 18.15 uur thuis en kan ik met mijn gezinnetje mee eten.”

Generatie op generatie

Groenteboer 006In de zaak werkt Tom samen met zijn broer, vrouw en schoonzus. Er staat één iemand “van buiten” op de loonlijst, dat is Marga. Zij is de dochter van een klant. Ook helpen de kinderen van de groenteboer graag een handje mee. Maar Tom is ook vaak omringd door andere families: “Ja, ik heb hele gezinnen zien opgroeien. Ik zie kinderen geboren worden en weer de deur uitgaan. Het leukste is dat ik dan later weer bij die kinderen thuis kom met hun kinderen.” Tom glimlacht. “Ik krijg ook alles mee, klanten vertellen wanneer ’t effe niet mee zit, maar ook wanneer het wel mee zit. Een luisterend oor, dat is gewoon heel belangrijk. Ook bij jongeren, hoor”.

Ondanks het feit dat Tom gestopt is met venten, komt hij nog vaak bij mensen aan de deur. Zo’n drie keer per week rijdt hij rond met bestellingen. De meeste klanten bellen hem elke week even op om hun lijstje door te geven. Maar wanneer een klant het vergeet, bedenkt Tom zelf wat en zet hij het bij de voordeur neer. Tijdens het interview rinkelt de telefoon ook een aantal keer. “Wacht, ik pak even mijn boekie.” De groenteboer schrijft al z’n bestellingen op, ook al komt het via de mail binnen, alles gaat op papier. “Ik ga met vakantie hé, hoeveel aardappels wil je hebben? Ik doe wel wat meer.”

‘100 jaar vol, en dan de stekker eruit’

Tom merkt dat het assortiment de laatste jaren wel is veranderd. “Klanten maken verre reizen waardoor meer vraag komt naar andere soorten groenten. Maar ook door die kookprogramma’s op tv, hoor. Zo krijg ik wel eens bestellingen waarvan ik niet weet hoe dat fruit eruit ziet. Maar daar kom ik wel achter, hoor.”

Toch blijft het traditionele fruit het populairst: “Appels en sinaasappels, dat willen mensen altijd. Ook broccoli en bloemkool. Maar aardappels worden wel steeds minder populair, die eten jongelui niet meer. Alles is tegenwoordig pasta.” Zelf eet Tom het liefst ananas of meloen, en als groente witlof of spruitjes. “Echte Hollandse kost. Zes dagen per week aardappels, één keer soep.”

Tom is al gauw veertien uur per dag bezig met zijn werk. “Je moet schik hebben in je werk, zo hou je het vol.” Wanneer Tom om 4.00 uur begint met werken, moet hij soms studenten aan de overkant van de straat helpen om het sleutelgat te vinden. “Lachen toch!” De groenteboer geniet het meest van het contact met zijn klanten. “Er zijn klanten waar ik nu al 45 jaar kom. Mijn oudste klant is 94.” Het is dan ook niet ongewoon dat Tom wordt uitgenodigd voor de bruiloft van een klant, “dat is ook met begrafenissen, dan ga ik gewoon”.

Over de toekomst is Tom duidelijk: “we gaan proberen de 100 jaar vol te maken, en dan gaat de stekker eruit.” Zijn kinderen zijn niet van plan de zaak over te nemen. “Die hebben gestudeerd hè, zij willen een 40-urige werkweek in plaats van 70 uur. Begrijp ik goed hoor!”

Groenteboer 001
Groenteboer 004Groenteboer 003Groenteboer 005

12 Reacties

Reageren
  1. Rob

    Kijk dat mag de gemeenteraad weer met trots op haar konto schrijven:
    een 90 jaar bestaande traditionele onderneming in de stad is gedwongen
    te stoppen met venten door het invoeren van de milieuzone!
    Bravo! Zo komen we er wel met de stad!

  2. Echte Utrechter

    Vaak genoeg op een vrijdagavond in de vrachtwagen gestaan als mijn moeder me vroeg even wat groenten en fruit te halen. En we danken de gemeente Utrecht weer voor het kapotmaken van een kleine zelfstandige.

  3. johan jansen

    ik hebvroeger met je vaderop de paardenwagen mee gereden en later het paard naar de roggenstraat gebracht want joop was mijn grotenvriendik woonde in desteenstraat graag bericht terug ben74jaar ik vond dit berichtleuk

  4. Yvonne Ligteringen

    Ik heb zelf 20 jaar in de vlasstraat gewoond ik ken die winkel al vanaf 3 turven hoog petje af

  5. Jan en Ineke van Driel

    Ook wij hebben warme herinneringen aan de familie Ganseman .
    Eerst toen wij in de Grasstraat woonde en later kwam hij aan de deur toen wij naar Overvecht verhuisde.
    De familie Ganseman, altijd vriendelijk en attent,nog heel veel succes de laatste 10 jaar !!!

  6. Ralph

    Ganzeman kwam altijd met z’n wagen op de Waplaan in Tuindorp. Als ie weer weg reed sprongen we achterop tot aan de hoek. Nu hebben we zelf kinderen iid.

  7. Leona

    Ik heb met plezier 22 jaar in de griftstraat gewoont een heerlijke tijd gehad. En heb ook voor gsnseman in de zomer aardbeien lopen venten om een leuk vakantie centje te hebben voor de vakantie.

    Mijn ouders zijn henri en ria jansen

    Gr leona verschuur

  8. Steef de Bruijn

    Ik ben 63 jaar en heb zoals wij dat vroeger zeiden, de oude ganseman nog gekend als ambstdrager in de kerk. wij als kind kende hem als de aarappelboer

  9. Johan de wit

    Tommie voor mij blijf je Tommie , samen op de kleuterschool in de poortstraat gezeten.Tegenstanders op de worstelmat SDZ de Halter. Waarom SDZ? de Halter zat om de hoek.
    Jaren later kwam ik je bij mijn oma tegen (ijsselsteinlaan),
    je mocht zelf het geld uit haar portemonee halen.
    De mensen hadden honderd procent vertrouwen.
    Je vader was me ook een, kwam je zuurkool halen dan kreeg je ook vaak een appel (die was dan wel verrot aan de achterkant. Heerlijk zo’n verhaal te lezen.
    Op naar de 100!
    Groetjes Johan

  10. Van der Steen

    Tom mag trots zijn op zijn bedrijf. Jammer dat hij niemand kan vinden die het wil overnemen onder de zelfde naam, dat zou toc leuk zijn. Hij en zijn broer, en marga, (weet niet of zij er nog werkt) kwamen altijd langs mijn ouders in sparstraat Ondiep met de auto. Hij wist steevast je naam. Laatst kwam ik hem tijdens een nachtwandeling, hier in wittevrouwen nog tegen 20 jaar na dato. hij herkende mij nog , toch leuk 🙂 . Altijd aardig, nooit moeilijk, nooit te beroerd om iets te doen voor zijn klanten, altijd eerste klas groenten en fruit, was iets niet goed, zei je het en je kreeg het later gratis, zonder enig gemor. Veel respect voor deze mensen ! Jammer joh dat het ophoudt. Wist trouwens net dat ze nog thuisbezorgden ……… en gemeente Utrecht: waarom mogen hoogopgeleide rijken alles, en hardwerkende kleine zelfstandigen niets in dit land? Daar zit je dan op het pluche, met je linkse geitewollensokken te oordelen over een familiebedrijf …… voor een beetje dieseluitstoot van een van de weinige mooie bedrijven die wij nog hebben in deze stad.

  11. Selma

    Ik was een meisje van 3 jaar toen ik van Turkije naar Nederland kwam.
    Mij vader wonde al paar jaartjes in de bekkerstraat wat was bekkerstraat groot! In mijn ogen toen!.
    Alles was groot! Onze buren iedereen was super aardig tegen ons zo lief!. Lia , Paul.
    Op een dag nam mijn vader mij mee om aardappelen te kopen.
    Daar stond hij dan een grote man met blauwe ogen en blond haar! Ik keek hem met grote ogen vol bewondering aan want hij doet iets wat ik nog nooit had gezien hij kon zijn gebit zo uit zijn mond halen!. Hij moest lachen toen hij zag dat ik daar bang voor was. En gaf een knip oog en een dikke glimlach, waardoor ik me opgelucht voelde. Toen ik wat ouder werd mocht ik aardappelen halen, ooo wat vond ik dat leuk want mr Ganseman was altijd heel aardig en hij kon zijn gebit laten dansen super spanend voor een meisje van 4!. Op weg naar de winkel werd ik gepest en geslagen door paar jongens ik weet nog dat ze vieze Turk tegen me zeide toen ik op de grond werd gegooid hoorde ik een vertrouwend stem schreeuwen tegen de jongens die niet wisten hoe snel ze weg moesten rennen!. Daar stond hij dan die ene grote man met blauwe ogen en blond haar, of het nou door de schrik was of door de pijn, ik weet nog dat ik heel hart moest huilen STIL MAAR MEISJE zei hij die drie worden heb ik nooit meer vergeten! STIL MAAR MEISJE. Ik heb mijn aardappelen gehaald maar ook een appel als troost nu na 38 jaar eet ik nog steeds een appel als ik verdrietig ben, net als nu.

    Dus Tom Ganseman wat jij hebt is niet allen een groente winkel, jullie hebben ook een museum met de mooiste dierbaarste herenigingen!. Ik ken jou niet jij mij ook niet wie weet dat we elkaar ooit in de winkel zijn tegen gekomen!? Als kinderen maar, ik wil jou en je familie Ganseman als nog bedanken voor die ene……..appel!!!.

  12. Wil Schröder

    Leuk om dit soort stukjes te lezen.
    Wij, de familie Schröder, woonde van circa 1956 tot 1968 in de Bollenhofsestraat met naast ons de melkboer en ook mijn ouders kochten bij Ganseman.
    Het was echt een wijk van ons kent ons en we hebben daar met heel veel plezier gewoond.

Plaats een reactie

Lees voor u reageert onze algemene voorwaarden. Alle reacties worden vooraf gemodereerd. Uw IP adres is geregistreerd (wordt niet gepubliceerd).